BİSMİLLAHİRRAHMANİRRAHİM
ÖNSÖZ
İnsan hayatında ibretli öykülerin bir çok olumlu etkileri olduğunu herkes teslim etmektedir. Öyle ki insan bir öyküyü okurken onun doğru olup olmadığına bile bakmaksızın kendi peyınaa bir ders almak ister ondan. Elbette ki okunulan öykülerin sıhhat derecesi her ne kadar fazla olursa insan hayatındaki etkisi de o kadar çok olur. Bazen yüzlerce yıl nasihat ve öğütlerden ibret almayan insanların dahi tarihte vuku bulmuş bir olaydan ibret alıp kendine gelmesi görülmüş bir şeydir.
İşte biz de bu maksatla hem kendimize ve hem de değerli okuyuculara faydalı olduğuna inandığımız bir takım iblet verici olayları bir araya toplamayı istedik. Bu öykülerin doğru ve gerçek öyküler olmasına da oldukça dikkat

Author

Editor

Interpreter

Common title

Number of volumes

Persian Title

Publish location

Publication year

Publish number

Publisher

Qr Code

Sect

Scholar

ISBN

Source

Translated

is suggested

View

İBRETLİ ÖYKÜLER

<h1><span style="color: #333333;">Önsöz</span></h1>
Okuyacaginiz hikayelerin, toplanmasi, düzenlenip yazilmasi ve basilmasiyla mesgul oldugum siralarda, rastladigim arkadaslardan herhangi birine: hadis veya, tarih, siyer kitaplarindan çikararak, sade, kolay anlasilir bir dille halka sunmak üzere, bazi gerçekte yasanmis faydali hikayeleri içeren bir kitabin hazirlanmasiyla mesgulüm dedigimde, hepsi bu isi takdir ediyor ve bilhassa genç nesil için lüzumlu görüyorlardi. Bazi arkadaslar ise ahbap ve hadisin ahlaki ve yararli hikayelerine dayanan, bu gibi bir çalismanin simdiye dek yapilmamasindan ötürü, bu isi bir nevi yenilik sayiyor ve “Bu kitabin yeri simdiye kadar bostu.” diyorlardi.

