Common title

รายงานพิเศษของสำนักข่าวมัชริก

แผนอุบาทว์ของวะฮ์ฮาบีเกี่่ยวกับมัสยิดฮะรอมและมัสยิดนะบี (ซ็อลฯ) คืออะไร / คำเตือนที่รุนแรงของชาวมุสลิมต่อราชวงศ์ซาอูด

“การทำลายมัสยิดินนะบี” คือประเด็นซึ่งดูคล้ายกับว่าจะเป็นเรื่องโจ๊กที่จืดชืดเสียมากกว่า ทั้งนี้เนื่องจากว่าบรรดาศัตรูที่ร้ายกาจที่สุดของอิสลามเองยังไม่อาจหาญพอแม้แต่จะคิดถึงประเด็นนี้ในความฝันต่าง ๆ ของตนเอง แล้วไฉนความคิดของบรรดาผู้นำของราชวงศ์ซาอูดซึ่งเสียงหัวเราะของพวกเขาในขณะบริการสุราขนานแท้ให้แก่บรรดาผู้นำของทำเนียบขาว ซึ่งจนถึงขณะนี้ยังคงฝังตรึงอยู่ในความทรงจำของชาวมุสลิมโลกนั้น จึงหาญกล้าตัดสินใจที่จะแปลความหมายของฝันร้ายที่ไม่น่าเชื่อนี้ได้
ตามการรายงานของร่อญานิวส์ ; ภายหลังจากการสร้างหอนาฬิกาขนาดใหญ่ในเขตฮะรัมของมัสยิดิลฮะรอมซึ่งนอกเหนือจากการหมิ่นประมาทอย่างชัดเจนต่อสถานะความยิ่งใหญ่ของอาคารกะอ์บะฮ์ในฐานะที่เป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ที่สุดของโลก แม้แต่หลักการต่าง ๆ ที่ชัดแจ้งของบรรดาองค์การระหว่างประเทศในกรณีที่เกี่ยวกับร่องรอยทางประวัติศาสตร์และโบราณคดีพวกเขาก็ไม่ได้ใส่ใจใด ๆ ขณะนี้มีข่าวสารและข่าวลือบางส่วนได้รายงานข่าวถึงแผนอัปยศของราชวงศ์ซาอูดและชาววะฮ์ฮาบีที่มีอำนาจปกครองเหนือแผ่นดินนี้ เกี่ยวกับการหมิ่นประมาทครั้งประวัติศาสตร์และเป็นประวัติการณ์ของพวกเขาต่อมัสยิดินนะบี (ซ็อลฯ)

หนังสือพิมพ์ " The Independent " ได้เขียนเกี่ยวกับเรื่องนี้ว่า : การรื้อทำลายส่วนต่าง ๆ ที่สำคัญของสถานที่ศักดิ์สิทธิ์และเป็นประวัติศาสตร์ของชาวมุสลิมในเมืองมะดีนะตุนนะบีกำลังจะเริ่มต้นขึ้นในเดือนถัดไป (หลังเทศการฮัจญ์) บรรดาเจ้าหน้าที่ของซาอุดิอาระเบียได้กล่าวอ้างว่า พวกเขาจะดำเนินการกระทำดังกล่าวด้วยเหตุผลการขยายมัสยิดินนะบี แต่การดำเนินการก่อสร้างที่มีราคาแพงลิบลิ่วหลายพันล้านดอลลาร์ของบรรดาเจ้าหน้าที่ซาอุดิอาระเบียได้สร้างความวิตกกังวลขึ้นในท่ามกลางชาวมุสลิมที่ว่า พวกเขาจะมอบร่องรอยต่าง ๆ ทางประวัติศาสตร์และทางวัฒนธรรมของอิสลามให้อยู่ในการรื้อทำลายของรถแทรกเตอร์ทั้งหลาย ความโกรธของชาวมุสลิมที่มีต่อการดำเนินการของบรรดาเจ้าหน้าที่ชาวซาอุดิอาระเบียที่มีต่อสถานที่ที่ศักดิ์สิทธิ์ที่สุดทางศาสนาของชาวมุสลิมได้ทวีความรุนแรงขึ้นนับตั้งแต่ช่วงเวลาที่พวกเขาได้สร้างหอนาฬิกาเคียงข้างมัสยิดิลฮะรอมซึ่งถูกนับว่าเป็นการหมิ่นประมาทอย่างชัดแจ้งต่อศาสนสถานอันศักดิ์สิทธิ์ของอิสลาม

