Common title

ความใกล้ชิดกับพระเจ้าคืออะไร 

ฏอยยุลอัรฎ์คืออะไร?
ทักษะพิเศษดังกล่าวมีการอธิบายที่หลากหลาย อาทิเช่น ทฤษฎี “สูญสลายและจุติ”ที่นำเสนอโดยอิบนิ อะเราะบี ทฤษฎีดังกล่าวเชื่อว่าผู้ที่มีทักษะฏอยยุลอัรฎ์สามารถสูญสลายจากสถานที่หนึ่ง และจุติขึ้น ณ จุดหมายปลายทางได้. แต่อีกทฤษฎีหนึ่งเชื่อว่าฏอยยุลอัรฎ์คือพลวัตความเร็วสูงของร่างกายภายใต้แรงขับเคลื่อนของจิตวิญญาณอันทรงพลัง.
แต่แม้เราจะยอมรับทฤษฎีใดก็ตาม ข้อเท็จจริงก็คือ บุคคลทั่วไปไม่สามารถมีทักษะพิเศษนี้ได้นอกจากเอาลิยาอ์ของอัลลอฮ์เท่านั้น.
เกี่ยวกับการอธิบายและวิเคราะห์เชิงปรัชญาเกี่ยวกับทักษะพิเศษ“ฏอยยุลอัรฎ์”นั้น นักวิชาการได้นำเสนอชุดคำอธิบายที่หลากหลาย หนึ่งในนั้นคือทฤษฎี “สลายและจุติ” นำเสนอโดยมุฮ์ยิดดีน อะเราะบี อันเป็นที่ยอมรับของนักวิชาการชั้นนำหลายท่าน ทฤษฎีนี้นิยามทักษะดังกล่าวว่า เป็นการสลายตน ณ สถานที่หนึ่ง และจุติขึ้น ณ สถานที่ๆต้องการ.
คำอธิบายดังกล่าวตั้งอยู่บนพื้นฐานของทฤษฎี“พลวัตอาตมัน”ในแง่อภิปรัชญา หรือหลัก“ซ้ำซ้อนสิ่งคล้ายคลึง”ในทางรหัสยนิยม(อิรฟาน). เกี่ยวกับประเด็นนี้ ทั้งวัตถุและสิ่งพ้นญาณวิสัยในมุมมองของหลักซ้ำซ้อนสิ่งคล้ายคลึง และเพียงวัตถุตามหลักพลวัตอาตมัน ล้วนสูญสลายและจุติขึ้นใหม่หลังได้รับความการุณย์ใหม่ทุกขณะจิต. อีกนัยหนึ่ง เพราะการที่ทุกสรรพสิ่งล้วนได้รับความการุณย์จากแหล่งกำเนิดของการมีอยู่(อัลลอฮ์)ในแต่ละเสี้ยววินาทีจึงทำให้ยังคงดำรงอยู่ได้ นั่นหมายความว่าหากความการุณย์ถูกระงับไป ทุกสรรพสิ่งก็จะค้างอยู่ในสุญญตาจนกว่าจะได้รับมอบความการุณย์อีกครั้ง.
เพื่อความกระจ่างในประเด็นนี้ เราจะขอยกตัวอย่างแสงสว่างของหลอดไฟทั่วไปที่เปล่งแสงต่อเนื่องประหนึ่งเป็นแสงเดียวกัน หลอดไฟสว่างก็เพราะได้รับกระแสไฟฟ้าอย่างต่อเนี่อง หากเสี้ยววินาทีใดกระแสไฟฟ้าถูกตัด หลอดไฟก็จะดับทันที ทุกอย่างก็จะมืดครึ้มจนกว่าหลอดไฟจะได้รับกระแสไฟฟ้าอีกครั้ง กล่าวคือ หลอดไฟย่อมดับไปตามปกติวิสัยของมัน แต่จะสว่างขึ้นใหม่ก็เพราะได้รับกระแสไฟฟ้า การที่เราเห็นเป็นแสงเดียว นั่นก็เพราะการดับของหลอดไฟเกิดขึ้นอย่างรวดเร็วจนเรามองไม่เห็น จึงคิดไปว่าหลอดไฟเปล่งแสงเดียวกันตลอด.
