Hayatın karmaşasında insan, ahlaki rehberlik ve manevi yol göstericiye her zaman ihtiyaç duyar. Ehl-i Beyt Ahlakı işte bu ihtiyaca ışık tutuyor, okuru hem zihnen hem de kalben olgunlaştırmayı amaçlıyor.
Kitap Hakkında: Bu eser, Ehl-i Beyt mensuplarının Allah’ın vahyi doğrultusunda nasıl hareket ettiklerini, onların hikmetli sözlerini, yüksek ahlâkî pratiklerini ve insanlara örnek olan yaşam tarzlarını anlatıyor. Kitap, Kur’an ayetleri, Peygamberimiz (s.a.v.)’in hadisleri ve Ehl-i Beyt imamlarının sözlerinden hareketle, Allah’ın rızasına uygun bir hayat sürmenin yollarını gösteriyor.
Öğrenecekleriniz:

<ul data-start="1028" data-end="1321">
 	<li data-start="1028" data-end="1083">
Ahlak ilminin insan hayatındaki önemi ve faydaları.
</li>
 	<li data-start="1084" data-end="1163">
Kendi hayatınızda uygulayabileceğiniz temel erdemler ve ahlaki davranışlar.
</li>
 	<li data-start="1164" data-end="1240">
Allah’a ulaşmanın yolları ve Ehl-i Beyt’in rehberliğinde manevi gelişim.
</li>
 	<li data-start="1241" data-end="1321">
İnsanın kendini geliştirmesi ve ebedi saadete ulaşması için gereken adımlar.
</li>
</ul>
Yazar Hakkında: Şeyh Mehdi es-Sadr, çağdaş İslami düşünce ve ahlak alanında saygın bir alimdir. Eserlerinde, ahlakî kavramları sade ve anlaşılır bir dille aktararak hem öğrenen hem de uygulayan okuyucu kitlesine hitap etmektedir.
Kitap Kimler İçin? Bu eser, İslami ahlak ilmine ilgi duyan, Ehl-i Beyt’in öğretilerini öğrenmek ve hayatına uygulamak isteyen herkes için uygundur. Ayrıca öğrenciler, akademisyenler ve dini çalışmalar yapan araştırmacılar için de değerli bir başvuru kaynağıdır.

Author

Editor

Interpreter

Common title

Number of volumes

Persian Title

Publish location

Publication year

Publish number

Publisher

Qr Code

Sect

Scholar

ISBN

Source

Translated

Translated Fields

is suggested

Rate

View

Votes

Hz. Mehdi'nin Evrensel Kıyamı

<h3>BİRİNCİ BÖLÜM</h3>
İmam Hüseyin (a) hicri dördüncü yılında Şaban ayının beşinci gününün akşamı, bir görüşe göre de üçüncü gününde dünyaya gelmiştir. Bazıları da, hicri üçüncü yılında Rebi'ul Evvel ayının sonlarında dünyaya geldiğini söylemişlerdir. İmam'ın (a) doğumu hakkında daha farklı rivayetler de mevcuttur. İmam (a) dünyaya geldiğinde, Cebrail bin melek ile birlikte Resulullah'ın (s) huzuruna varıp tebrikte bulundu. Fatimetü'z-Zehra (aleyha selam) çocuğunu alıp Resulullah'a (s) götürdü. Peygamber onu görünce sevindi ve Hüseyin adını verdi ona. İbn-i Abbas "Tabakat" kitabında Abdullah b. Bekr b. Habib-i Sahmi'den ve o da Hatem b. San'a'dan şöyle rivayet eder: Abbas b. Abdül Muttalib'in zevcesi Ümm'ül Fazl şöyle dedi: "Hüseyin (a) dünyaya gelmeden evvel, bir gece rüyamda, Peygamberin bedeninden bir parçanın ayrıldığını ve benim kucağıma bırakıldığını gördüm. Rüyamı Resulullah'a (s) anlatıp tabir etmesini istedim. Buyurdu ki; Eğer rüyan sadık rüyalardan ise,

Kerbelaşehitleri

Kuran ve Bilim Hakkında

İlerleyen sayfalarda Kuran ayetlerinin evren hakkında verdiği bazı bilgilerin bilim ile olan olağanüstü paralelliğine değineceğiz. Ama öncelikle, Kuran ve bilim konuları üzerinde uzun süredir devam eden bir karışıklığa da değinmek gerekiyor.

Bu karışıklık, bazı ateist "bilim adamları"nın Kuran'a önyargılı biçimde yaklaşmalarından kaynaklanır. Allah'ın varlığına inanmayan, dolayısıyla da Kuran'ın Hz. Muhammed tarafından "yazıldığını" öne süren bu kişiler, Kuran'ın verdiği haberlerin mutlaka bilimle çelişeceği noktasından hareket etmişlerdir. "6. yüzyılın bilgisi ile yazılan bir kitap, elbette sürekli gelişen ve yeni doğrular bulan bilimle çelişecektir" gibi bir mantık öne sürmüşlerdir. Böylesine bir önyargı ile baktıkları Kuran ayetlerinin anlamlarını çarpıtarak, sözkonusu iddialarına destek bulmayı denemişlerdir.