ตามรายงานต่าง ๆ ที่ได้รับการตีพิมพ์เผยแพร่ การรื้อทำลายส่วนใหญ่เกิดขึ้นในส่วนที่อยู่ทางทิศตะวันตกของมัสยิดินะบี กล่าวคือในบริเวณที่ตั้งของหลุมฝังศพของท่านศาสดามุฮัมมัด (ซ็อลฯ) ดร.อิรฟาน อัลอะละวี นักค้นคว้าวิจัยของสถาบันวิจัยมรดกอิสลามได้กล่าวในเรื่องนี้ว่า : ไม่เป็นที่สงสัยสำหรับใครที่ว่ามัสยิดินนะบีนั้นจำเป็นต้องมีการขยาย แต่วิธีการของราชวงศ์ซาอูดเกี่ยวกับกรณีนี้เป็นสิ่งที่สร้างความวิตกกังวลเป็นอย่างมาก นอกจากนี้เขายังย้ำอีกว่ารัฐบาลซาอุดิอาระเบียในตลอดช่วงเวลา 10 ปีที่ผ่านมาได้ทำลายสถานที่ทางศาสนาและประวัติศาสตร์อิสลามไปแล้วเป็นจำนวนมาก
บรรดาผู้เชี่ยวชาญด้านวัฒนธรรมในซาอุดิอาระเบียต่างพูดว่า เจ้าหน้าที่รัฐบาลซาอุดิอาระเบีย โดยอาศัยความมั่งคั่งอันมหาศาลที่ได้จากการขายน้ำมันของตนและเมื่อพิจารณาถึงประเด็นที่ว่าพวกเขาเพียงเท่านั้นที่มีอำนาจตัดสินใจกระทำการใด ๆ ต่อสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ทั้งหลายของชาวมุสลิม พวกเขาได้ทำให้ร่องรอยทางประวัติศาสตร์และสัญลักษณ์ต่าง ๆ ของอิสลามในนครมักกะฮ์และมะดีนะฮ์ตกอยู่ในอันตรายอย่างร้ายแรง ก่อนหน้านี้ในนครมักกะฮ์ บรรดาเจ้าหน้าที่รัฐบาลของซาอุดิอาระเบียได้เปลี่ยนเนินเขาต่าง ๆ ทางประวัติศาสตร์ที่อยู่รอบ ๆ มัสยิดิลฮะรอมให้กลายเป็นศูนย์การค้าและอาคารคอมเพล็กซ์พาณิชย์สูงระฟ้าตามรูปแบบของตะวันตก และทำนองเดียวกันนี้ได้เปลี่ยนบ้านเกิดของท่านศาสดา (ซ็อลฯ) ให้เป็นห้องสมุดและบ้านของท่านหญิงคอดิญะฮ์ (อ.) ให้เป็นห้องน้ำสาธารณะ

การทำลายสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ในนครมักกะฮ์และมะดีนะฮ์ และการก่อสร้างตามรูปแบบของรัฐบาลซาอุดิอาระเบียที่ได้รับอิทธิพลมาจากลัทธิวะฮ์ฮาบีและบรรดานักการศาสนาชาววะฮ์ฮาบี ซึ่งผลของมันคือการลบร่องรอยทุกสิ่งทุกอย่างที่พวกเขาเรียกว่าการบูชาเจว็ดและการตั้งภาคี (ชิริก)! ความวิตกกังวลจากการก่อสร้างต่าง ๆ ครั้งใหม่ที่จะเกิดขึ้นในมัสยิดนะบี ที่มีมากกว่าทั้งหมดนั้นคือเกี่ยวกับส่วนที่เป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ที่สุดของมัสยิดแห่งนี้ กล่าวคือ บริเวณ “เราฎ้อตุลญันนะฮ์” การมาซิยาเราะฮ์ (เยือน) สถานที่แห่งนี้และการนมาซในสถานที่นี้นับว่ามีความสำคัญอย่างยิ่งสำหรับบรรดาผู้มาแสวงบุญ ณ มัสยิดินนะบี