ทุกสรรพสิ่งในโลกล้วนสูญสลายและจุติขึ้นใหม่ทุกขณะหลังได้รับความการุณย์ใหม่ ทว่าเราไม่สามารถมองเห็นได้เนื่องจากกระบวนการดังกล่าวหมุนเวียนอย่างรวดเร็ว จึงคิดไปว่าการมีอยู่ของสรรพสิ่งต่างๆมีลักษณะคงที่และปราศจากพลวัต.
ผู้ที่มีทักษะพิเศษ“ฏอยยุลอัรฎ์”นั้น แท้ที่จริงทักษะพิเศษของเขาคือการแยกสถานที่ขณะสุญญตาออกจากสถานที่ขณะจุติขึ้นใหม่ เราจึงเห็นว่าเขาสามารถล่องหนจากสถานที่หนึ่งและปรากฏกายอีกที่หนึ่ง โดยที่สถานะและเงื่อนไขทางกาลและเทศะของผู้อื่นยังคงเหมือนเดิมไม่เปลี่ยนแปลง กล่าวคือ ผู้มีทักษะพิเศษดังกล่าวแม้จะยังไม่เริ่มกระบวนการฏอยยุลอัรฎ์ เขาก็อยู่ในกฏแห่งการสูญสลายและจุติใหม่ทุกขณะอยู่แล้ว ต่อเมื่อเขากระทำฏอยยุลอัรฎ์ การสลายและจุติก็ยังเกิดขึ้นปกติ เพียงแต่“ภาชนะ”แห่งการสลายของเขาต่างจากภาชนะแห่งการจุติเท่านั้น ก่อนกระทำฏอยยุลอัรฎ์เขาจุติขึ้นใหม่ในสถานที่ๆสูญสลายไป แต่เมื่อกระทำฏอยยุลอัรฎ์ เขาจะจุติขึ้นในสถานที่ๆต้องการ ซึ่งมิไช่สถานที่ๆเขาสูญไป.
ทั้งหมดนี้ก็คือการวิเคราะห์ฏอยยุลอัรฎ์ตามทฤษฎีของ มุฮ์ยิดดีน อะเราะบี โดยสังเขป[1]
ส่วนอีกทฤษฎีหนึ่งอธิบายว่า ฏอยยุลอัรฎ์เกิดจากการที่ผู้มีทักษะนี้เคยต่อสู้กับกิเลสตัณหาและฝึกฝนจิตวิญญาณของตนจนกระทั่งเข้มแข็งและสามารถควบคุมร่างกายได้ และเนื่องจากวิญญาณมนุษย์สามารถท่องไปในทุกสถานที่ด้วยความเร็วสูง ร่างกายของคนเหล่านี้ก็เคลื่อนที่ได้รวดเร็วเช่นกัน.
ทักษะแห่งฏอยยุลอัรฎ์ที่บรรดาเอาลิยาอ์ของอัลลอฮ์ได้รับนั้น เกิดจากการขัดเกลาจิตวิญญาณและการฝึกฝนตามหลักชะรีอะฮ์ ส่งผลให้ร่างกายมีสมรรถนะคล้ายวิญญาณ และจากการที่วิญญาณมีสมรรถนะพิเศษ ร่างกายของคนเหล่านี้จึงมีสรรถนะพิเศษเช่นกัน.
“กายชาติดินส่องสกาวที่ปลายฟ้าด้วยแรงปรารถนา
ขับเคลื่อนภูผาให้ฟ้อนรำอย่างอ่อนช้อย”[2]
[1] มุฮัมมัดริฎอ คอเชฟี, ประมวลคำถามนักศึกษาและคำตอบ, หน้า 11 ; อิรฟานและตะเซาวุฟ, หน้า 145-146
[2] ซัยยิดยูซุฟ อิบรอฮีมียอน, ของกำนัลจากขอบฟ้า, หน้า 525.