Buna karşılık bazı müslümanlar, bu karalamalara karşı savunma yapmaya çalışırken, bir hataya düşerek, Kuran'ı bir "bilim kitabı"olarak tanıtmaya başlamışlardır. Kuran'ın bilimle çelişmediğini ispatlamaya çalışırken, neredeyse tüm bilimin Kuran'ın içinde olduğunu söylemişlerdir. Hatta, bilimsel gelişme için, formüllerle ya da deneylerle uğraşmak yerine, Kuran'ın daha derin araştırılmasının daha faydalı olduğunu öne sürenler olmuştur.

Oysa, Kuran ayetlerinden anladığımıza göre, Kuran bir "bilim kitabı"değildir. Bilime öncülük etmek, kimya formülleri aktarmak ya da kuantum fiziği öğretmek için indirilmemiştir.

Kuran'ın ne amaçla indirildiğini ayetler şöyle açıklıyor:

"Elif, Lam, Ra. Bu bir Kitap'tır ki, Rabbinin izniyle insanları karanlıklardan nura, O güçlü ve övgüye layık olanın yoluna çıkarman için sana indirdik." (İbrahim Suresi, 1)

"(Kuran) Temiz akıl sahipleri için bir hidayet rehberi ve bir zikirdir." (Mümin Suresi, 54)

Kısacası Kuran, müminlere rehber olmak üzere indirilmiştir. Onları "karanlıklardan aydınlığa" yani inkardan imana çıkaracak ve onlara Allah'a nasıl kulluk edeceklerini, O'nun rızasını nasıl arayacaklarını açıklayacaktır.

"Rehber" olma özelliği, müminin karşılaşacağı olaylarla ilgili özlü bilgileri aktarmayı da içerir. Diğer deyişle Kuran, müminin tüm ibadetlerini nasıl yapacağını açıklar.

Müminin ibadetleri ise iki türlüdür: Namaz, oruç gibi doğrudan Allah'a karşı yapılan ibadetler ve "iyiliği emredip-kötülüğü engellemek" olarak özetlenebilecek olan ve toplum içinde gerçekleştirilecek ibadetler.

Kuran ve Bilim Hakkında

ALLÂME ŞEREFUDDİN'İN ÖNSÖZÜ

Bismillahirrahmanirrahim

İmam Hasan'ın (a.s) Muaviye'yle imzaladığı barış antlaşması, Resul-i Ekrem'den (s.a.a) sonra bu ümmet tarafından Ehlibeyt İmamlarının (hepsine selâm olsun)  içerisine düşürüldükleri en zor olaylardan biridir. İmam Hasan (a.s) böyle bir antlaşmayı imzalayarak, Allah Tealâ'nın yardımı olmaksızın hiç kimsenin tahammül edemeyeceği sıkıntılara göğüs gerdi. O, bu büyük imtihana sabır ve metanetle tahammül etti ve bu imtihandan alnı dik, muzaffer ve hedefine ulaşmış bir hâlde çıktı. İmam'ın hedefi yüce Allah'ın, Kur'ân-ı Kerim ve Resulullah'ın (s.a) hükmünü uygulamak ve Müslümanların çıkarını gözetmek idi. İmam bütün söz ve davranışlarında bunu kendine amaç edinmiş ve buna gönül vermişti sadece. İmam Hasan'ı rahatlık ve ferahına düşkünlüğüyle suçlayanlar, diğer yandan heyecana kapılıp duygusal davranarak İmam Hasan'ın da Muaviye'yle savaşmayıp, direniş ve şahadet yolunu seçmemesinden ve tıpkı Aşura günü kardeşi İmam Hüseyin'in yaptığı gibi savaş yöntemini esas almamış olmasından dolayı hayıflanan Şiîlerin, bu düşünceleri kayda değer olmayıp, bu iki kesim de olayların ve objelerin ötesini kavrayacak akletme yeteneğinden yoksun kimselerdir.

İnsanların hâlâ bu barış hakkında yanılgı içinde olmaları, yanlış düşünceler geliştirmeleri şaşırtıcıdır. Bu barışı tüm ayrıntılarıyla inceleyip, özelliğini ve İslâm ümmetinin geleceği üzerindeki etkilerini aklî ve naklî delillere dayalı olarak ortaya koyacak birinin bu güne kadar  çıkmamış olması ise daha da şaşırtıcıdır.  Birkaç kere kendim böyle bir çalışma yapmaya yeltendim. Fakat Allah Tealâ bu işi her açıdan herkesten daha ehil birinin yapmasını diledi...