http://www.sahibzaman.com

แผนอุบาทว์ของวะฮ์ฮาบี

อิหร่านและโลกอิสลามกำลังรอคอยการทำสงครามกับอิสราเอล
การโจมตีล่าสุดของรัฐบาลไซออนิสต์ต่อประเทศซีเรีย พร้อมด้วยการสนับสนุนของอเมริกาและการนิ่งเงียบของประชาคมในโลกตะวันตก จะเป็นตัวโหมกระพือไฟแห่งวิกฤตในภูมิภาคตะวันออกกลางให้ลุกโชนมากยิ่งขึ้น และเหยื่อรายแรกของสถานการณ์ดังกล่าวนี้ไม่ใช่ใครอื่น แต่จะเป็นระบอบไซออนิสต์นั่นเอง
ตามการรายงานของทีมข่าวต่างประเทศของมัชริกนิวส์ : การโจมตีล่าสุดของรัฐบาลไซออนิสต์ต่อประเทศซีเรีย ไม่ว่าจะเป็นการโจมตีที่เกิดขึ้นทางอากาศหรือการยิงขีปนาวุธเข้าไป ไม่ว่าจะโดยวิธีการใดๆ ก็ตาม ถือเป็นการรุกรานอย่างโจ่งแจ้งต่อประเทศซีเรีย ในสถานการณ์ปัจจุบันและท่ามกลางกระแสการตื่นตัวของอิสลามในภูมิภาคนี้ อาจจะก่อให้เกิดผลพวงติดตามมาอย่างกว้างขวาง ก่อนที่ไฟแห่งวิกฤตในภูมิภาคจะลุกโชนมากไปกว่านี้ ด้วยผลของความโง่เง่าที่ขาดความยั้งคิดของอิสราเอลนั้น อิสราเอลเองจะต้องพิจารณาในหลายๆ ประเด็น
พร้อมกับอิสราเอลนั้น ทำเนียบขาว รัฐสภาและวุฒิสภาของอเมริกาเองก็จำเป็นที่จะต้องพิจารณาในหลายๆ ประเด็น ซึ่งประเด็นที่สำคัญที่สุดก็คือการให้ความสำคัญต่อผลประโยชน์แห่งชาติของอเมริกาเอง กล่าวอีกสำนวนหนึ่งก็คือ ในช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมา โดยเฉพาะอย่างยิ่งหลังจากเดินทางของนาย “Chuck Hagel” รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมของอเมริกาไปยังเอเชียตะวันตก ทำนองเดียวกันนี้ การเดินทางของเขาไปยังดินแดนปาเลสไตน์ที่ถูกยึดครอง ท่าทีและท่วงทำนองของทำเนียบขาวเริ่มเปลี่ยนไปในทางคล้อยตามจุดยืนและท่าทีต่างๆ ของรัฐบาลไซออนิสต์ ดูเหมือนว่าคงจะเหมือนเช่นเคยที่ผลประโยชน์แห่งชาติและสิทธิต่างๆ ของประชาชนอเมริกันกำลังจะถูกพลีเป็นเหยื่อให้กับผลประโยชน์และนโยบายต่างๆ ของอิสราเอล
เมื่อพิจารณาถึงการโจมตีของอิสราเอล การใช้อาวุธเคมีในประเทศซีเรีย และถ้อยแถลงต่างๆ ของเจ้าหน้าที่ระหว่างประเทศ ทำนองเดียวกันนี้ เสียงพึมพรำเกี่ยวกับการจัดตั้งนาโตของโลกอาหรับ การกดดันอเมริกาเพื่อให้เข้าสู่ประเทศซีเรียในรูปของการทหารและอื่นๆ เป็นส่วนหนึ่งจากประเด็นต่างๆ ซึ่งในช่วงระยะหลังๆ นี้ได้กลายเป็นหัวข้อในการพาดหัวข่าวของสื่อต่างๆ ของโลกอย่างต่อเนื่อง ต่อไปนี้เราจะมาตรวจสอบเหตุผลต่างๆ ในการโจมตีของอิสราเอลต่อซีเรียพร้อมกับปัญหาเหล่านี้
เหตุผลการโจมตีของอิสราเอลต่อซีเรีย สามารถสรุปเป็นประเด็นหลักๆ ได้ดังต่อไปนี้
1. กองกำลังต่อต้านรัฐบาลซีเรียและพันธมิตร อย่างเช่นสหรัฐอเมริกา กาตาร์ ซาอุดีอาระเบีย ตุรกี และประเทศอื่นๆ จากกระแสข่าวต่างๆ ทั้งที่เปิดเผยและไม่เปิดเผยนั้น พวกเขามองไม่เห็นโอกาสที่จะทำสงครามทางภาคพื้นดินได้ การหยิบยกข้อกล่าวหาต่างๆ อย่างเช่นข้อกล่าวหาที่ว่ามีการใช้อาวุธเคมีกับฝ่ายตรงข้ามของรัฐบาลซีเรีย ที่จะสามารถนำมาใช้อธิบายสำหรับการเข้าสู่ปฏิบัติการทางการทหาร
อย่างไรก็ตาม สิ่งที่มีความสำคัญยิ่งในระหว่างนี้ ก็คือการสูญเสียพื้นที่ในซีเรียและการเปลี่ยนการต่อสู้จากภาคพื้นดินไปสู่ทางอากาศ การดำเนินการของรัฐบาลไซออนิสต์ในการโจมตีทางอากาศก็ด้วยเหตุผลของความเหนือกว่าของรัฐบาลนี้เพียงอย่างเดียว นั้นคือ การอาศัยอาวุธยุทโธปกรณ์ต่างๆ ของอเมริกาที่มีอยู่ในครอบครอง ด้วยการดำเนินการเช่นนี้ แสดงให้เห็นว่าศัตรูไม่มีช่องทางและโอกาสที่จะเอาชนะสงครามทางภาคพื้นดินได้ และกำลังพยายามที่จะหาทางเจาะโดยอาศัยการโจมตีทางอากาศ ในกรณีนี้ถือว่าอเมริกาเองก็จะมีหุ้นส่วนทางการทหารและการโจมตีของอิสราเอลอย่างแน่นอน
2. โดยหลักการแล้วอิสราเอลกำลังหาทางดึงสหรัฐอเมริกาเข้าสู่การเผชิญศึกในภูมิภาค เพื่อว่าด้วยกับการทำให้อเมริกาเปิดศึกได้นั้น ตัวเองก็จะได้รับผลประโยชน์ต่างๆ จากการเผชิญศึกครั้งนี้ แต่ในขณะเดียวกัน เมื่อพิจารณาถึงการขยายตัวของคลื่นการตื่นตัวของอิสลามในภูมิภาคตะวันออกกลาง ประเทศต่างๆ อย่างเช่นตุรกี ซาอุดิอาระเบียและกาตาร์ ก็จะได้รับประโยชน์จากการทำให้อเมริกาเปิดศึกสงครามในภูมิภาคเช่นเดียวกัน โดยเฉพาะอย่างยิ่งในวิกฤตซีเรีย ด้วยเหตุนี้เองในกรณีที่อเมริกาก้าวเข้าสู่สงครามในซีเรีย อเมริกาจะถูกเปลี่ยนเป็นเครื่องมือสำหรับสามประเทศที่กล่าวไปข้างต้นทันที
3. ดูเหมือนว่าในช่วงไม่กี่ปีมานี้ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ภายหลังจากการตื่นตัวของอิสลามและวิกฤตในซีเรีย ความสำคัญของกลุ่มประเทศอาหรับที่มีต่อปัญหาต่างๆ ของภูมิภาคได้เปลี่ยนแปลงไป กลุ่มประเทศอาหรับนั้น เนื่องด้วยความเป็นศัตรูและการต่อต้านอิหร่าน จึงไม่มีอุปสรรคใดๆ อีกต่อไปที่จะร่วมมือกับประเทศอิสราเอล และด้วยเหตุผลของความเป็นศัตรูดังกล่าวนี้เอง จึงร่วมมือกันเพื่อหาทางโค่นล้มระบอบการปกครองของซีเรีย เพื่อที่จะทำลายหนึ่งในสามแนวร่วมของกลุ่มกำลังต้านทาน (ที่เรียกว่า“มุกอวะมะฮ์” ซึ่งประกอบด้วย อิหร่าน ซีเรียและกลุ่มฮิซบุลลอฮ์แห่งเลบานอน) [1]
4. อิสราเอลกำลังมองหาแผนการอย่างหนึ่งที่จะใช้อเมริกาเป็นสื่อกลางไกล่เกลี่ย เพื่อทำให้สี่ประเทศคือ ตุรกี จอร์แดน ซาอุดีอาระเบียและสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ เกิดความมั่นใจและพอใจที่จะผนึกกำลังกันยืนเคียงข้างอิสราเอลเพื่อถล่มอิหร่าน แผนนี้ถูกเรียกว่า แผน “4 +1” ด้วยเหตุนี้เองอิสราเอลจึงโจมตีซีเรียและส่งสัญญาณไฟเขียวไปยังสี่ประเทศข้างต้นแล้ว ไม่เพียงแต่เปิดช่องให้แก่กองกำลังต่อต้านรัฐบาลซีเรียเท่านั้น ทว่ายังทำให้หนทางที่ไม่ราบรื่นของตนเองกลายเป็นทางที่ราบรื่นด้วยการจัดตั้งนาโตอาหรับขึ้น เพื่อการเป็นพันธมิตรทางด้านความมั่นคงและการโจมตีอิหร่าน [2]
5. พยานหลักฐานต่างๆ ชี้ให้เห็นว่าประเทศตะวันตก อย่างเช่น ฝรั่งเศส อังกฤษ เยอรมันและหัวของมันคืออเมริกา ต่างเห็นชอบกับการโจมตีทางทหารของอิสราเอลโดยไม่มีปัญหาใดๆ ด้วยเหตุนี้เองไม่มีประเทศใดจากประเทศเหล่านี้กล่าวประณามการโจมตีของรัฐบาลนี้ต่อซีเรียเลย แต่พวกเขาเลือกที่จะวางตัวเงียบเฉยในเรื่องนี้แทนการประกาศสนับสนุนอย่างโจ่งแจ้ง
แม้ท่ามกลางประเทศต่างๆ ในยุโรป อย่างเช่น เยอรมันและเสปน จะมีทัศนะความเห็นที่ขัดแย้งกับประเทศอื่นๆ ที่เป็นสมาชิกสหภาพยุโรป อย่างเช่น ฝรั่งเศสและอังกฤษ ในกรณีที่เกี่ยวกับการติดอาวุธให้แก่กลุ่มต่อต้านรัฐบาลซีเรียและกลุ่มก่อการร้ายส่งออกทั้งหลายที่อยู่ในซีเรียก็ตาม แต่ไม่มีประเทศใดเลยที่จะคัดค้านการโค่นล้มระบอบการปกครองของ “บัชชาร อัล-อะซัด” ด้วยเหตุนี้เอง การวางตัวเงียบเฉยและการไม่ประณามอิสราเอลจึงถือเป็นเครื่องแสดงให้เห็นถึงไฟเขียวของสหภาพยุโรป

