Elinizdeki kitap salt tarihî bir olayı anlatmakla kalmıyor. Tüm kanıtlar, deliller tarihten alındı ama okuyucuya belki gerçeküstü bir izlenim bıraktıracak denli "Olağanüstü" gelebilir. Hikâyeye benziyor, değil oysaki... Bir destan mı? Yaşamın insanın en doğal sayılan ihtiyaçları üzerine oturtulduğu günümüzde, anlatacaklarımız destan izlenimi de uyandırabilecektir. Ne ki destan değildir, bütünüyle yaşanmış olaylar dizisidir kitabın içinde yer alacaklar. Kanlı, acılı, utanç verici ve aslında güç, kuvvet, onur duyularını harekete geçirici olaylar anlatılacaktır. İşin en ilginç ve kayda değer yanı ise, olayın cereyan ettiği tarih kesiti olarak alınmalıdır.

Author

Common title

Number of volumes

Publish location

Publisher

View

Hz. Zeynep (a.s)

Yıllardır, Makalât-ı Şems-i Tebrizî, ikinci adıyle Hırka-i Şems üzerinde çalışmaktayım. Bugünün diliyle Şems-i Tebrizi, Konuşmalar diye adlandırdığımız bu kitabın aslı, Farsça ve Arapça ile karışık, on üçüncü yüzyılda yazılmış çok çetin ve arkaik pasajlar ve deyimlerle dolu bir elyazmasıdır. Eser, çok ِnemli ve şaşırtıcı tasavvuf konularını içine aldığı gibi, o çağın belli başlı şahsiyetlerini, zamanın kültür ve bilim hareketlerini yansıtması, hele Mevlânâ Celâleddin'in karanlıkta kalmış olan bazı yönlerini aydınlatması bakımından da bir hazine değerindedir.

ŞEMS-İ TEBRİZİ'NİN ESERİ MAKALAT

<p align="center">Giriş</p>
&nbsp;

İran, siyasi tarihinin eşini pek kaydetmediği ilginç bir siyasal laboratuardır. Günümüz. İran’ının bu yanını özellikle başkent Tahran’da hemen fark edebilmek pek zor değil. Bu olgunun en belirgin olarak fark edilebildiği yer Tahran Üniversitesi’nin duvarının önünde uzanan kaldırımlar.Bu kaldırımlarda akla gelebilecek her gelebilecek her eğilimdeki siyasal grup , yanyana kitaplarını afişlerini ve marş kasetlerini satıyorlar.Kaldırımların üzerinden gelen geçenler herhangi bir grubun militanlarıyla canlı tartışmalar yapıyorlar.

Editor

Interpreter

Persian Title

Publication year

Publish number

Qr Code

Sect

Scholar

ISBN

Source

Translated

is suggested

Beni Sadr Dönemi

<div>S U N U Ş</div>
Yüce islam Peygamberleri Hz.Muhammed (S)’in yirmi üc yillik mücadelesiyle yükselen islam dininde, bir cok parlak simalar ve fedakar müminlere tanik olundu. Allah’in yeryüzündeki en sonkini olan islam’in zaferi icin sadr-i islamda dönemin inkarci güclerine karsi müslümanlar büyük sIKINtilara tahammül ettiler.

Islamiyetin dogdugu yer ve Arap yarimadasinda islam Peygamberine karsi müşriklerin olusturdugu karsi cephe, bu dine ve taraflarina karsi siddetli bir muhalefet ve saldiri baslatmislardi. Bu saldirilara karsi Peygamber (S)’in yaranlarinin bir kismi acikca mücadele verirken, o hazretin bir kisim dostlari da onu degisik bir yöntemle muhafaza etmekte, onun yolundaki engelleri bertaraf etmek icin gizlice ona yardim etmekteydiler. Peygamber (S)’e ikinci isikta belirtilen sekilde yardim edenlerden biriydi Ebu Talib…

O islm tarihcilerinin bir grubununadindan pek olumlu söz etmedigi fakat gercekte islamin temelinin atilmasinda büyük hisse sahibi olan bir sahsiyetti. Islam Peygamberinin (S) müslümanlara iki agir emanetinden biri olan Ehl-i Beyt’e karsi özellikle Emevi Hanedaninin siddetli düsmanligi sonucu tarihteki bircok hakikatler ters yüz edilmis, gercek fazilet ve izzet sahiplerine iftira ve haksizliklar edilirken, hic hak etmedikleri halde bir cok sahislara sahte faziletler ve ünvanlar yazilmis ve cizilmistir.

Emevi hanedaninin Peygamber Ehl-i Beyt’ine karsi yaptigi düsmanlik ve onlarin faziletine karsi uyguladigi sansürden nasibini alanlardan biri de Peygamber (S)’in amcasi, Ali(a)’nin mübarek babasi Ebu Talib’dir. Bu kitap, tarihin bu fadakar ve mazlum kahramaninin parlak sahsiyetini, Islamin yayilmasina ve Islam Peygamberinin korunmasina yönelik hizmetlerini Alevi ve Sünni muteber kaynaklari esas alarak aciga cikarmaktadir.

Umarim tarihte ona söylenen yakisiksiz sözler ve müşrik (!) suclamasini Ebu Talib’in asla haketmedigi ve aksine onun Allah (c.c), Peygamber (S) ve müminler nezdinde serefli bir mekana sahip oldugu kitaptaki konular dikkatle okununca anlasilacaktir.
<div>Velayet</div>

HAZRETİ EBU TALİB

Doğumu
Şia ulemasının önde gelen, saygın fakihlerindendir. Asıl adı Şeyh Zeynuddin b. Ali b. Ahmed Âmulî Cebaî olan ve Şehid-i Sanî lakâbıyla tanınan bu yüce fakih, 13 Şevval 911 (h.k)'de, ilim ve fıkıh ailesinde dünyaya gözlerini açmıştır.

Şianın parmakla gösterdiği, vücuduyla iftihar ettiği, İslamî ilimlerin enginliklerini en derin ayrıntılarıyla inceleyen, fıkıh ve içtihat alanında İslam Fıkhı'nın temel taşlarını oluşturan seçkin Şia ulemasından biri olan Şehid-i Sanî, semereli hayatı boyunca verdiği eserler bakımından eşine ender rastlanan fakihlerden biri olmuştur.

Şehid-i Sanî, on birinci asırda yaşamış, hayatı boyunca bıkmadan usanmadan çaba göstermiş ve nitekim Âl-i Muhammed (s.a.a)'in fıkhını dünyanın çeşitli bölgelerine yaymayı başarmıştır.

Şehid'in Oğlu
Bu yüce şahsiyetin semerelerle dolu yaşantısının bereketlerinden biri de Maalim'id-Din fi'l-Usul gibi kıymetli bir kitabı İslam camiasına armağan eden saygıdeğer, alim ve araştırmacı yazar Allame Ebu Mansur Cemaluddin Hasan'ı yetiştirmiş olmasıdır.

Ebu Mansur'un yazdığı ve kısaca Maalim olarak bilinen bu kitap da tıpkı babası Şehid-i Sanî'nin er-Ravzat'ül-Behiyye adlı eseri gibi asırlardır ilim merkezlerinde İslamî ilimler tahsil eden talebelerin vazgeçilmez ders kitabı olarak okutula gelmiş ve halen de okutulmaktadır.