Elbette toplumsal ve ahlaki gerçeklerin metnini, beyan elbisesiyle getiren faydali kitaplar veya, vuku bulmadigi halde bir yazarin düsüncesi ve kaleminin yapiti olarak ortaya çikan ve hayat gerçeklerini hikaye kalibinda sunan kitaplar veyahut da bastan sona kadar, ancak bir kaç büyük sahsiyetin hayatini anlatmakla yetinen siyer kitaplari oldukça fazladir. Fakat simdiye kadar, kaynagi Hadis ve Tarih kitaplarina dayanan, halkin irsad ve hidayetini hedef alan ve faydali hikayelerden meydana gelen bir kitaba, bu satirlarin yazari rastlamamistir. Olmus olsa da bu is, sadece hadis ve ahbar hikayelerine bagli kalarak, sekillenmemistir. Bu yenilik bir ibtikar eseri olsun veya olmasin, sadece benden baslamadi ve benim fikrim degildi. Beni de kendi aralarina, aza olarak kabul ettikleri bir takim bilgin ve faziletli kisilerden olusmus “Intisar yayinlari yazarlar heyeti” nin oturumlarindan birinde; Muhterem azalardan biri: “Beyan” suretiyle degil de, hikaye seklinde olan, ahlaki ve egitici bir kitabin yazilmasini teklif etti, hem de hayali ve uydurulmus hikayelerden olmayip gerçek haberler  ve hadis kitaplarindan veya tarih ve tecrübelerden elde edilen yasanmis gerçek hikayelerden olussun” dedi. Bu teklif heyetçe kabul edildi. Bu öneriyi diger azalardan daha çok, ben begendim ve bir an önce bu vazifeyi bitirecegime dair söz verdim. Simdi okumakta oldugunuz eser o teklif ve sözden dogmustur. Hikayelerin alindigi kaynaklar sahife kaydiyla birlikte, dipnot ta gösterilmistir. Bazen de dipnot ta birden daha fazla kaynak gösterilmistir. Bunun sebebi, nakillerde bazi azlik veya çokluklarin olusudur, nitekim karsilastirmalar bazi hikayelerden bazi noktalarin düstügünü veyahut da nakledenin hikayenin hepsini anlatmasina lüzum görmemesini göstermektedir. Hiç bir hikayenin beyan veya yazilisinda zikredilen kaynaklarin anlattigi metnin sinirlari disina çikilmamistir ve yazar kendi hayalinden bir sey arttirmis veya eksiltmis degildir. Fakat ayni zamanda kelime kelimesine yapilmis sade bir tercüme de degildir. Onun için aslina sadik kalarak her hikayenin, insan tabiatina uygun olarak ve insan ruhunu oksayacak bir sekilde anlatilmasina dikkat edilmistir. Bu kitapta, hikayenin doguracagi neticerler hakkinda her hangi bir açiklama yapilmamistir, lakin hikayenin metninde olup da neticeyi beyan eden bazi cümle veya cümleler hariç, hatta hikaye için seçilmis ismin bile mümkün mertebe hikayenin neticesine isaret etmemesine dikkat edilmistir. Bunun sebebi (neticeye varmayi) okuyucunun kendisine birakmamizdan ileri gelmektedir. Bu kitabin, okuyucudan hem düsünce zorlugunu kaldirmasi ve hem de onu tesvik etmesi lazimdir. Okuyucudan kaldirmasi gereken zorluk, okuyucunun cümle ve ibarelerin manasi hakkinda ayriyeten düsünmemesidir. Bu yüzden ibarelerin mümkün oldugu mertebe akici ve anlasilir olmasina çalisilmistir. Fakat, birakilmasi okuyucuya gereken sey sonucu kendisinin düsünmesidir. Zira, okuyucunun kendisi bir sey hakkinda düsünmedikçe ve ona, kendi fikirlerinden bir katkida bulunmadikça, aldigi netice ruhuna isleyemez, gönlünü feth etmez ve amelinde bir iz birakmaz.

DOĞRULARIN ÖYKÜSÜ

HZ. FATIMA'NIN (A.S) NUTFESİ CENNET MEYVELERİNDEN OLUŞMUŞ VE KENDİSİ HAYIZ VE NİFASTAN UZAK, İNSAN ŞEKLİNDE BİR HURİDİR

1- Suyutî, "ed-Dürr-ül Mensur" adlı tefsirinde, "Subhan-ellezi esra bi-abdihi leylen min-el mescid-il haram…"  ayetinin tefsir bölümünün sonunda, Tabara-nî'den naklen Aişe'nin şöyle dediğini yazıyor: Resulullah (salla’llâhu aleyhi -ve alihi- ve sellem) şöyle buyurdu:

Miraca götürüldüğümde beni cennete dahil ettiler ve ben cennet ağaçlarından bir ağacın yanında durdum; öyle bir ağaçtı ki, cennette onun gibi güzel, yaprakları beyaz ve meyvesi hoş olan bir ağaç görmemiştim; onun meyvesinden alıp yedim; bu benim sulbümde nutfeye dönüştü; yeryüzüne döndüğümde Hatice'yle bir araya geldim ve o, Fatıma'ya hamile kaldı. O zamandan beri ne zaman cennet kokusunu arzuluyorsam Fatıma'yı kokluyorum.

2- Müstedrek-üs Sahihayn'ın sahibi, kendi senediyle Sa'd ibn-i Malik'ten Resulullah'ın (salla’llahu aleyhi -ve alihi- ve sellem) şöyle buyurduğunu rivayet ediyor:

Miraca götürüldüğüm gece, Cebrail (a.s) bir cennet ayvasını bana getirdi; ben onu yedim ve Hatice, Fatıma'ya hamile oldu. Bu yüzden ben cennet kokusuna iştiyak duyduğumda Fatıma'nın boynunu kokluyorum.