เมื่อพิจารณาถึงการขยายตัวของคลื่นการตื่นตัวของอิสลามในภูมิภาคตะวันออกกลาง ดูเหมือนว่าขณะนี้เสียงของการตื่นตัวของอิสลามยังไม่ได้ยินจากดินแดนปาเลสไตน์ที่ถูกยึดครอง รัฐบาลไซออนิสต์ได้คำนวณที่ผิดพลาดที่ฝากความไว้วางใจไว้กับรัฐบาลของโลกอาหรับที่ไม่มีพลังอำนาจใดๆ เป็นของตัวเองเลย และไม่สามารถช่วยรัฐบาลไซออนิสต์ได้ในยามที่จำเป็น
อีกด้านหนึ่ง ถ้าหากอิสราเอลกำลังพยายามที่จะปลุกปั่นอิหร่านและฮิซบุลลอฮ์ให้เข้าสู่การช่วยเหลือทางด้านทหารต่อซีเรียแล้ว จำเป็นที่จะต้องพิจารณาประเด็นนี้ คือ ในกรณีที่อิหร่านและฮิซบุลลอฮ์แห่งเลบานอนเข้าสู่ประเทศซีเรียเพื่อทำสงครามกับรัฐบาลไซออนิสต์ วิกฤตภายในของซีเรียจะไม่มีความหมายใดๆ อีกต่อไป สงครามนี้จะเปลี่ยนเป็นการเผชิญหน้าของโลกอิสลามกับรัฐบาลไซออนิสต์ทันที และในสงครามครั้งนี้ประเทศอาหรับก็ไม่สามารถช่วยอะไรต่อรัฐบาลไซออนิสต์ได้