Şehid-i Sanî

<b>I
</b>İran Devrimi konusunda taa başından beri Batı, özellikle Birleşik Amerika körü körüne siyasi bir önyargıyla hareket etmektedir. Devrim'in ilk belirtilerine hemen hiç dikkat edilmedi. 1978 İlkbaharından önce Tebriz'de, daha sonra Kum'da halkın galeyana gelmesi, Şah'ın tarım reformlarına karşı olan «gerici» mollaların bir tertibi olarak nitelendirildi. Milyonlarca İranlının eşi görülmez gösterileri, devlet daireleri, fabrikalar, okullar, üniversiteler ve petrol alanlarındaki büyük grevler devleti felce uğratması ve en nihayet Şah'ın rezil olarak ülkeyi terk etmesi de İran halkının dini taassubuna (fanatizm) bağlandı. Batıya göre bu olayların başka izahı olamazdı. Kitleler, bütün hayatını ülkesini modernleştirmeye adamış olan bir lidere kafa tutan «gerici» ihtiyar bir din adamının peşine nasıl takılabilirdi.

Modernleşmenin mutlaka gelişme ve refah anlamına gelmediği, ve Batıda — ki batıda kısa bir müddette maddî kâr elde etmek en büyük ölçüdür— herkesin genel olarak anladığı ekonomik kalkınma mefhumunun gelişmekte olan ülkelerin ihtiyaç ve menfaatlarıyla her zaman bağdaşmadığına dikkati çekenlerin sayısı ise çok azdı. Yine iradelerini münakaşa edilmez şekilde ortaya koyan bütün bir millete «fanatik» etiketinin yapıştırılın asının ne kadar sakıncalı olduğunu belirtenlerin sayısı daha da azdı. Halbuki İran tarihi ve İran halkının psikolojisini azıcık bilenler İranlıların dini inançları sağlam olmasına rağmen aşırı dindar olmadıklarını ve bölgenin en müsamahakâr insanları olduğuna kanaat getirirlerdi. Etnik grup ve dini cemaatlar bakımından tam bir mozaike benzeyen İran'da yine de geçen iki yüzyılda çok küçük çapta da olsa dini çatışmalar zaman zaman başgöstermiştir.
Durum böyle iken İran devriminin tek itici gücünün İslam (olduğu nasıl söylenebilir? Ama bu soruyu sormak, geçmişte çeşitli yerlerde ve devrelerde bir takım dinlerin bazı siyasi hareketlere ideolojik boyut sağladığı ve hatta bazı devletlerin temelini teşkil ettiğini unutmak anlamına gelir. İtalyan rahibi Girolamo Savonarola (1452 -1498) Floransa'da hem teokratik hem demokratik rejimini kurmadan önce Fransız istilâcılarına karşı ayaklanmıştı. Reform Hareketinin öncülüğünü yapmış olan Jean Calvin (1509 -1564) Cenevre'de başında bulunduğu teokratik Cumhuriyetinde dini ve siyasi muhaliflerini diri diri yakmıştı. Ne var ki onun getirdiği yeni ahlâk kuralları, yani emeğin kutsallığı ve faizli borçların haklılığı gibi kavramlar, kapitalizmin ge. üşmesi, demokrasinin benimsenmesi ve Batının kültür değerlerinin yayılmasına da katkıda bulunmuşlardı. Oliver Cııomtoell (1599-1658) ve Püritenler, «Orta Sınıf Cumhuriyeti»ni kurmak amacıyla İngiliz Kraliyetini dize getirmişlerdi. Bu üç din ve devlet adamı, Batı'da tarihin çeşitli dönemlerinde dinin nasıl bir devrimci rol oynadığını gösteriyorlar. Bu insanlar tarih kitaplarımızda en yüksek mevkiye sahip kimseler olmasına rağmen çağdaşları tarafından zalim, mezhepçi ve fanatik olarak suçlanmışlardı.

İşin tuhafı, Batılılar ve özellikle Avrupalılar, İmam Humeyni'nin hareketini değerlendirirken bunu Fransız Devrimi ile mukayese etmeye kalkışmışlardır. Bu mukayeseyi genellikle İran Devriminin, Fransız Devriminin kötü bir kopyası olduğuna inananlar yapmışlardır. Eşraf ve XVI. Louis ile ittifak halinde olan Fransız din adamları ve ruhban sınıfı reform ve gelişme isteklerine karşı çıkmamışlar mıydı? Ve, buna karşılık, din adamları tarafından yönetilen ve gerçekleştirilen İran Devrimi reform talebiyle başlatılmamış mıydı? Şurası bir gerçek ki genellikle Katolik Klişesine hiçbir zaman kurtarıcı bir güç olarak bakılmamış ve toplumlarımızda laiklik fikri demokrasiden ayırdedilmemiştir.

İMAM HUMEYNİ'NİN (R.A) İRAN’I

<p align="center">Hz. Hâcer</p>
Allah’ın elçisi Hz. İbrahim Halil aleyhisselâm, bugünkü Irak’ın güneyinde kalan “Mavereünnehir” bölgesindeki Bâbil Uygarlığı’nın “Âverkeldaniyan” şehrinde doğdu, burada yetişip büyüdü. “Âver”, eski Farsça bir kelime olup şehir anlamına gelir. İranlıların Bâbil’i ele geçirdikten sonra, orada bu şehri kurmuş olmaları ya da bu ülkede galip kavmin dilinin revaç bulmuş olması muhtemeldir. Bâbil ve Hz. İbrahim’in doğum yerinde Farsça dilinin konuşulmakta olduğunu gösteren bir diğer delil de, Hz. İbrahim’in “baba” diye hitap ettiği amcasının Kur’an-ı Mecid’de adı geçen, yani “Âzer” ismidir:

<b>“Hani İbrahim, babası Âzer’e şöyle demişti: Sen putları ilahlar mı ediniyorsun? Doğrusu ben, seni ve kavmini apaçık bir sapıklık içinde görüyorum.”</b> (En’am/74)

Hz. İbrahim, işte bu şehirde (Âverkeldaniyan) nübüvvet makamına erişti ve güçlü bir irade ve eşsiz bir imanla zalim Nemrud’a karşı koydu, onunla mücadele etti. Nemrud, hem tanrılık iddiasında bulunuyor, hem de putperestlik inancını korumaya çalışıyordu. Bu amansız mücadeleyi Hz. İbrahim kazandı. Nemrud ise sadece yenilmekle kalmayıp bu mücadelede canını da yitirdi ve yokluk uçurumuna yuvarlandı.

Nemrud’un ölümüyle birlikte halk onun zülmünden kurtulmuştu. Bunun üzerine Hz. İbrahim, eşi Sâra (Sâre) ve kardeşinin oğlu Hz. Lût’la birlikte Mavereünnehir bölgesinden ayrılarak Suriye’ye doğru yola çıktı. Amacı, dünyanın başka yerlerinde de gafil halkın uykuya dalmış vicdanlarını uyandırmak, zihinleri hurâfe ve bâtıl inançlardan temizleyerek insanları bir ve tek olan Allah’a çağırmaktı.

Hz. Hâcer

Ahmedi nejad tarafından ;İmam humeynin gorba cova gönderdiği  mektuptan esinlenerek ABD başkanına yazdığı mektuptur.