ฏอยยุลอัรฎ์คืออะไร

ทำอย่างไรมนุษย์จึงจะกลายเป็นที่รักยิ่งของอัลลอฮฺ?
คำว่า “มุฮิบบัต” มาจากรากศัพท์คำว่า “ฮุบ” หมายถึงมิตรภาพ ความรัก. ความรักของอัลลอฮฺ (ซบ.) ที่มีต่อปวงบ่าวข้าทาสบริพาร มิได้มีความเข้าใจเหมือนกับความรักสามัญทั่วไป, เนื่องจากความสิ่งจำเป็นของความรักในความหมายของสามัญคือ ปฏิกิริยาแสดงออกของจิตใจและอารมณ์ ซึ่งอัลลอฮฺ (ซบ.) ทรงบริสุทธิ์จากสิ่งเหล่านี้, ทว่าความรักที่อัลลอฮฺ ทรงมีต่อปวงบ่าว, เป็นความรักทีมาจากพระองค์ซึ่งย้อนกลับไปหาอาตมันบริสุทธิ์ของพระองค์, อัลลอฮฺ (ซบ.)ทรงรักการงานของพระองค์ และเนื่องจากสิ่งถูกสร้างทั้งหลายเป็นของพระองค์, เป็นผลการกระทำของพระองค์, ดังนั้น พระองค์จึงรักพวกเขา
แนวทางไปถึงความรักในพระเจ้า ดังที่อัลกุรอาน ได้สาธยายถึงคุณลักษณะต่างๆ ของผู้เป็นที่รักไว้อย่างมากมาย ซึ่งมีแนวทางดังนี้, เช่น ความอดทน, ความสำรวมตนจากความชั่ว, การลุแก่โทษ, การทำความดี, ความสะอาด, การญิฮาดและต่อสู้ขวนขวาย, และ ฯลฯ ซึ่งมนุษย์สามารถใช้แนวทางต่างๆ เหล่านี้หรือประยุกต์ตัวเองให้เข้าใกล้กับคุณสมบัติดังกล่าว เขาก็จะกลายเป็นทีรักของอัลลฮฺ โดยปริยาย
คำว่า “มุฮิบบัต”มาจากรากศัพท์คำว่า “ฮุบ” ตามหลักภาษาหมายถึงความรักและมิตรภาพ,ความเมตตาและความแนบแน่น,ฮับบะ, ยุฮิบบุ, ฉันรักเขา, หรือฉันมีใจให้เขา[1]ด้วยเหตุนี้, มะฮฺบูบ, จึงหมายถึงผู้เป็นที่รัก
ความรักของอัลลอฮฺต่อปวงบ่าว
ความรักถือว่าเป็นความสัมพันธ์ที่มีอยู่ ซึ่งหนึ่งในสาเหตุสำคัญของความรักคือ, ความรักในตัวตน ซึ่งมีอยู่ในสรรพสิ่งทั้งหลาย,อัลลอฮฺ (ซบ.) ทรงล่วงรู้ถึงอาตมันบริสุทธิ์และความสมบูรณ์ของพระองค์ ด้วยเหตุนี้ พระองค์จึงทรงรักในพระองค์. ทำนองเดียวกันสิ่งถูกสร้างทั้งหลายของพระองค์ เนื่องจากพระองค์ทรงรักอาตมันบริสุทธิ์ของพระองค์ จึงทรงรักสิ่งเหล่านั้นด้วย, เนื่องจากสรรพสิ่งถูกสร้างทั้งหลายเป็นผลการกระทำของพระองค์ ซึ่งออกมาจากอาตมันบริสุทธิ์ของพระองค์
ความรักของอัลลอฮฺ (ซบ.) ต่อปวงบ่าวมิได้มีความหมายหรือมีความเข้าใจเหมือนกับความรักสามัญทั่วไป,เนื่องจากความสิ่งจำเป็นของความรักในความหมายของสามัญคือ ปฏิกิริยาแสดงออกของจิตใจและอารมณ์ ซึ่งอัลลอฮฺ (ซบ.)ทรงบริสุทธิ์จากสิ่งเหล่านี้, ทว่าความรักของอัลลอฮฺมาจากความรักของพระองค์เอง ที่มีต่ออาตมันบริสุทธิ์ของพระองค์, ความรักของอัลลอฮฺที่มีต่อพระองค์เองก็คือ ความรู้สึกที่ดี ในแง่นี้อัลลอฮฺ (ซบ.) ทรงเป็นหลักฐานของความสง่างาม, พระองค์จึงเป็นผู้มีความรัก, และเนื่องด้วยเหตุที่อาตมันของพระองค์เป็นหลักฐานแห่งอาตมัน,พระองค์จึงเป็นที่ถูกรักหรือเป็นที่รัก และเนื่องจากการกระทำของพระองค์มิได้แยกออกมาจากอาตมันของพระองค์ การงานนั้นจึงเป็นที่รักของพระองค์ไปด้วย หมายความว่า อัลลอฮฺ (ซบ.) ทรงรักการงานของพระองค์ และเนื่องจากสิ่งถูกสร้างทั้งหลายเป็นผลจากการงานของพระองค์ พระองค์จึงทรงรักสรรพสิ่งเหล่านั้นไปด้วย[2]
ดังนั้น สรรพสิ่งทั้งหลายบนโลกนี้จึงเป็นที่รักสำหรับอัลลอฮฺ (ซบ.) แต่สิ่งที่เรากำลังกล่าวถึงอยู่ในขณะนี้ไม่หมายถึงทุกสิ่ง ทว่าเป็นความรักที่พระองค์ทรงมีต่อมนุษย์เท่านั้น ในความหมายจำกัด ซึ่งจะกล่าวอธิบายต่อไป
เพื่อความชัดเจนยิ่งขึ้น, มนุษย์จะทำอย่างไรจึงจะกลายเป็นท

จิตวิญญาณและจริยธรรม

Articles