อเมริกาเองก็จะต้องรับรู้ไว้เช่นกันว่า การหลงกลและการตกเข้าสู่กับดักทางด้านข่าวกรองและการทหารของอิสราเอลและอังกฤษ และการนำกองทัพเข้าสู่ซีเรียนั้น ไม่เพียงแต่จะเป็นภัยต่อผลประโยชน์แห่งชาติของอเมริกาเท่านั้น แต่ทว่าการเข้าสู่สงครามกับอิสราเอลในโลกอาหรับนั้น การปรากฏตัวของอเมริกาในภูมิภาคตะวันออกกลางก็จะพบกับกาลอวสานลงในทันทีเช่นกัน
[1] http://www.globalresearch.ca/desperate-acts-to-provoke-syria-and-iran-israels-air-strikes-against-syria/5333875
[2] http://rt.com/news/israeil-iran-security-alliance-us-832/
http://www.mashreghnews.ir

&nbsp;

อิสราเอลบนปากเหวแห่งความหายนะ 

เชค “ฮะซัน ชะฮาตะฮ์” ถูกสังหารอย่างเหี้ยมโหดโดยกลุ่มตักฟีรีหัวรุนแรง ท่านคือบุคคลที่เป็นที่รู้จักกันเป็นอย่างดีในประเทศนี้ ด้วยเหตุผลของการพูดความจริงและเป็นสัจธรรมของท่าน ทำให้ประชาชนจำนวนมากมักจะเข้าร่วมรับฟังการบรรยายธรรมของท่านตลอดเวลา

ตามการรายงานของสำนักข่าวฟาร์ส : ชีอะฮ์ชาวอียิปต์กลุ่มหนึ่งได้มารวมตัวกันในบ้านของชีอะฮ์หลังหนึ่งในหมู่บ้าน “อบูมุสลิม” ในจังหวัด “อัลญีซะฮ์” เนื่องในโอกาส“นิซฟูชะอ์บาน” แต่ถูกบุกโจมตีโดยพวกซะละฟีหัวรุนแรงกลุ่มหนึ่ง เหตุการณ์การทำร้ายทุบตีครั้งนี้ มีชีอะฮ์ 4 คน เสียชีวิตอย่างน่าอนาถ ซึ่งในจำนวนนี้มี เชค “ฮะซัน ชะฮาตะฮ์” (วัย 66 ปี) หนึ่งในผู้นำชีอะฮ์แห่งอียิปต์ และน้องชายของท่าน คือ “มุฮัมมัด ชะฮาตะฮ์” (อายุ 35 ปี)

ผู้บุกรุกเหล่านี้มิได้แค่เพียงฆ่าเชคชะฮะตะฮ์และน้องชายของท่านพร้อมด้วยผู้ที่อยู่ร่วมในที่นั้นอีกสองคนเท่านั้น แต่ทว่าพวกเขายังทำลายเฟอร์นิเจอร์และของใช้ต่างๆ ภายในบ้าน และจุดไฟเผาบ้านของท่านอีกด้วย
เชคฮะซัน ชะฮาตะฮ์ คือใคร?

เชคฮะซัน ชะฮาตะฮ์ กำเนิดในปี ค.ศ. 1946 ในครอบครัวที่ปฏิบัติตามแนวทาง (มัซฮับ) "ฮะนะฟี" ในจังหวัด "อัชชัรกียะฮ์" ของประเทศอียิปต์ และเข้าสู่แนวทางชีอะฮ์ ในปี ค.ศ. 1996 ในวัย 50 ปี

ฮะซัน ชะฮาตะฮ์ สำเร็จการศึกษาจากสถาบันการศึกษา "อัลกิรออาต" ได้รับปริญญาโทในสาขา "วิชาคัมภีร์อัลกุรอาน" จากสถาบันการศึกษาแห่งนี้

ท่านขึ้นกล่าวคุฏบะฮ์นมาซวันศุกร์ครั้งแรกในมัสยิดในหมู่บ้านของตนเอง ในขณะที่มีอายุน้อยกว่า 13 ปี การทำหน้าที่ในการกล่าวคุฏบะฮ์วันศุกร์นี้ดำเนินไปจนถึงช่วงเวลาที่ท่านเข้ารับหน้าที่เป็นทหารในกองทัพของอียิปต์ ท่านเป็นเจ้าหน้าที่ที่คอยปลุกขวัญกำลังใจของทหารในหน่วยวิศวกรรมของกองทัพอียิปต์ในปี ค.ศ. 1973 เป็นนักพูดของสถานีวิทยุและโทรทัศน์ ตามลำดับดังกล่าวนี้เชคฮะซัน ชะฮาตะฮ์ จึงเติบโตมาในครอบครัวที่มีความรักต่ออะฮ์ลุลบัยติ์ (อ.) ของท่านศาสดามุฮัมมัด (ซ็อลฯ)

เชคฮะซัน ชะฮาตะฮ์ เคยเล่าว่า พ่อของท่านเคยกล่าวกับท่านเกี่ยวกับสถานภาพของท่าน “อมีรุ้ลมุอ์มินีน อะลี อิบนิอบีฏอลิบ (อ.)” อยู่บ่อยครั้ง และกล่าวกับท่านว่า “โอ้ลูกรักของพ่อ! ท่านอมีรุ้ลมุอ์มินีน (อ.) นั้นเป็นผู้พิทักษ์ปกป้องศาสนาอิสลามที่สำคัญที่สุด ในช่วงเวลาที่ท่านอิมามอะลี (อ.) อยู่เคียงข้างท่านศาสดา (ซ็อลฯ) นั้น ไม่มีใครกล้าที่จะมาทำอันตรายต่อท่านศาสดา (ซ็อลฯ) เลย”