Busha Mektup

<div>Seyyid Hüseyin NASR</div>
Allâme Seyyid Muhammed Hüseyin Tabatabaî, miladî 1902 yılının
sonlarına doğru Tebriz'de ilim ve irfan ocağı olan bir sülâleden
dünyaya geldi. On dördüncü büyük babasından kendi babasına
kadar bütün babaları Tebriz'in meşhur âlim ve bilginlerindendi.
Allâme, ilk tahsilini kendi doğum yeri olan Tebriz'de yaptı. Tahsilinin
ilk aşamasını geride bıraktıktan sonra, o dönemin İslâmî ilimler
merkezi olan Necef-i Eşref'e gidip, orada İslâmî ilimlerin çeşitli
dallarında on yıl eğitim gördü.
Fıkıh ve usul-ü fıkıh ilimlerini merhum Nainî ve İsfahanî
(Kompanî) gibi meşhur üstatlardan ders aldı. Felsefeyi Ağa Ali
Müderris'in öğrencilerinden olan Seyyid Hüseyin Badkubî'den, riyaziyatı
(matematiği) Seyyid Ebu'l-Kasım Hansarî'den, ahlâkı ise
hikmet ve irfanda büyük bir makama sahip olan Hacı Mirza Ali
Kazî'den ders aldı. Daha sonra 1925 yılında maddî sıkıntılardan
dolayı doğum yeri olan Tebriz'e geri dönme mecburiyetinde kaldı.
Allâme Tabatabaî sadece fıkıh dalında değil, hatta sarf, nahiv,
Arap edebiyatı, fıkıh ve usul-ü fıkıh, matematik, felsefe, kelâm, irfan
ve tefsir dallarında da ihtisas sahibi olacak derecede derin bir
tahsil gördü.
Allâme Tabatabaî, bazı siyasî olaylar sonucu ortaya çıkan ve
kötü izler bırakan İkinci Dünya Savaşından sonra, doğum yerini
terk edip, İslâmî ilimler merkezi Kum şehrine giderek, tefsir ve
felsefe dallarında ders toplantıları düzenledi. Tahran'a da sık sık
yaptığı yolculuklar neticesinde felsefe ve İslâmî ilimlere ilgi duyan
kesimlerle ilişkilerde bulundu. Din ve felsefe karşıtlarıyla çekinmeden
tartışarak, doğru yoldan sapan nicelerini akıl ve mantık yoluyla
ikna ederek aydınlanmalarına vesile oldu. Son yirmi küsûr yıl
zarfında ise, hem âlimler arasında, hem de Batıda tahsil görmüş
aydınlar arasında üstün bir ilmî konuma oturdu.
Allâme Tabatabaî, yıllarca her sonbahar mevsiminde, Prof.
Henri Corbin ve bir grup âlim ve bilginlerle toplantılar düzenledi.
Bu toplantılarda din ve felsefe hakkında çok önemli konular işledi,
günümüz dünyasının manevî boyutlu gerçeklerinin arayışında olan
şahısların karşısına dikilen sorunlar ve bu sorunların çözümleri
gündem edildi. Bu toplantılardan, çok önemli ve olumlu sonuçlar
çıkmıştır. Bu gibi yüksek düzeyde ve geniş ufuklu toplantılar, maalesef
günümüzde İslâm-Hıristiyanlık ilişkilerinde rastlanmayan bir
olaydır.

ALLÂME TABATABAÎ'NİN KISACA HAYATI

TAKDIM

Şimdi size tarihte yaşamış bir büyük kahramandan ve onun Ehlibeyti'ni oluşturan kahramanlar zincirinden bah- sedeceğim. Lakin tarih beni yalanlayacak. Çünkü tarih genellikle nurlu Ehlibeyt zincirinin halkalarını oluşturan, çağlanın hakikat ölçülerini katledenler tarafından kaleme alınmıştır. Tarih yazanlar tarih yapanlara sadık kalma- mışlardır. Bir dehanın dediği gibi, "Tarih yazan, yapana sadık kalmalıdır. Eğer tarih yazan, yapana sadık kalmaz- sa, değişmeyen hakikatler, inanılmaz bir mahiyete bürü- necektir. "

Tarih yazıcıları da tarih yapan hakikat kahramanları- na değil, gücün, kuvvetin temsilcileri olan siyası otorİte- lere sadık kalarak, değişmez hakikatleri, nebileri, Rabbanileri, Ehlibeyt'i inanılmaz bir mahiyete bürümüşlerdir.

Tarih yazıcılarının ve yazdırıcılarının bu hakikatlere ters düşüşleri, hakikatlere, tarihe ve insanlığa karşı en büyük ihanet olmuştur. Yeni çağların kitleleri ise tarihe ve insanlığa yapılan bu ihanetten habersiz; akın akın Ehlibeyt'ten uzaklaşarak bilinmezliğe doğru yol almışlar- dır. İslam mefhumunun en büyük payandası olan Ehli-

5

beyt'in sökülmesi boşalan yerin uydurma bir tarihle sı- vanmaya çalışılması, insanlık kitlelerini temelini oluştu- ramadıkları boşluklarla, cevapsızlıklarla dolu, birbiriyle uyuşmayan hükümlerin uçuştuğu, bilinmezliklere ve bu- nalımlara çözüm bulamayan inanç sistemleri içerisine itmiştir. insanlığa din adı altında dinin en büyük temeli olan Ehlibeyt'ten mahrum bir hilkat garibesi takdim edilmiştir.

Bağdat Alimleri Konferansı

Bismillahirrahamanirrahim.

Hamd âlemlerin Rabbi olan Allah'a mahsustur. Salât ve selam Resulüne ve onun pak Ehlibeyt'ine (a.s) olsun.

"Andolsun onların (geçmiş peygamberler ve ümmetlerinin) kıssalarında akıl sahipleri için pek çok ibretler vardır."[1]

Her akıl sahibi geçmiş ümmetin başına gelenlerden ibret alarak bu kıssalardaki ahlaki noktaları, olayların neticesini ve nelerin doğru olduğunu öğrenir ve böylece doğru yolu seçerek tüm yaşananlardan kendisine pay çıkarır.

İnsanoğlunun hayatı baştanbaşa ibretlerle doludur. Herkesin yaşantısında örnek aldığı ve olgu gösterdiği bir şahsiyet vardır. O kâmil zatların hayatında seyir ve tefekkür etmek insanları onların dönemlerine götürür ve onlar ile yakından bir irtibat kurmalarını sağlar.

İmam Ali (a.s) oğlu İmam Hasan'a (a.s.) yazdığı vasiyetnamede şöyle buyuruyor:

"Yavrucuğum! Ben, benden öncekiler gibi ömür sürmediysem de, onların yaptıklarına baktım, haberleri üzerinde düşündüm, bıraktıkları eserlerini gezdim, böylece, onlardan biri gibi oldum. Belki de başlangıçtan sonuna kadar onlarla birlikte yaşadım ve ömürleri benimle sona ermiş gibi oldu."[2]

Tarihin seyrini değiştirmiş kanlarıyla tarihin sayfalarına yaşantılarıyla fedakârlık, yiğitlik, abitlik, sadelik vs. damgası vurmuş bu zatların hayatından ibret dersleri almamak imkânsızdır. Çünkü bu şahsiyetler Peygamberler ve İmamlardan sonra örnek insanlardır. Her biri kendi dönemlerinde İslam âleminin önderliğini yaparak hak din olan İslam ve Şia mektebinden taviz vermeden zalimlerin karşısında, mazlumların yanında yer almış, mallarıyla canlarıyla ve kanlarıyla cihad etmişlerdir.

