Şah-ı Merdan Mateminde

Hüseyin Çaça

Şahı mülkü la Fetasın,

Dillere destandı namın.

Zülfikar mertlik nişanın

Zülfikar ağlar bu gece..

&nbsp;

Gök kubbeden kan gözyaşı

Eritir damlası taşı

Öldü Şah-ı mardan öldü.

Saki-i Kevser bu gece.

&nbsp;

Arşın adalet kürsüsü

Hakkın batılın ölçüsü

Sahibi Zülfikar öldü

Fatihi Hayber bu gece

&nbsp;

Mihrapta aldı daveti

Murada erdi hasreti

Şah-ı Merdan Esadullah

Aşkına Kurban bu gece

&nbsp;

Cümle cihan melek ağlar

Sır perdeden kanlar damalar

Rükn-ü hidayet yıkıldı

Haydar-ı Kerrar bu gece

&nbsp;

Cemali güneşe benzer

Evvel ahir sonsuz beşer

Cenneti nar sende biter

Cenneti nalân bu gece

&nbsp;

Şiaların perişandı

Gözleri giryan bu gece

Arzı sema kan ağladı

Zeynep nalan bu gece

&nbsp;

Vurdu zehirden kılıcı

Mihrab-ı al kan bu gece

Başı kan mihrabı kan

Rabbine mihman bu gece

&nbsp;

Seni seven ağlamaz mı?

Başa kara bağlamaz mı?