เชคฮะซัน ชะฮาตะฮ์ กล่าวว่า “ผมใช้ชีวิตอยู่กับชาวซูฟีเป็นเวลาถึง 20 ปี และบทสรุปที่ผมได้รับจากพวกเขาก็คือ ในท่ามกลางของพวกเขานั้นได้แบ่งสาขาต่างๆ ออกไปมากมาย โดยที่ชาววะฮ์ฮาบีก็เป็นหนึ่งจากพวกเขา ซึ่งได้บิดเบือนภาพลักษณ์ที่แท้จริงของอิสลามไป พวกเขาได้สร้างพื้นฐานความศรัทธาของตนเองขึ้นมาบนแนวคิดที่หลงผิดนี้ พวกเขาไม่ยอมรับอิมาม (ผู้นำมัซฮับ) คนใด มีเพียงบุคคลเดียวที่พวกเขายอมรับ นั่นก็คือ “อิบนุตัยมียะฮ์” กระทั่งว่าพวกเขาให้เกียรติบุคคลผู้นี้มากกว่าท่านศาสดามุฮัมมัด (ซ็อลฯ) เสียอีก”

http://www.farsnews.com

&nbsp;

&nbsp;

เชคฮะซัน ชะฮาตะฮ์ ผู้นำชีอะฮ์ของอียิปต์คือใคร

บรรดามิชชันนารีตะวันตกที่ทำงานต่อต้านอิสลามอยู่ในชุมชนต่างๆ นั้น จากการศึกษาค้นคว้าตำราต่างๆ ของอิสลาม และความเข้าใจอย่างชัดเจนถึงเนื้อหาที่แท้จริงของศาสนาอิสลาม ทำให้พวกเขายอมจำนนต่อศาสนาแห่งพระผู้เป็นเจ้านี้

“จอห์น ดาเวนพอร์ต” (John Davenport) นักบูรพาคดีศึกษา (Orientalist) และนักค้นคว้าวิจัยเกี่ยวกับอิสลามผู้มีชื่อเสียงชาวอังกฤษ ในช่วงเริ่มแรกนั้นเขาคือหนึ่งในนักเผยแพร่ศาสนาคริสต์ (มิชชันนารี) หัวรุนแรงที่ต่อต้านอิสลาม โดยที่เขาได้ใช้ความพยายามอย่างเต็มที่ในการเผยแพร่แนวคิดต่อต้านอิสลามในสังคมวิชาการและมหาวิทยาลัยต่างๆ ของตะวันตก หลังจากผ่านไปช่วงเวลาหนึ่ง เขากลายเป็นหนึ่งในสัญลักษณ์สำคัญของบรรดากลุ่มหัวรุนแรง
ในช่วงเริ่มต้นทีเดียวนั้น จอห์น ดาเวนพอร์ต ได้ตกอยู่ภายใต้อิทธิพลของการโฆษณาชวนเชื่อใส่ร้ายและความอคติที่มืดบอด และได้ใช้ปลายปากกาของตนเองในการเขียนหนังสือต่อต้านอิสลาม แต่หลังจากช่วงเวลาหนึ่งที่เขาได้อ่านหนังสือต่างๆ ของมุสลิม และเมื่อเขาได้ทำการค้นคว้าวิจัยและทำความเข้าใจในเนื้อหาที่เกี่ยวกับข้อเท็จจริงของอิสลาม ทำให้เขาประจักษ์ถึงความยิ่งใหญ่ของอิสลามและยอมรับสารภาพว่า อิสลามคือหนึ่งในศาสนาที่ยิ่งใหญ่แห่งพระผู้เป็นเจ้า และหันกลับจากความเชื่อเดิมของเขา เขารู้สึกสำนึกผิดและเสียใจในการที่เขาได้ใช้ช่วงเวลาส่วนหนึ่งจากชีวิตของเขาไปในการเผยแพร่แนวคิดต่อต้านศาสนาอิสลาม และเพื่อเป็นการชดเชยการกระทำของตนเอง เขาจึงเขียนหนังสืออันทรงคุณค่าเล่มหนึ่งขึ้นมา ภายใต้ชื่อ “An Apology for Mohammed and the Koran” (คำขอขมาต่อมุฮัมและอัลกุรอาน) [1]
หนังสือเล่มนี้ได้กลายเป็นสาเหตุทำให้เกิดการปฏิวัติที่น่าทึ่งขึ้นในโลกตะวันตก พวกหัวรุนแรงจำนวนมากที่เคยทำงานเผยแพร่แนวคิดต่อต้านอิสลามร่วมกับเขาได้ยุติจากการกระทำดังกล่าวและหันออกจากความเชื่อของตน เหตุการณ์ดำเนินไปจนกระทั่งในช่วงเวลานั้นอิสลามได้แผ่ขยายออกไปอย่างกว้างขวางอย่างเห็นได้ชัด นักวิชาการชาวตะวันตกจำนวนมากตกอยู่ภายใต้ผลกระทบและความน่าประทับใจจากหนังสือของเขา ทำให้บรรยากาศของประเทศตะวันตกทั้งหลายพลิกผันไปอย่างสมบูรณ์ ความสัมพันธ์ที่เป็นมิตรภาพระหว่างชาวมุสลิมและชาวคริสต์รวมทั้งศาสนาอื่นๆ ได้เกิดขึ้น