Sizler de kesin olarak Şia'nın büyük fakih ve müçtehitlerinin kısa da olsa hayatları hakkında bilgi sahibi olmak ve mektebe vermiş olduğu hizmetleri öğrenmek istersiniz.

Yazarlar, bu büyük şahsiyetler ve muhaddislerin hayatlarıyla ilgi onlarca Arapça ve Farsça kitaplar yazılmışlardır.

Kaleme alınmış bu eserlerin herkes tarafından istifade edilme imkânı olmadığını düşünerek elinizdeki bu değerli eseri çeşitli kaynaklardan yararlanarak siz değerli okuyucuların hizmetine sunmayı bir vazife bildik.

Elinizdeki bu eserde kısa da olsa Şia'nın iftiharları ve büyük müçtehitlerinin biyografileri, üstatları, yetiştirdikleri öğrencileri, kültürel ve toplumsal faaliyetleri ve ahlaki yönleri sade bir dille kaleme alınmıştır.

Şia Alimleri

Takdim

Bismillahirrahmanirrahim

Hamd, temiz olan şeyleri helal, kötü ve iğrenç şeyleri haram kılan Allah'a mahsustur. Salat ve selam, müjdeleyici ve korkutucu olan Resulü Hz. Muhammed'e, onun her türlü kِtülükten temiz olan pâk Ehl-i Beyt'ine ve muttaki ashabına olsun. Bir kaç yıldan beri İslam aleminin Rehberi Ayetullah Uzma Seyyid Ali Hamenei'nin bürosuna dünyanın dört bir tarafından şer'î sorular yağmaya başladı.
Bu sorular birikip çoğaldı ve onbinleri geçti. Ayetullah Uzma Hamenei bu soruların bazılarını kendi görüşlerine göre ve bazılarını da asrının büyük fakihi İslam Cumhuriyeti'nin Kurucusu Ayetullah Uzma İmam Ruhullah-il Musevi Humeyni'nin görüşüne gِre cevaplandıryordu. Bu sorular mecmuası çeşitli fıkhi konulara ve şer'î meselelere ِzellikle günümüzde sِz konusu olan yeni meselelere ışık tutmaktaydı.
Alimlerden bir çoğu, mü'minlerin yararlanmasını sağlamak için bunların basılıp yayınlanmasına ısrar ediyorlardı. Ancak, Ayetullah Uzma Hamenei bir türlü buna razı olmuyordu. Ama seçkin ve ehl-i hibre (uzman) ulemanın mercilik sorumluluğunu onun üzerine yüklemesinden ve dünyanın dört bir yanından mü'minlerin ilmihal yayınlanmasını ısrarla istemelerinden sonra mü'minlerin isteklerine cevaben bu soru ve cevapların yayınlanmasına müsade ettiler.
Bu sorular risalesi bِlümlere ayrılıp düzenlendikten sonra Arapça'ya çevrilmiştir; Ayetullah Uzma Hamenei, yoğun meşguliyetlerine rağmen bu risaleyi dikkatle gözden geçirmiş ve basılıp yayınlanmasına dair muvafakatlerini bildirmişlerdir.
Son olarak, bu risaleyi hazırlayarak mü'minlere sunulmasında gayret gِsteren alim kardeşlerimize teşekkür ediyoruz.

Ayetullah Uzma Seyyid Ali Hamenei'nin İrtibat Bürosu,

Şer'î Soruları Cevaplandırma Bölümü

Fikhi Sorulara Cevaplar

HZ.ALİ’DEN DEVLET ADAMLARINA
ÖĞÜTLER

Görevin Esası
Vergisini toplamak,düşmanları ile savaşmak, halkına barış ve huzur, ülkeye kalkınma sağlamak için Malik bin el-Eşter’i Mısır’a vali olarak atadığı zaman Allah’ın kulu, mu’minlerin emiri Hz.Ali’nin ona emri şudur:
O’na Allah’tan ittikayı, Allah’a itaat yolunu seçmesini, Kitabında emrettiği farzlarla sünnetlere uymasını emreder. O farz ve sünnetler ki, onlara uyulmadıkça hiç kimse saadet yüzü göremez ve onları benimseyen de asla hüsrana uğramaz. Bir de ona eliyle diliyle ve kalbi ile Cenab-ı Hakk’a hizmette bulunmasını emreder. Çünkü Allahu zü’l-Celal Hazretleri kendisine hizmet edene yardıma, kendisini ağırlayanı da izzetlendirmeye  kefil olduğunu buyurmaktadır. Sonra, ona şehvetlere saldırdıkça nefsini kırmasını, serkeşlik ettikçe de dizginlerini çekmesini emreder. Zira nefs alabildiğine fenalığı amirdir,meğer ki Cenab-ı Hak o kişiyi merhametiyle korumuş olsun.

DEVLET ADAMLARI

<div>HZ. MÂSUME'Yİ ANMA KONFERANSI</div>
İmam Sadık’tan (a.s) şöyle rivayet edilir: “Doğrusu Kum beldesi bizim haremimizdir. Benim kızlarımdan Fatıma adında biri orada gömülecektir. Kim onu ziyaret ederse cennet ona farz olur.”[1]
Başka bir rivayette şöyle gelmiştir: “Ehl-i Beyt’in haremine Kum denildi. Zira bu şehrin halkı İmam Mehdi’nin etrafında toplanacak ve ona yardım etmek için kıyam edecektir.”[2]
Bundan böyle Kum toprağı arşa karşı etse iftihar
Levh-i Mahfuz'u bulur belki kendine yar[3]
Ehl-i Beyt dostu Şiî Eş’ariler, Emevîlerin, özellikle de Ubeydullah b. Ziyad ve Haccac b. Yusuf’un zulmünden kurtulmak için İran’ın şehirlerine dağılarak kendilerine sığınak aramaya başladılar. Kum halkı onları kucak açarak Kum’a gelmelerini ve buraya yerleşmelerini istedi. Halk onların üzerine safran serperek sevinç içerisinde bağrına bastı ve bütün imkanlarını onlarla paylaştı. Eş’arîlerin önde gelenleri, Peygamberimizin Medine halkıyla yaptığı gibi Kum halkıyla dostluk ve kardeşlik içinde yaşamak ve düşmanlara karşı birlikte savaşmak için ahitleşti.
Böylece Hicrî I. yüzyılın sonlarında bu şehrin, Ehl-i Beyt velayeti üzerine temeli atılmış oldu. Neticede bu şehir, Emevî saltanatına karşı yenilmez bir kale hâline gelerek Alevîlerin ve talebelerin önemli bir merkezi oldu. Bu yüzden olacak ki İmam Sadık (a.s) şöyle buyuruyor:
“Bizim bir haremimiz var, o da Kum’dur.”[4]
“Kum şehri mukaddestir. Oranın halkı bizden biz de onlardanız.”[5]
“Eğer Kumlular olmasaydı din yok olurdu.”[6]
“Ahir zamanda fitne yayılırsa Kum’a sığının.”[7]
Yedinci İmam da (a.s) Kum’u Ehl-i Beyt’in konaklama yeri olarak tanıtmaktadır.[8]
II. yüzyılın başlarında Kum, İran halkının dini öğretiler merkezi durumuna geldi. Memun, şeytani düşünceleriyle İmam Rıza’yı (a.s) Tus’a gelmeye mecbur edince İmam'ın ailesi onu görmek için Medine’den İran’a hicret etmelerine izin vermesini istediler. İmam’ın olumlu cevabından sonra Hz. Mâsume, ailesinden bir toplulukla ağabeyini görmek için Tus’a hareket etti. Sâve’ye ulaşınca muhtemelen Memun’un gönderdiği bir zehirle zehirletilerek Horasan’a gitmeleri engellendi.
Hz. Mâsume, Kum halkının Şia olduğunu ve bu konuda Resulullah’tan nakledilen rivayeti bildiği için halkın davetiyle bu azametli şehre gelerek Musa b. Hazrec’in evine yerleşti.
Hâcetler kapısının kızı Fatıma Mâsume’nin varlığıyla bu şehrin çehresi mukaddesleşti ve gitgide manevî bir havaya büründü. Kum’un dinî, kültürel, iktisadî ve sosyal durumu dikkat çekici bir şekilde değişti.