Gelmişiz başsağlığına

Mehdiye giryan bu gece

Common title

View

Şah-ı Merdan Mateminde

Ölüm Yıldönümü Anısına…
Şeyh Abbas Kummi’nin Hayatı ve Bir Keramet
Şeyh Abbas Kummi’nin büyük oğlu şöyle anlatmaktadır: Hiç unutmuyorum bir gün Necef-i Eşref’te idik. 1357 yılında yani babamın vefatına iki yıl kala sabah saatlerinde uykudan uyanarak şöyle buyurdu: “Bugün gözlerim çok şiddetli ağrıyor.
Öyle ki ne mütalaa edebiliyorum ne de yazabiliyorum.” Oldukça huzursuz gözüküyordu. Öğlen eve döndüğümde babamın yazı yazmakla meşgul olduğunu gördüm.
Dedim ki: gözlerinin ağrısı geçti mi? buyurdular ki: ağrılarım tamamen geçti. Dedim ki: nasıl tedavi ettin? Buyurdular ki: abdest alarak kıbleye doğru oturdum ve “Usul-u Kafi” kitabını gözlerime sürdüm. Gözlerimin ağrısı tamamen geçti…
Zilhicce ayının 22'inci günü bilge âlim, büyük bilim adamı, allame, muhaddis ve hüccetul İslam hacı şeyh Abbas Kummi’nin vefat günüdür. Muhaddis Kummi, Müslümanlar ve özellikle Şialar arasında Mefatihul Cinan dua kitabıyla tanınmaktadır.
Halihazırda bütün camilerde, mescitlerde, vakıflarda ve imamların haremlerinde bulunan,Kuran-ı Kerim’den sonra en fazla baskısı olan ve birçok yabancı dillere tercüme edinilen, Müslüman’ın en çok faydalandığı kitaplar arasında yer almaktadır.
Doğum yeri Kum şehri olan Muhaddis Kummi 1290 H. yılında dünyaya gelmiştir. Babası Hacı Muhammed Rıza Kummi iyi bir esnaf olup, halk arasında dinine olan düşkünlüğü ve takvasıyla tanınırdı. Annesi ise mümine ve takvalı bir bayan idi.
Muhaddisi Kummi kendisi annesini anlatırken, o namazlarının fazilet vaktine riayet etmede, nafile ve gece namazlarını kaçırmamakta ve çocukluğunda abdestsiz kendisine süt vermediğini zikretmiştir. Muhaddis Kummi’nin elde etmiş olduğu makamının aslında annesinin çekmiş olduğu zahmetleri karşılığında kendisine verilen bir ödül olarak görüyordu.
Ahlaki Özellikleri
Muhaddisi Kummi’nin olağan üstü özelliklerinden Allah’ın huzurunda huzu ve huşu içerisinde olması, insanlar arasında ise alçak gönüllü olmasıdır. Yıllarca ikamet ettiği Meşed şehrinde, Kum şehrinden gelen ruhani alimleri ve talebeleri ziyaret eder ve hatta bir günlük dahi olsa kendi evinde onları ağırlardı.
Bazen bununla da yetinmeyip gelen misafirlerin maddi ihtiyaçlarını karşılayarak İmam Rıza’nın (a.s) misafirlerine hizmet etme şerefini elden vermek istemiyordu.
O hiçbir zaman fakiri geri çevirmezdi. Maddi durumunun çok iyi olmamasına rağmen, bazen meyve satın alarak yanına gelen fakirlere boş dönmemeleri için meyve takdim ederdi. Seyitlere özel sevgi ve saygı gösterirdi. Seyitlerin huzurunda ayaklarını bile uzatmazdı, bu konuda büyük ve küçük diye ayrım yapmazdı. Sade elbiseler giyerek sade ve az yemekleri tercih ederdi. Hayatını iyi bir zahit gibi yaşardı.
Hadis ve rivayet yazdığında devamlı abdestli idi, hadisleri mütalaa ederken dizleri üzerine çöküp kıbleye doğru otururdu. Hatta abdestsiz İmamların (a.s) isimlerini söylemezdi. Muhaddis Kummi’nin yine en belirgin özelliklerinden
biri Peygamber (s.a.a) Efendimizin ismini yazdığı zaman, kısaltma veya kodlama harfleri kullanmazdı. Aksine Peygamber (s.a.a) Efendimizin isminin yanına "sallallahu aleyhi ve alihi" diye yazardı ve yine aynı şekilde imamlardan (a.s) birinin ismini yazdığı
zaman imamın isminden sonra "aleyhis selam" diye yazardı. Kodlama harflerle selamların yazılmasını yeterli görmeyip ve buna da şiddetle karşı çıkardı.
Merhum Şehit Sani "Minyetul Murid Fi Adabıl Mufid Vel Mustefid" kitabında bu konuya riayet etme meselesinde şöyle naklediyor:
İlk olarak "sallallahu aleyhi ve alihi" yerine "sad" veya başka kısaltma harfleri ve kodları kullanan kimse bir çeşit hastalığa yakalanarak kolları kesilmiştir. Bazı büyüklerin görüşlerine göre bu kodlama metodu kullanıldığı takdirde birçok Müslüman gizli olan salâvatın sevabından mahrum kalacaklardır.