ด้วยสาเหตุดังกล่าวนี้เองที่ทำให้หนังสือเล่มนี้ของ “จอห์น ดาเวนพอร์ต” ถูกห้ามในประเทศตะวันตกชั่วเวลาหนึ่ง เพื่อไม่ต้องการให้โฉมหน้าที่แท้จริงของอิสลามเป็นที่ประจักษ์ชัดต่อสาธารณชนในสังคมมากไปกว่านั้น ทั้งนี้เนื่องจากตะวันตกได้ทุ่มเทงบประมาณจำนวนมหาศาลจนสามารถแนะนำศาสนาอิสลามแก่สังคมในฐานะที่เป็นศาสนาแห่งความรุนแรง กระหายสงครามและการหลั่งเลือดได้ในระดับหนึ่งแล้ว แต่จอห์น ดาเวนพอร์ต กลับทำลายแผนการต่างๆ ของบรรดาผู้ปกครองตะวันตกลงด้วยกับการเปิดเผยข้อเท็จจริงต่างๆ และสามารถทำให้ประชาคมในโลกตะวันตกได้รู้จักกับอิสลามที่แท้จริงได้ในระดับหนึ่ง

อุซตาซกุลามริฎอ ซะอีดี นักวิชาการและผู้แปลหนังสือ “An Apology for Mohammed and the Koran” ของจอห์น ดาเวนพอร์ต ได้กล่าวในการอธิบายถึงคุณลักษณะของหนังสือเล่มนี้ว่า “นักวิชาการผู้นี้ หลังจาก โทมัส คาร์ไลล์ (Thomas Carlyle) แล้ว ถือว่าเขาเป็นนักวิชาการที่มีความเข้าใจที่ลึกซึ้ง ละเอียดอ่อนและมีความเป็นธรรมมากที่สุด” [2]

ในหนังสือ “An Apology for Mohammed and the Koran” จอห์น ดาเวนพอร์ต (John Davenport) ได้อธิบายถึงความแตกต่างระหว่างศาสนาอิสลามและศาสนาคริสต์ไว้เช่นนี้ว่า

“เพื่อที่จะให้เห็นชัดถึงความแตกต่างระหว่างศาสนาคริสต์และอิสลามนั้น จำเป็นที่จะต้องพิจารณาดูประเด็นนี้ที่ว่า ในด้านของการปกครองที่ศาสนาคริสต์มีต่อบรรดานักวิชาการทางศาสนาของศาสนานี้ แน่นอนยิ่งว่าเกี่ยวข้องโดยตรงกับรากฐานของความเชื่อและปรัชญาของมัน และเป็นผลทำให้ศาสนาและศีลธรรมในศาสนา (คริสต์) ถูกแยกออกจากกัน ในขณะที่ในศาสนาอิสลามนั้นไม่ใช่เฉพาะในด้านของปรัชญาเท่านั้น แต่ทว่าในด้านของวิทยาศาสตร์ แนวคิด การเมือง กฎหมาย สังคมและศีลธรรม ทั้งหมดนั้นมีอิทธิพลเหนือบรรดาผู้นับถือศาสนาอิสลามทั้งสิ้น ถึงขั้นที่ว่า ในความคิดของชาวมุสลิมแต่ละคนนั้น ความรักประเทศ ความชอบธรรม จารีตประเพณี การปกครอง สิทธิและอื่นๆ ทั้งหลายทั้งปวงนั้น ถูกรวมอยู่ในคำๆ เดียว และนั่นก็คือคำว่า อิสลามนั่นเอง” [3]
แหล่งอ้างอิง :

[1] ตะเฮาวุลาต ดอนิชมันดอน ฆ็อรบ์ (วิวัฒนาการของบรรดานักวิชาการตะวันตก) หน้าที่ 41 [2] An Apology for Mohammed and the Koran (คำขอขมาต่อมุฮัมและอัลกุรอาน) แปลโดยซัยยิดกุลามริฎอ ซะอีดี หน้าที่ 2
[3] เล่มเดิม หน้าที่ 110

ที่มา : http://www.adyannet.com/news

&nbsp;