İkinci Fâtıma Hz. Mâsume

ÖNSÖZ
Bismilâhîrrahmanirrahiym
Resulullah sallallahu aleyhi ve âlihi ve sellem buyurdular: “Sizlere iki ağır ve paha biçilmez emanet -sekaleyn- bırakıyorum: Kitabullah ve itretim Ehl-i Beyt’im... Bu ikisi asla birbirinden ayrılmaz ve Havz’da birlikte bana gelirler.”
Hamd, ancak Allah’adır[1] ve - Allah’ım - sen münezzehsin, Muhammed ve Ehl-i Beyt’ine selamın olsun, rahmetin olsun; celâl ve cemalinin mazharı, kitabının esrarının hazinedarlarıdır onlar. O kitap ki Sen’den başkasının bilmediği ve sana mahsus olan bütün isimlerle birlikte ahadiyyetin tecelli etmiştir onda. Muhammed -saa- ve onun âline zulmeden habislik ağacının kökü durumundaki zalimlere de lânet olsun...
Sekaleyn[2] hususunda eksik ve yetersiz - de olsa - kısaca bazı hatırlatmalarda bulunmayı gerekli görüyorum. Ancak, bu hatırlatma sekaleyn’in gaybî, mânevî ve irfânî[3] boyutları açısından olmayacak elbet. Zira ben gibilerinin kalemi Mülk’ten[4] meleküt-i A’lâ’ya[5] ve ondan lâhut’a[6] varıncaya kadar idrâki bütün varlık Alemine ağır gelen, ben ve sen gibisinin anlama gücünü aşan ve manâsına tahammülün tâkatleri kestiği - hatta belki de imkansız olduğu - bir mertebeyi ele alma ve mutlak büyük olan “sıkl-ı ekber”[7] dışında her şeyden daha büyük olan “sıkl-ı kebîr”[8] ve “sıkl-ı ekber”in yüce hakikatlerinin terkedilmesi - mahcur - olması nedeniyle insanlığın başına gelmiş olanlardan, keza Allah düşmanları ve entrikacı taağutlların[9] bu iki sıkl’a ettiklerinden - ki bunları saymaya da ne sınırlı vakit ne de eksik bilgim elvermiyor - sözetme cür’eti göstermekten acizdir; ancak, bu iki sıkl’ın başına gelenlere çok kısa ve özlü bir şekilde değinmeyi uygun buluyorum.
“Bu iki “sıkl” asla birbirinden ayrılmaz ve Havz’da[10] birlikte bana gelirler” cümlesi, belki de hz. Resulullah sallallahu aleyhi ve âlihi ve sellem’in rıhletinden sonra bunlardan birinin başına gelenin diğerinin de başına geldiği ve Havz’da Allah Resulü’ne gelinceye kadar bu mahcurlardan birinin mahcurluğunun / terk edilişinin diğerinin de mahcurluğu olacağına işarettir. Bu “havz”, kesretin vahdet’le birleştiği[11] ve damlaların deryada kaybolup gittiği makam mıdır, yoksa insanoğlunun akıl ve irfanına sığamayacak bir şey midir?.. Kezâ, şunu da söylemek gerekir ki taağutilerin, Resulullah sallallahu aleyhi ve âlihi ve sellem’in bu iki ağır emanetine yaptığı zulümler Müslüman ümmete, hatta bütün insanlığa yapılmıştır ki kalem bunu beyandan acizdir.
Şunu da hatırlatmak icabeder ki “Sekaleyn hadisi”[12] bütün Müslümanlar arasında mütevatirdir ve Kutub-u Sitte’den[13] diğerlerine varıncaya kadar Ehl-i Sünnet’in[14] bütün kitaplarında muhtelif beyanlarla ve defalarca Resul-ü Ekrem sallallahu aleyhi ve Alihi ve sellem’den nakledilmiştir ve bu hadis-i şerif[15] muhtelif mezheplerin Müslümanları başta gelmek üzere bütün insanlığa kesin “hüccet” tir ve kendilerine hüccetin tamamlanmış olduğu bütün Müslümanlar bu konuda mes’uliyetlerini yerine getirmekle yükümlüdürler; bihaber cAhiller için herhangi bir mazeret sözkonusu olsa da mezhep ulemAsı için yoktur.
Şimdi, ilâhî emanet Kitabullah ve İslâm Peygamberi sallallahu aleyhi ve âlihi ve sellem’den geriye kalanlara neler olmuş, görelim. Uğruna kan ağlanması gereken son derece üzücü olaylar, hz. Ali’nin - s- şehâdetinden sonra başladı.[16] Benciller ve tağutîler, Kur’an-ı Kerim’i Kur’an düşmanı iktidarlara alet ettiler, baştanbaşa bütün Kur’ân’ı bizzat Peygamber-i Ekrem sallallah-u aleyhi ve âlihi ve sellem’den öğrenmiş bulunan, “aranızda iki ağır ve paha biçilmez emanet bırakıyorum” nidâsını hala kulaklarında taşıyan ve “Kur’an’ın gerçek müfessiri ve hakikatlere âşinâ” olanları türlü bahane ve önceden hazırlanmış oyunlarda geri - plana - iterek, gerçekte, Havz’a girinceye kadar insanlık için maddi mânevi hayatın en büyük düsturu olan ve halâ da öyle bulunan Kur’ân’ı, bizzat Kur’an’la sahne dışı bıraktılar ve bu mukaddes kitabın ülkülerinden biri olan ve hala da öyle bulunan ilâhî adalet iktidarına iptal çizgisi çektiler; Allah’ın dininden, ilâhî sünnet ve Kitap’tan sapmanın temelini attılar ve derken iş öyle bir yere vardı ki kalem utanır onu açıklamaya...
Bu eğri temel ilerledikçe eğrilikler ve sapmalar arttı. O kadar ki, insanları kemâle erdirmek, bütün Müslümanların, hatta tüm insanlık ailesinin birleşmesini sağlamak, insanlığı ulaşması gereken yere ulaştırıp, kendisine “isimler” in öğretildiği bu Adem evlâdını[17] şeytanlar ve taağutların şerrinden kurtarmak, dünyayı tam bir eşitlik ve adalete kavuşturmak; iktidarı, insanlığın hayrına olacak kimselere devredebilmeleri için Allah’ın mâsum[18] velilerine -evvelinden âhirine tüm mahlukâtın selamı onlara olsun- vermek gayesiyle yüce Ahadiyyet makamından Muhammedi tam keşfe[19] nâzil olan Kur’an-ı Kerim’i öylesine sahne dışı bıraktılar ki insanları hidayete erdirmede adeta hiçbir rolü yokmuş gibi oldu ve iş öyle bir noktaya vardı ki Kur’an’ın rolü zâlim iktidarlar, ve taağutilerden daha beter olan habis din adamları tarafından zulüm ve fesad yaratma, Hak Tealaya inad edenler ve zâlimlerin bahanesi olma mesâbesine indirildi. Kur’an, bu kader belirleyici kitap, komplocu düşman ve cahil dostlar eliyle ne yazık ki mezarlıklar ve yas toplantıları dışında rolü olmayan ve hala öyle bulunan bir hale getirildi; Müslümanlar ve insanlığın vahdetini sağlaması, onların hayat kitabı olması gereken şey ayrılık ve ihtilâf vesilesine dönüştürüldü veya bütünüyle sahne dışı bırakıldı. Nitekim gördük; birisi kalkıp da İslâm devletinden sözedecek olsa ve İslâm, Allah Resulü sallallahu aleyhi ve âlihi ve sellem, Kur’an ve sünnetin baştanbaşa onunla dolduğu siyasetten bahsedecek olsa Adeta en büyük günahı işlemiş sayılmakta ve “siyasetle uğraşan molla” tâbiri “dinsiz molla”yla eşanlamda kullanılmaktaydı ki bu durum şimdi de böyledir...
Son zamanlarda büyük şeytâni güçler; kendilerini yalan yere islâma yamamış bulunan İslâmî düsturlardan uzak sapık iktidarlar kanalıyla Kur’an’ın mahvı ve süper güçlerin şeytâni maksatlarının tahakkuku gayesiyle güzel hatlarla Kur’an’lar basmakta, öteye beriye göndermekte ve bu şeytanca oyunla Kur’an’ı sahne dışı sahne dışı bırakmaktadırlar. Muhammed Rıza Han Pehlevi’nin[20] bastırdığı Kur’an’ı hepimiz gördük; bazılarını bununla kandırdı, islâmi gayeden habersiz olan bazı din adamları da onun meddahlığını yapmadaydı. Görüyoruz ki kral Fahd’da[21] her yıl halkın sonsuz servetlerinin büyük kısmını Kur’ân-ı Kerim basma ve Kur’an düşmanı bir mezhebin propagandasını yapma yolunda harcamakta ve Vahhabilik[22] gibi hiçbir esasa dayanmayan, baştan sona hurafe dolu bir mezhebi yaymak suretiyle gafil milletler ve halkları süper güçlere yöneltmekte; aziz İslâm ve Kur’an-ı Kerim’i yine İslâm ve Kur’an’ı yıkma yolunda kullanmaktadır.
Biz ve bütün varlığıyla İslâm ve Kur’an’a bağlı bulunan milletimiz; baştan sona kadar Müslümanların, hatta bütün insanlığın vahdetinden sözeden Kur’ânî hakikatleri türbeler ve mezarlıklardan kurtarmak ve onu insanoğlunun eline, ayağına, kalbine ve aklına dolanan; yokluğa, yokoluşa, taağutilere esir ve köle olmaya sürükleyen bütün zincirlerden kurtarabilecek yegâne reçete olarak yüceltmek isteyen bir mezhebe mensup olmakla iftihar ederiz. Keza, kurucusunun, Allah Tealâ’nın emriyle Allah Resulü sallallahu aleyhi ve âlihi ve sellem olduğu ve bütün bağlardan kurtulmuş olan Emir’el Mü’minin Ali b. Ebu Tâlib’in insanlığı tüm kölelik ve zincirlerden kurtarmakla görevlendirildiği bir mezhebe mensup olmakla iftihar duyarız.
Kur’an’dan sonra maddi ve mânevi hayatın en büyük düsturu olan ve insanlığı kurtuluşa götürecek en yüce kitap sayılan, mânevi ve devlet yönetimiyle ilgili emirleri en büyük kurtuluş yolu bulunan Nehc’ul Belağa[23] kitabının bizim mâsum imamımıza aid oluşuyla övünürüz.
Ebu Talib oğlu Ali’den, kadir Allah’ın kudretiyle hayatta bulunan ve her şeye nezaret eden insanlığın kurtarıcısı, zamanın sahibi hz. Mehdi’ye[24] - hepsine binlerce selam ve tahiyyât olsun - varıncaya kadar tüm mâsum imamların[25] bizim imamlarımız olmasıyla iftihar ederiz.