3- Zehair-ül Ukbâ kitabında İbn-i Abbas'tan şöyle nakledilmiştir:

hz.Fatima(as)

<div>HZ. MÂSUME'Yİ ANMA KONFERANSI</div>
İmam Sadık’tan (a.s) şöyle rivayet edilir: “Doğrusu Kum beldesi bizim haremimizdir. Benim kızlarımdan Fatıma adında biri orada gömülecektir. Kim onu ziyaret ederse cennet ona farz olur.”[1]
Başka bir rivayette şöyle gelmiştir: “Ehl-i Beyt’in haremine Kum denildi. Zira bu şehrin halkı İmam Mehdi’nin etrafında toplanacak ve ona yardım etmek için kıyam edecektir.”[2]
Bundan böyle Kum toprağı arşa karşı etse iftihar
Levh-i Mahfuz'u bulur belki kendine yar[3]
Ehl-i Beyt dostu Şiî Eş’ariler, Emevîlerin, özellikle de Ubeydullah b. Ziyad ve Haccac b. Yusuf’un zulmünden kurtulmak için İran’ın şehirlerine dağılarak kendilerine sığınak aramaya başladılar. Kum halkı onları kucak açarak Kum’a gelmelerini ve buraya yerleşmelerini istedi. Halk onların üzerine safran serperek sevinç içerisinde bağrına bastı ve bütün imkanlarını onlarla paylaştı. Eş’arîlerin önde gelenleri, Peygamberimizin Medine halkıyla yaptığı gibi Kum halkıyla dostluk ve kardeşlik içinde yaşamak ve düşmanlara karşı birlikte savaşmak için ahitleşti.
Böylece Hicrî I. yüzyılın sonlarında bu şehrin, Ehl-i Beyt velayeti üzerine temeli atılmış oldu. Neticede bu şehir, Emevî saltanatına karşı yenilmez bir kale hâline gelerek Alevîlerin ve talebelerin önemli bir merkezi oldu. Bu yüzden olacak ki İmam Sadık (a.s) şöyle buyuruyor:
“Bizim bir haremimiz var, o da Kum’dur.”[4]
“Kum şehri mukaddestir. Oranın halkı bizden biz de onlardanız.”[5]
“Eğer Kumlular olmasaydı din yok olurdu.”[6]
“Ahir zamanda fitne yayılırsa Kum’a sığının.”[7]
Yedinci İmam da (a.s) Kum’u Ehl-i Beyt’in konaklama yeri olarak tanıtmaktadır.[8]
II. yüzyılın başlarında Kum, İran halkının dini öğretiler merkezi durumuna geldi. Memun, şeytani düşünceleriyle İmam Rıza’yı (a.s) Tus’a gelmeye mecbur edince İmam'ın ailesi onu görmek için Medine’den İran’a hicret etmelerine izin vermesini istediler. İmam’ın olumlu cevabından sonra Hz. Mâsume, ailesinden bir toplulukla ağabeyini görmek için Tus’a hareket etti. Sâve’ye ulaşınca muhtemelen Memun’un gönderdiği bir zehirle zehirletilerek Horasan’a gitmeleri engellendi.
Hz. Mâsume, Kum halkının Şia olduğunu ve bu konuda Resulullah’tan nakledilen rivayeti bildiği için halkın davetiyle bu azametli şehre gelerek Musa b. Hazrec’in evine yerleşti.
Hâcetler kapısının kızı Fatıma Mâsume’nin varlığıyla bu şehrin çehresi mukaddesleşti ve gitgide manevî bir havaya büründü. Kum’un dinî, kültürel, iktisadî ve sosyal durumu dikkat çekici bir şekilde değişti.

