İmam Mehdi (a.s.), insanlığın kurtarıcısı

Çağın İmamı, Vadedilen Mehdi Hojjat ibn el-Hassan el-Askeri'nin -Allah kaderini hızlandırsın - zuhuruna inanmak, İslam inancının temel ilkelerinden biridir. İslam rivayetlerinde, dünyanın zulümle dolu olduğu bir dönemde İmam Gaim'in ayaklanmasıyla yeryüzünü adaletle dolduracağı günün geleceği defalarca belirtilmiştir: İslam Peygamberi bu konuda şöyle buyurmaktadır: Bir gün kalsa Allah, zulümle doluyken yeryüzünü adaletle doldurmak için benim ailemden bir adam diriltir. Peygamberimiz bir başka hadisinde de şöyle buyurmaktadır: Mehdi Ghaem benim çocuklarımdan biri. Adı benim adım, lakabı benim lakabım ve karakter olarak bana en çok benzeyen o. İmam Mehdi'nin (a.s.) ortaya çıkışı, büyük gaybetten sonra ve adalet ve hakkaniyetin tesis edilmesi için yapılacak dirilişten önce gerçekleşecektir. Vaat edilen kurtarıcının ortaya çıkışına olan inanç, farklı din ve kültürlere sahip farklı kabileler ve milletler arasında çeşitli şekillerde ifade edilmiştir; ancak herkes şu konuda hemfikirdir: Bir kurtarıcı gelecek ve onları zulümden ve zalim yöneticilerden kurtaracak, adalet ve hakkaniyet dolu bir toplum kuracaktır. İmam Mehdi'nin (a.s.) ortaya çıkışının kesin zamanı bilinmemektedir; ancak dünyada zulüm yaygınlaştıktan sonra olacağı söylenmiştir. Rivayetlerde, ortaya çıkışın işaretleri olarak bilinen işaretler zikredilmiştir. Bazı rivayetlerde, ortaya çıkış yeri Zıtva bölgesi olarak belirtilmiştir. Ortaya çıkışından sonra, İmam Mehdi (a.s.) Mekke'den ve Kâbe'nin yanından dirilişine başlayacaktır. İmam, Kabe'nin yanına sancağını dikecek ve direkler arasında sahabelerinden biat alacaktır. Ortaya çıkma kavramı, gizli olan bir şeyin açığa çıkması anlamına gelir[1] ve Zamanın İmamının ortaya çıkışı, adalet ve hakkaniyeti tesis etmek için Büyük Gaybet'ten sonra Hz. Mehdi'nin (a.s.) ortaya çıkışı olarak tanımlanmıştır.[2] Bu anlama dayanarak, ortaya çıkma dirilişten farklıdır ve ondan önceki bir aşamadadır; elbette, bazı rivayetlerde ortaya çıkma, ayaklanma anlamında da kullanılır; bu durumda, ayaklanma ve ortaya çıkma aynı anlama gelir ve aynı zamanda ve yerde gerçekleşir.[3] Bazı rivayetlerde, ortaya çıkmayı ifade etmek için Baath (uyanış)[4] ve Amr[5] kelimeleri kullanılmıştır. "Görünüş" kelimesi ayrıca hakikat hükümetinin tezahürü[6], masum İmamların davasının tezahürü, Zamanın İmamı'nın (a.s.) zaferi ve onun yönetimi[7] [8] gibi şeylere de atıfta bulunmak için kullanılmıştır. Vaat Edilen Kurtarıcı'nın görünüşüne inanmanın öncülü, zamanın sonunda gelip insanları kurtaracak, özgürleştirecek ve barış ve adaleti tesis edecek bir Kurtarıcı'ya (kurtarıcıya) inanmaktır.[9] Vaat Edilen Kurtarıcı ve Kurtarıcı, farklı din ve kültürlere sahip farklı halklar ve milletler arasında çeşitli biçimlerde sunulmuştur. Ancak hepsi, bir kurtarıcının gelip onları zulümden ve baskıcı yöneticilerden kurtaracağı ve adalet ve eşitlikle dolu bir toplum yaratacağı konusunda hemfikirdir.[10] Örneğin: Hindular, Kalki veya Kalkin olarak adlandırılan onuncu enkarnasyonu beklerler;[11] Zerdüştler, Sushyant'ın gelişini beklerler[not 1];[12] Yahudiler, Mesih'i (Masih) kurtarıcı olarak kabul ederler;[13] Hristiyanlar, İsa'nın vaat edilen kurtarıcı olarak dönüşünü beklerler;[14] ve nihayet Müslümanlar, Mehdi'nin (ona selam olsun) ortaya çıkışına inanırlar ve onun ünlü unvanlarından birinin Vaat Edilen olduğunu kabul ederler.[15] Vahiy Eşiğindeki Dünya Şii geleneklerinde, vahiy eşiğindeki dünyanın üç ana özelliği vardır: her eve girecek yaygın baskı ve fitne.[16] Irak'ta ve İslam topraklarının diğer bölgelerinde Şiilere karşı aktif olan Sufyani ve Nawasib gibi düşmanların varlığı. Ve sonra Suriye'yi fethettiler ve oradaki hükümeti ele geçirdiler. [17] Zaman İmamı'nın hatırasını ve adını İslam topraklarında tüm dünyaya yaymaya çalışan Zaman İmamı'nın sahabeleri ve takipçilerinin hareketi. Dipnotlar: 1- Farahidi, Al-Ayn, 1409 Hicri, Cilt 4, s. 64. 2- Sulaymian, Darsnama Mahdavit, 1389 Hicri, Cilt 3, s. 155. 3- Sadr, Tarikh Ma Bad al-Dhuhur, 1412 Hicri, s. 195. 4- Numani, Al-Ghaybah, 1397 Hicri, s. 168. 5- Şeyh Saduq, Kamal al-Din, 1395 Hicri, Cilt 2, s. 378. 6- Kulayni, Al-Kafi, 1362 Hicri, Cilt 1, s. 335. 7- Numani, Al-Ghaybah, 1397 Hicri, s. 151. 8- Sulaymian, Darsnama Mahdavit, 1389 Hicri, Cilt 3, s. 104. 9- Tunai, Ma'udname, 1387 Hicri, s. 706. 10- Bkz: Tunai, Mau'udnameh, 2008, s. 707 ve 708; Bir grup yazar, Dinlerde Vaat Edilen Kurtarıcının Düşüncesinin Tipolojisi, 2009, s. 19. 11- Bir grup yazar, Dinlerde Vaat Edilen Kurtarıcının Düşüncesinin Tipolojisi, 2009, s. 66. 12- Bkz: Bir grup yazar, Dinlerde Vaat Edilen Kurtarıcının Düşüncesinin Tipolojisi, 2009, s. 36-44. 13- Tunai, Mau'udnameh, 2009, s. 708-710; Bir grup yazar, Dinlerde Vaat Edilen Kurtarıcının Düşüncesinin Tipolojisi, 2009, s. 177-178-222. 14- Bir grup yazar, Dinlerde Vaat Edilen Kurtarıcının Düşüncesinin Tipolojisi, 2009, s. 225. 15- Tunai, Mau'udnameh, 2009, s. 706-707. 16- Seyyid İbn Tevüs, el-Tarif, 1400, cilt 1, s. 177. 17- Meclis, Bihar el-Envar, 1403 H., cilt. 52, s. 186.