การยอมจำนนของมิชชันนารีตะวันตกต่ออิสลาม

สืบเนื่องจากการล่มสลายของกลุ่มภราดรภาพมุสลิมในอียิปต์ ทำให้รายละเอียดต่าง ๆ ของแผนการร่วมในตะวันออกกลางระหว่างอเมริกากับกลุ่มภราดรภาพมุสลิมได้ถูกแพร่ออกมา
ตามการรายงานของเว็บไซต์ข่าวของสถานีโทรทัศน์อัล-อาลัม ; หนังสือพิมพ์รายสัปดาห์ “อัลมะนาร” ของปาเลสไตน์ได้เขียนว่า : การแสวงหาอำนาจอย่างไร้หลักเกณฑ์และขอบเขตจำกัดของกลุ่มภราดรภาพมุสลิม ได้ทำให้กลุ่มนี้ยอมรับเงื่อนไขต่าง ๆ ทุกประการจากอเมริกา และกลุ่มภราดรภาพมุสลิมนี้ได้กลายเป็นแขนในการดำเนินแผนของวอชิงตันในภูมิภาคตะวันออกกลาง
อัลมะนาร ได้อ้างที่มาจากแหล่งข่าวของตนโดยย้ำว่า : รายละเอียดต่าง ๆ ของแผนร่วมของกลุ่มภราดรภาพมุสลิมกับอเมริกานั้นเป็นเครื่องชี้ให้เห็นถึงข้อเท็จจริงต่าง ๆ ที่น่าตกใจ เกี่ยวกับระดับความตกต่ำของกลุ่มภราดรภาพมุสลิม แผนการต่าง ๆ ซึ่งเป้าหมายของมันคือ การสร้างความขัดแย้งให้เกิดในขึ้นระหว่างชาวมุสลิมและการจุดไฟฟิตนะฮ์ (วิกฤติการที่เลวร้าย) ทางด้านนิกาย (มัซฮับ) โดยอาศัยทุกวิธีการที่เป็นไปได้ แน่นอนผลรางวัลของความร่วมมือดังกล่าวนี้ คือการที่กลุ่มภราดรภาพได้ขึ้นมาสู่อำนาจในประเทศอียิปต์
บรรดาผู้รับหน้าที่ในการดำเนินแผนร่วมนี้ได้มีการจัดประชุมของตนขึ้นในวอชิงตัน ลอนดอนและโดฮาของกาตาร์ และนอกเหนือจากอียิปต์แล้วยังมีสาขาต่าง ๆ อยู่ในประเทศอาหรับอื่น ๆ และในประเทศตุรกีอีกด้วย
ประเด็นต่าง ๆ ที่สำคัญที่สุดที่กลุ่มภราดรภาพมุสลิมและอเมริกาได้บรรลุข้อตกลงร่วมกันนั้น ประกอบด้วยกรณีต่าง ๆ ดังต่อไปนี้ :
- การแบ่งอียิปต์ออกเป็น 3 ประเทศเล็ก ๆ ภายหลังจากการใช้ความรุนแรงต่าง ๆ และการดำเนินการในการสังหารหมู่ทางด้านเชื้อชาติและนิกาย (มัซฮับ)
- การจัดตั้งตำแหน่งผู้นำอิสลามในฉนวนกาซา แอลจีเรียและเลบานอน ภายใต้การฝึกอบรมและการเชื่อฟังผู้นำของกลุ่มภราดรภาพมุสลิม
- การปลดอำนาจของกษัตริย์จอร์แดนและมอบความรับผิดชอบในการบริหารปกครองประเทศนี้ให้แก่กลุ่มภราดรภาพมุสลิม
- การยุติแผนสันติภาพในกรณีของปาเลสไตน์เพื่อเป็นคุณประโยชน์ต่ออิสราเอล
- การพิทักษ์รักษาความมั่นคงของอิสราเอลและการไม่ปกป้องกลุ่มต้านทาน (มุกอวะมะฮ์) ในฉนวนกาซา และการทำให้ขบวนการฮามาออกจากแกนของกลุ่มต้านทาน
- การบังคับใช้แผนของอิสราเอลกับชาวปาเลสไตน์ในการสงบศึกในระยะยาว
- การแบ่งซีเรียออกเป็น 4 ประเทศ ภายหลังจากการบุกโจมตีทางทหารไปยังประเทศซีเรีย โดยการนำของกลุ่มภราดรภาพมุสลิม ด้วยการสนับสนุนของสหรัฐอเมริกาและการระดมเงินทุนสนับสนุนจากกลุ่มประเทศอาหรับในแถบอ่าวเปอร์เซีย
- การยับยั้งการแพร่ขยายอุดมการณ์ของกลุ่มภราดรภาพมุสลิมในกลุ่มประเทศในแถบอ่าวเปอร์เซีย ซึ่งประเทศเหล่านี้จะอยู่ในอำนาจของสหรัฐอเมริกา
- การสร้างวิกฤติและการจลาจลนองเลือดให้เกิดขึ้นในแอลจีเรียและโมร็อกโก
- การย่อยสลายกองทัพในกลุ่มประเทศที่อยู่ในเป้าหมายและการจัดตั้งกองทัพต่าง ๆ ขึ้นใหม่ ซึ่งจะเป็นเครื่องมือทางการเมืองที่อยู่ภายใต้คำสั่งของกลุ่มภราดรภาพมุสลิมเพียงเท่านั้น
- การจัดทัพใหม่เพื่อต่อต้านอิหร่าน โดยความร่วมมือของตุรกีและประเทศอื่น ๆ ในภูมิภาค
- การทำลายเลบานอนและการปฏิบัติการต่าง ๆ ในการวางระเบิด และการกำหนดเป้าหมายไปที่กลุ่มฮิซบุลลอฮ์ โดยความร่วมมือของอเมริกาและอิสราเอล
- การสร้างความไม่สงบให้เกิดขึ้นในเขตเวสต์แบงก์ โดยมีจุดประสงค์เพื่อการอำนวยความสะดวกในการดำเนินแผนต่าง ๆ ของอิสราเอล

แหล่งที่มาต่าง ๆ ยังได้ย้ำด้วยว่า ประมุขของกาตาร์ คือผู้รับผิดชอบดำเนินแผนการต่าง ๆ โดยทำหน้าที่บัญชาการและให้สนับสนุนทางด้านการเงินและเศรษฐกิจแก่กลุ่มก่อการร้ายต่าง ๆ ที่อยู่ในสังกัดของกลุ่มภราดรภาพมุสลิม แต่ด้วยกับการถูกโค่นล้มอำนาจของกลุ่มภราดรภาพมุสลิมในอียิปต์นั้นเอง ทำให้แผนการเหล่านี้ไม่บรรลุผลสำเร็จ

http://fa.alalam.ir/news

&nbsp;

การเมือง

Articles