İkinci Fâtıma Hz. Mâsume

Kur’an-ı Kerim’in ayetlerinden, Resul-i Ekrem’in (s.a.a) ve Ehl-i Beyti’nin hadislerinden anlaşıldığı gibi insanın kurtuluşuna vesile olacak şey takvadır. Takva lügatta korunmak ve sakınmak anlamına gelir. Şer’i açıdan takva bir insanın ahiretine zarar veren her şeyden sakınması ve Allah-u Teala’dan korkarak onun emir ve nehiylerine karşı gelmekten çekinmesidir. İmam Cafer-i Sadık (a.s) takvanın anlamı sorulunca şöyle buyurdu: “Takva Allah’ın emir ettiği her yerde hazır olman ve nehyetiği yerden uzak durmandır.” (Sefinet-ül Bihar, c.2, s.678)
Görüldüğü gibi takvanın iki yönü vardır. Birinci yönü Allah-u Teala’nın bütün emirlerini yerine getirmektir. İkinci yönü ise Allah-u Teala’nın haram kıldığı her şeyden kaçınmaktır.
<a name="1"></a>
<div>Kur’anı Kerim takva hakkında şöyle buyurmaktadır:</div>

Takva ve Büyük Günahlar’dan kaçınma

BİSMİLLAHİRRAHMANIRRAHİM

SU
Kerbela olayında, su ve susuzluk, vazgeçilmez tema-lardır. Eba Ebdillah’ın kafilesi Fırat kenarında konaklamış-tı ancak İbni Sad’ın ordusu, Fırat’ı kuşatarak imam Hüse-yin (a.s)’ın, Ehl-i beyt’inin ve dostlarının suya ulaşmasına engel olmuştu. Böylece Hüseyin (a.s)’ı teslim olmaya mecbur kılacak ve peygamber ailesinden intikam almış olacaklardı. Tarihçilerin naklettiklerine göre, Aşuradan üç gün önce Fırat’ın kuşatılmasıyla imam (a.s)’ın çadırların-da su sıkıntısı başlamıştı. Ehl-i beyt’in küçük çocukları, Fırat nehrini gördükçe susuzluğa karşı tahammüllerini yitiriyorlardı. Kadınlara, çocuklara ve savaşa katılmayan-lara suyu yasaklamak hiçbir din ve mezhepte yasal değil-dir ve insanlık dışı bir olaydır. Özellikle de İslam dininde…

Aşura Kültürü

Öykü

Uncategorized

Kur'an Metni

Kur'an Öğretileri

Kur'an Tefsiri

Kur'an Kavramları

Kur'an Bilimleri

Rivayet Kaynakları

Diraye İlmi

Rijal İlmi

Şia

Sünni

Hadis İlimleri

Fıkıh İlimleri

Usul İlmi

Ahkam

İstinbat ilimleri

Hukuk

Sosyoloji

Pskoloji

Yönetim

Ekonomi

Politika

Sosyal Bilimler

Tıb İlimleri

Coğrafyası

Doğal Bilimler

Felsefe

Mantık

İrfan ve Ahlak

İslami Bilimler

Genel Konular

Tevhid

Adelet

Nübüvvet

Mead

İmamet

Temel İnançlar

Dua ve Ziyaret

Siyaset

Akli İlimler

İslam Öncesi Tarih

İslam Tarihi

İslam Ülkelerinin Tarihi

Tarih

Şiirler

Ehlibeyt (a s)

İslami Şahsiyetler

Biyografi

İslam Edabiyatı

Şia Caferi

Sünnilik

Alevilik

Vahabilik

İslam

Hristiyanlık (Mesihiyet)

Musevilik (Yahudilik)

Zerdüşt

Genel

Dinler Ve Mezhepler

Sinama

Görsel Sanatlar

Kı'ra'et ve Sanat

Sahne Ve Sanatları

Meddahi Ve Resa

Sanat Ve Kültür

Bilimsel

Eğitim

Çocuk Ve Aile

Diger Konular

şiir

Aile

Kitaplar

Makaleler

Dergiler

Karakterler

yayıncılar

İslami merkezler

multimedya

Mehdiyet

İslam kaynakları internet sitesi, İslam kaynaklarının toplanması, düzenlenmesi ve yayınlanmasını sağlayan genel bir sitedir. Bu kaynaklar, İslam’ın ilk günlerinden itibaren mesaj getiren (Hz. Peygamber (s.a.a)) ve ondan sonra bu dinin büyükleri, araştırmacıları, İslami ilimler havzası alimleri ve düşünürleri tarafından sunulmaktadır.

Books

Öykü