Vasiyetname İmam Humeyni

İMAM HUMEYNÎ(ra)’NİN BİYOGRAFİSİ

İran İslâm Cumhuriyeti lideri ve kurucusu, fakih ve arif İmam Humeynî, 24 Eylül 1902’de Humeyn şehrinde doğdu. Haziran 1989 yılında Tahran’ın kalp hastanesinde vefat etti.
Asıl adı Ruhullah soyadı Mustafavî olan, ancak Musevî-yi Humeynî olarak tanınan İmam Humeynî’nin babası, zamanın ulemasından sayılan Seyyid Mustafa idi. Beş aylık iken babasını kaybetti. Dönemin hükümetine bağlı feodal güçler tarafından şehid edilerek öldürülen babasının akrabaları, katilin kısas edilmesi için "Darul Hükümeye" Tahran’a gelerek bu konuda ısrarları sonucu katil kısas edilmiştir.

Çocukluk dönemini Ayetullah Hansarî’nin (Zubdetu’t-Tesanif’in yazarı) torunlarından olan annesi Hacer hanım ve halası Sahibe hanımın yanında geçirmiş, fakat onbeş yaşında iken hem annesini hem de halasını kaybetmiştir.
Çocukluk yıllarından itibaren dinî medreselerde temel dersleri (Arap dili ve edebiyatı, mantık, fıkıh ve usul) almaya başlamış ve Mirza Mahmut İftiharu’l-Ulema, Hac Mirza Necefî-yi Humeynî, Ayetullah Şeyh Ali Muhammed Burucerdî, Ayetullah Muhammed Gulpayganî ve Ayetullah Abbas Erakî gibi bölgenin büyük ulema ve hocalarından
dersler alarak 1919 yılında Erak İlmiye Medresesine girdi. Burada birçok dersleri okuduktan sonra Kum İlmiye medresesine geçerek felsefe ve ahlak derslerini, Ayetullah Muhammed Şahabadî ve Seyyid Ebu’l-Hasan Hakîm Kazvinî ve Hac Mirza Cevad Ağa Melikî-yi Tebrizî’nin yanında okudu. Menkul fıkıh ve usul derslerini ise Ayetullah Abdulkerim Hairî-yi Yezdî, ve Ağa Mir Seyyid Ali Kaşanî’den aldı. Fıkıh ve usul derslerinde çok başarılı olarak kısa zamanda ictihad (Muctehidlik) derecesine ulaştı.