İMAM HASAN'IN (A.S) BARIŞI

HZ. FATIMA'NIN (A.S) NUTFESİ CENNET MEYVELERİNDEN OLUŞMUŞ VE KENDİSİ HAYIZ VE NİFASTAN UZAK, İNSAN ŞEKLİNDE BİR HURİDİR

1- Suyutî, "ed-Dürr-ül Mensur" adlı tefsirinde, "Subhan-ellezi esra bi-abdihi leylen min-el mescid-il haram…"  ayetinin tefsir bölümünün sonunda, Tabara-nî'den naklen Aişe'nin şöyle dediğini yazıyor: Resulullah (salla’llâhu aleyhi -ve alihi- ve sellem) şöyle buyurdu:

Miraca götürüldüğümde beni cennete dahil ettiler ve ben cennet ağaçlarından bir ağacın yanında durdum; öyle bir ağaçtı ki, cennette onun gibi güzel, yaprakları beyaz ve meyvesi hoş olan bir ağaç görmemiştim; onun meyvesinden alıp yedim; bu benim sulbümde nutfeye dönüştü; yeryüzüne döndüğümde Hatice'yle bir araya geldim ve o, Fatıma'ya hamile kaldı. O zamandan beri ne zaman cennet kokusunu arzuluyorsam Fatıma'yı kokluyorum.

2- Müstedrek-üs Sahihayn'ın sahibi, kendi senediyle Sa'd ibn-i Malik'ten Resulullah'ın (salla’llahu aleyhi -ve alihi- ve sellem) şöyle buyurduğunu rivayet ediyor:

Miraca götürüldüğüm gece, Cebrail (a.s) bir cennet ayvasını bana getirdi; ben onu yedim ve Hatice, Fatıma'ya hamile oldu. Bu yüzden ben cennet kokusuna iştiyak duyduğumda Fatıma'nın boynunu kokluyorum.

3- Zehair-ül Ukbâ kitabında İbn-i Abbas'tan şöyle nakledilmiştir:

hz.Fatima(as)

HZ.ALİ’DEN DEVLET ADAMLARINA
ÖĞÜTLER

Görevin Esası
Vergisini toplamak,düşmanları ile savaşmak, halkına barış ve huzur, ülkeye kalkınma sağlamak için Malik bin el-Eşter’i Mısır’a vali olarak atadığı zaman Allah’ın kulu, mu’minlerin emiri Hz.Ali’nin ona emri şudur:
O’na Allah’tan ittikayı, Allah’a itaat yolunu seçmesini, Kitabında emrettiği farzlarla sünnetlere uymasını emreder. O farz ve sünnetler ki, onlara uyulmadıkça hiç kimse saadet yüzü göremez ve onları benimseyen de asla hüsrana uğramaz. Bir de ona eliyle diliyle ve kalbi ile Cenab-ı Hakk’a hizmette bulunmasını emreder. Çünkü Allahu zü’l-Celal Hazretleri kendisine hizmet edene yardıma, kendisini ağırlayanı da izzetlendirmeye  kefil olduğunu buyurmaktadır. Sonra, ona şehvetlere saldırdıkça nefsini kırmasını, serkeşlik ettikçe de dizginlerini çekmesini emreder. Zira nefs alabildiğine fenalığı amirdir,meğer ki Cenab-ı Hak o kişiyi merhametiyle korumuş olsun.

DEVLET ADAMLARI

Kur’an-ı Kerim’in ayetlerinden, Resul-i Ekrem’in (s.a.a) ve Ehl-i Beyti’nin hadislerinden anlaşıldığı gibi insanın kurtuluşuna vesile olacak şey takvadır. Takva lügatta korunmak ve sakınmak anlamına gelir. Şer’i açıdan takva bir insanın ahiretine zarar veren her şeyden sakınması ve Allah-u Teala’dan korkarak onun emir ve nehiylerine karşı gelmekten çekinmesidir. İmam Cafer-i Sadık (a.s) takvanın anlamı sorulunca şöyle buyurdu: “Takva Allah’ın emir ettiği her yerde hazır olman ve nehyetiği yerden uzak durmandır.” (Sefinet-ül Bihar, c.2, s.678)
Görüldüğü gibi takvanın iki yönü vardır. Birinci yönü Allah-u Teala’nın bütün emirlerini yerine getirmektir. İkinci yönü ise Allah-u Teala’nın haram kıldığı her şeyden kaçınmaktır.
<a name="1"></a>
<div>Kur’anı Kerim takva hakkında şöyle buyurmaktadır:</div>

Takva ve Büyük Günahlar’dan kaçınma

Şia

Şia

Şia

Publisher Books

Contact info

Location