İslam Cumhuriyeti Liderleri

Bismillahirrahmanirrahim

“Şüphesiz resullerimizi  apaçık delillerle gönderdik ve onlarla birlikte kitab ve mizan indirdik, insanlar dos¬doğru davransınlar diye.”

Giriş

İran İslam Cumhuriyeti anayasası, toplumun İslami ilke ve kurallarda temelini bulan kültürel, toplumsal, siyasi ve iktisadi dayanaklarının belirticisi olup İslam ümmetinin içten dileğini yansıtır.
İran’ın büyük İslami  inkılabının mahiyeti ve Müs-lüman halkın başlangıçtan zafere kadar halkın tüm ta-bakalarına işleyici ve sarsıcı sloganlarda belirginleşen savaşım yöntemi, bu temel dileği somutlaştırmış olup şimdi bu büyük zaferin tan atışında milletimiz olanca varlığı ile ona ulaşmayı is¬temektedir.
Son yüzyılda İran’da meydana gelen diğer hareketler karşısında bu inkılabın temel özelliği belirli bir öğretiye (doktrine)bağlı ve islami oluşudur.Müslüman İran mil¬leti istibdada karşı olan meşrutiyet  ile emperyalizme karşı olan petrolün milli-leştirilmesi çabalarından sonra, bu hareketlerin başarı-sızlığının temel ve somut sebebini, savaşımların öğretiye bağlı olmayışının meydana getirdiği gerçeği gibi de¬ğerli bir tecrübeye erişti.
Her ne kadar son hareketlerde İslami düşünce çizgisi ve radikal din bilginlerinin önderliği başlıca ve temel katkıyı üstlenmiş idiyse de, bu savaşımların öz İslami konumlardan uzak oluşu dolayısıyla hareketler tez elden duraksamaya sürüklendi.
Sonunda milletin uyanık sezgisi yüce taklid makamı Hz. Ayetullahi’l-Uzma İmam Humeyni’nin önderliğinde İslami ve öğretiye bağlı gerçek devrim çizgisini izleme gereğini kavradı ve bu kez halk  hareketlerinin her zaman ön saflarında yer almış olan ülkenin din bilginleri,görev bilincine sahib yazar ve aydınları,onun önderliğinde yeni bir atılım ka¬zandı.
İran Milleti’nin son devriminin başlangıcı Hicri- Kameri 1382 olup,Hicri-şemsi 1341(Miladi 1962)tarihine tekabül eder.

İran İslam Cumhuriyeti Anayasası

İMAM KHUMEYNİ(ra)'NİN ESERLERİ

I- SahurDuası Şerhi
2-"Re'su'l-Calût" Hadisinin Şerhine İmam'ın Haşiyesi
3-"Akıl ve Cehl Ordusu" Hadisinin Şerhi
4-"Fusûsu'l-Hikem"in Şerhine Haşiye
5-"Kırk Hadis" Şerhi
6-Namaz Âdâbı (Âdâbu's-Salat)
7-"Esfar" (irfani eserler) Haşiyesi

---------------
İmam Rehmetullah Hakkında bilgi edinmek isdeyenler Bu deyerli eserlerine müracat Ede bilirler!.

İmam Humeyninin Eserleri

Önsöz:

Elinizdeki eserde; rahmetli İmam Humeyni'nin -ks- doğuşundan dâr-ı bekâ'ya göçüşüne kadar yaşadığı önemli olaylardan bir derleme yapılmış ve mümkün mertebe özetle aktarılmaya çalışılan bir biyografi incelemesi yapılmıştı. Rahmetli İmam'ın hayatını bir kitaba sığdırmak ve asırlar sonra islam tarihinde yeni bir çağ başlatarak hak aşıklarının ümitlerini tecelli yağmurunun bereketiyle sulayıp yeşerten o büyük insanın bereketler dolu ömrünü birkaç sayfayla dile getirebilmek her ne kadar mümkün değilse de, deryadan testi misali, elden geldiğince onu anlatmaya ve bilhassa onun İran dışındaki aşıklarının niceden beridir isteyip durdukları bir biyografik eseri hülasa da olsa, hazırlamaya çalıştık. Bu nedenle, elden geldiğince hülasa edilen bu eserde olayların teferruatı ve kavillerle nakillerin belgelerine -çok zaruri bazı konular dışında- girmekten kaçınılmış; ama İmam'ın -ks- kendisi veya başlattığı hareketle olaylara şu veya bu şekilde damgasını vurmuş olan önemli olay ve vak'aların tamamına değinilmeye özen gösterilmiştir.

Bu özlü eserde İmam'ın -ks- yaşadığı önemli olaylar anlatılırken onun yaşamında inancın önceliğine, fikir ve düşüncenin asaletine; eğitim, terbiye ve ahlâkî yetişme ve olgunluğun vazgeçilmezliğine bilhassa önem verilmiş ve o büyük mücahidin hayatında manevî ve ilmi boyutun bıraktığı derin iz ve tartışılmaz etkiler vurgulanmaya çalışılmıştır.

Onun muazzam kıyamı ve gerçekleştirdiği islam inkılabını belli bir ülke ve belli bir toplumun mahdut sınırlarından çok ötelere taşıyan gerçek, hiç şüphesiz yine onun tutarlı ve tek kişilikli bir karakter taşıması, inanç, düşünce ve davasında kaypaklık ve tavize asla yer vermemesidir. Bu nedenledir ki hayatının belli bir kesitini incelemek veya kişiliğinin sadece bir boyutunu büyüteç altına almak, onun fikir, yöntem ve davasını tanımak için yeterli olmayacaktır. O büyük insanı tanımanın tek yolu akide, iman ve amellerini bir bütün olarak ele almak ve hayatının bütün kesitlerini kapsayan bir mütalaa yoluna gitmektir.

Elinizdeki eser bu derya insanın şaşırtıcı hayat sürecine özlü ve geçici bir bakıştır sadece.

Bu eseri hazırlarken olayları, olaylardaki kişi ve şahısların çizgi ve tavırlarını, siyasi ve fikri akımların gerçek mahiyet ve özelliklerini aktarmada rahmetli İmam'ın -ks- bakış açısı ve değerlendirmelerinden faydalanmaya ve mümkün mertebe herşeye onun ölçek ve penceresinden yaklaşmaya çalıştık. Yine de bu eserin yanlış ve eksiklikten kesinlikle arınmış olduğunu iddia etmiyor ve o büyük insanın kendisine, davasına ve fikirlerine yakından âşina olan dindar araştırmacı ve tarihçilerin herhangi bir kusur ve hatayı müşahede halinde gerekli uyarıda bulunarak yardımlarını esirgemeyeceklerini umuyoruz.

Çaba bizden, tevfik Allah'tandır.

Hamid Ensâri

Hş. 1373- Âzer

İmam Humeyni Kimdir

Yayımcı’nın Notu

Peygamber’in (s.a.a) bisetiyle birlikte evrensel düzlemde tarihi bir mucize ortaya çıkmış oldu. Bir çok ihtilaf, savaş, kan dökücülük ve cehalet içinde yüzen Arabistan yarımadasındaki halk, bir tek düzen altına girdi ve Resulullah’ın (s.a.a) önderliğinde dine dayalı bir devlet kuruldu. Bu nebevi devlet kısa bir müddet zarfında İslam’ı iki büyük imparatorluk olan Rum ve İran imparatorluklarının sınırlarına kadar iletti ve sonunda İslam dini evrensel bir din haline geldi. İslam güneşinin doğuşundan ondört asır geçtiği ve İslam’ın artık tüm dünyaya yayıldığı günümüz dünyasında yeni ve güçlü bir hareket ile karşı karşıya bulunmaktayız. Çağımızda, yirminci asrın sonunda ortaya çıkan ve dini değerleri yeniden ihya etmeye çalışan bu hareket dünyadaki tüm dindarların yeniden ümitlenmesine, Allah ve maneviyat düşmanlarının ise ümitsizliğe kapılmasına neden olmuştur.
İmam’ın (r.a) başlattığı ilahi hareketin bir bereketi olarak son çey-rek asırda Müslümanların sayısı %18’den %30’lara ulaşmış, dini yö-nelişler ve İslami hareketler hızla yükseliş tirendine girmiş; bilginler ve insan hakları savunucuları ise ahlaka, dini öğretilere, temel ilkelere ve manevi değerlere yönelmiştir. Bütün bunların hepsi de büyük bir evrensel değişimin ve tarihsel mucizenin habercisi konumundadır. O halde bütün özgürlük savaşçılarının, dindarların, özellikle de Müslümanların en büyük görevi, İmam Humeyni’nin (r.a) başlattığı ve dünyaya ilan ettiği bu dine dönüş çağının şartlarını ve özelliklerini hergün biraz daha fazla tanımak ve bu değerleri evrensel platforma taşımaktır. Sonuç olarak tüm dünyada, özellikle batıda İslam’a yönelişin ortam ve nedenlerini daha iyi bir şekilde açıklamaya çalışmalı ve bu ortamın genişlemesi için büyük bir çaba göstermeliyiz. Değerli Üstad Kadri Çelik Bey’in tercüme ve dizayn çabalarıyla ortaya çıkan bu eserin yayımlanması ve dağıtımı da işbu hedef ve amaçla yapılmıştır. Bu sınırlı çabanın; her ne kadar kısa adımlar da olsa, büyük görevi eda etme yolunda atılan adımlar sayılmasını ve de her şeyden önemlisi Hak Teala’nın hoşnutluğuna neden olmasını ümit ediyoruz.
Kum Uluslararası İslami İlimler Merkezi
Araştırma Yardımcılığı

Dine Dönüş Çağı

ÖNSÖZ

Rahman ve Rahim Allah'ın Adıyla
"Ancak iman edenler, salih amellerde bulunanlar ve Allah'ı çokça zikredenler ile zulme uğratıldıktan sonra zafer kazananlar (veya öçlerini alanlar) başka. Zulmetmekte olanlar nasıl bir inkı¬laba uğrayıp devrileceklerini pek yakında bileceklerdir." (Şua-ra/227)
1979 yılının Şubat ayında dünya büyük bir olaya şahid oldu. Büyük ve inanılmaz bir olaydı bu: İslam devrimi!.. Batı ve Doğu buna bir türlü inanmak istemiyordu. 14 asırdır yeryüzünde gel¬miş geçmiş tüm inkılapçı önderlerin uğruna canları pahasına yıl¬larca savaştıkları, can ve kan verdikleri ama bir türlü ulaşama¬dıkları bir hedef ve idealdi bu. Ama dünya çok geçmeden bu şaş¬kınlıktan kurtularak kendine geldi ve rüya olmasını istedikleri bu olayın bir gerçek olduğunu gördüler. İmam Humeyni (r) önder¬liğinde milyonluk İran milleti kıyam etmiş, iki süpergücün gözle¬ri karşısında ve dünyanın neredeyse artık İslam'ı sosyal ve siya¬sal arenada unutmaya başladığı sözde uzay çağında bir inkılab yapmıştı. Bu sıradan bir ihtilal veya hükümet değişikliği değildi. Bu inkılab dünyadaki kurulu düzene karşı bir alternatifti. Mı¬sır'da "İhvan-ı Müslimin" teşkilatının dağılım ve bitimin eşiğine geldiği bir zamanda artık bazı müslümanlar da İslam'ın 20'nci yüzyılda siyasi, kültürel ve toplumsal alanda başarılı bir çalışma aergileme gücüne sahip olabileceği hususunda şekkeder bir hale gelmişti. Kısacası tüm dünya müslümanları,
"Yoksa sizden önce gelip geçenlerin hali başınıza gelmeden cennete gireceğinizi mi sandınız? Onlara öyle bir yoksulluk öyle dayanılmaz bir zorluk çattı ve öylesine sarsıldılar ki sonunda elçi beraberindeki müminlerle; "Allah'ın yardımı ne zaman?" diyordu. Dikkat edin şüphesiz Allah'ın yardımı pek yakındır." (Baka¬ra/214)

Bir Devrimin Anatomisi

İslami Şahsiyetler

Uncategorized

Kur'an Metni

Kur'an Öğretileri

Kur'an Tefsiri

Kur'an Kavramları

Kur'an Bilimleri

Rivayet Kaynakları

Diraye İlmi

Rijal İlmi

Şia

Sünni

Hadis İlimleri

Fıkıh İlimleri

Usul İlmi

Ahkam

İstinbat ilimleri

Hukuk

Sosyoloji

Pskoloji

Yönetim

Ekonomi

Politika

Sosyal Bilimler

Tıb İlimleri

Coğrafyası

Doğal Bilimler

Felsefe

Mantık

İrfan ve Ahlak

İslami Bilimler

Genel Konular

Tevhid

Adelet

Nübüvvet

Mead

İmamet

Temel İnançlar

Dua ve Ziyaret

Siyaset

Akli İlimler

İslam Öncesi Tarih

İslam Tarihi

İslam Ülkelerinin Tarihi

Tarih

Şiirler

Ehlibeyt (a s)

Biyografi

İslam Edabiyatı

Şia Caferi

Sünnilik

Alevilik

Vahabilik

İslam

Hristiyanlık (Mesihiyet)

Musevilik (Yahudilik)

Zerdüşt

Genel

Dinler Ve Mezhepler

Sinama

Görsel Sanatlar

Kı'ra'et ve Sanat

Sahne Ve Sanatları

Meddahi Ve Resa

Sanat Ve Kültür

Öykü

Bilimsel

Eğitim

Çocuk Ve Aile

Diger Konular

şiir

Aile

Kitaplar

Makaleler

Dergiler

Karakterler

yayıncılar

İslami merkezler

multimedya

Mehdiyet

İslam kaynakları internet sitesi, İslam kaynaklarının toplanması, düzenlenmesi ve yayınlanmasını sağlayan genel bir sitedir. Bu kaynaklar, İslam’ın ilk günlerinden itibaren mesaj getiren (Hz. Peygamber (s.a.a)) ve ondan sonra bu dinin büyükleri, araştırmacıları, İslami ilimler havzası alimleri ve düşünürleri tarafından sunulmaktadır.

Books

İslami Şahsiyetler