Şeyh Abdurezak ve Ahiret Menzilleri Kitabı
Merhum Muhaddis Kummi büyük oğlu için şöyle naklediyordu: Ahiret Menzilleri kitabını yazıp, yayımlamıştım. Bu kitap o zamanın meşhur hatiplerinden olan Abdurezak’ın eline geçmişti. Babam şeyh Abdurezak’a karşı özel bir ilgisi vardı,
devamlı Şeyh’in meclislerinde hazır bulunurdu. Şeyh Abdurezak Ahiret Menzilleri kitabının üzerinden mecliste bulunan insanlara okuyordu. Bir gün babam o meclislerin birinden eve döndüğünde, bana dedi ki: Şeyh Abbas keşke sende Şeyh Abdurezak gibi bir hatip olsaydın. Minbere çıkıp o kitabı sen bizlere okusaydın.
Birkaç defa cesaretlenip söylemek istedim, o okuduğu kitap benim eserim diye fakat söylemedim. Sadece dua etmesini istedim. Dedim ki dua buyurun Allah bana da Tevfik nasip buyursun.
Eserlerinin Yazımındaki İhlâs
1356 H. yılında Mefatihul Cinan kitabının yayınlanma sırasında yayıncı telif hakkı olarak Muhaddis Kummi’ye o zamanın parası 1000 tümen teklif edince Muhaddis Kummi şöyle cevap verdi: Bu kitabı maddi kazanç sağlamak için yazmadım, amacım herkes bu kitaptan her açıdan yararlanabilmesidir. Herkes bu kitabı baskıya verebilir.
Nefis Tezkiyesi
Muhaddis Kummi nefis tezkiyesinde iyi bir yol kat etmişti. O öğle ve ikindi namazları için Kuherşad mescidinde imamlık yapıyordu. Bir gün öğle namazını tamamladıktan sonra yanındaki arkadaşına yönelerek ikindi namazını kıldıramayacağını
söyleyip mihraptan ayrıldı. Bir yıl boyunca mescide gelmedi. Bunun nedenini araştıran arkadaşlarına verdiği cevap şöyleydi: Hakikatte ben o zaman öğle namazının dördüncü rekâtında iken cemaatten ya Allah ya Allah innellahe mea sabirin sözlerini duyduğumda cemaatin çokluğu bende eser etmiş ve hoşuma gitmişti. İşte o zaman anladım ki benim cemaat imamı olma ehliyetimin olmadığını bu yüzden gelmedim.
Muhaddis Kummi’nin Üstatları
Muhaddis Kummi çocukluk yıllarında mukaddime, fıkıh ve usul ilimlerini Kum şehrinde büyük üstatlardan ve özellikle merhum Ayetullah Mirza Muhammed Erbab Eşragi’nin yanında tamamladı.
Daha sonra Necef şehrine hicret ederek 1316 H. yılında Mirza Hüseyin Nuri’nin derslerine katıldı. 1318 yılında bu büyük üstattan rivayet iznini aldı ve 1332 H.K yılında ise Meşhed şehrine hicret edip, burada 12 yıl boyunca
Ayetullah Hacı Ağa Hüseyin Kummi’den yararlandı. Ve yine buradan da Ayetullah Kummi ile birlikte Necef’e dönüş yapıp ömrünün sonuna kadar orada yaşadı.
Eserleri
Muhaddis Kummi’nin telifleri ve eserleri oldukça fazladır. Kendi tabiriyle 40 yaşına ulaştığında 70 eseri, 74 ciltte yazmıştır. Elbette bu kadar fazla kitabın yazılımı öyle bir zamanda imkânların kısıtlı olduğu bir dönemde insanı hayrete düşürüyor.
Bazı eserleri
Envarul Behiyye, Beytul Ehzan Fi Mesaibu Seyyidetun Nisvan, Bagiyatus Salihat, Meşedname, Çehil Hadis, Hikmetu Baliğe Vemahu Kelimetu Camie, Eddurul Azim Fi Luğetil Guranıl Azim, Sefinetu Ve Medinetul Hukmi Vel Asar, Şerhi Sahifeyi Seccadiye,
Ziyafetul Eğvan, Gayetul Gusva, Mefatihul Cinan, Menazilul Ahire Vel Metalibul Fahira, Muntehal Amal Fi Zikri Mesaibun Nebi Vel Aali , Nefesul Mehmum….vb.
Şeyh Abbas Kummi 1359 H. yılında Zilhicce ayının 22’sinde yakalanmış olduğu istiska hastalığının etkisiyle artık bedeni yorulmuş, halsiz bir şekilde oturarak akşam ve yatsı namazlarını kıldıktan sonra istirahata çekilmişti. Yatağında imamların (a.s) isimlerini zikrederken,
gece yarısı hakkın davetine icabet etti. 65 yaşlarında bu dünyadan ayrıldı. Cenaze namazını Ayetullah Seyit Ebul Hasan İsfahani kıldı. Cenaze merasimine dönemin büyük üstatları, öğrenciler ve halkın çoğu katılarak Hz. Ali’nin (a.s) hareminde kendi üstadı Muhaddis Nuri’nin yanına defnedildi.
Şeyh Abbas Kummi’nin Ağrıyan Gözü Nasıl İyileşti
Şeyh Abbas Kummi’nin büyük oğlu şöyle anlatmaktadır: Hiç unutmuyorum bir gün Necef-i Eşref’te idik. 1357 yılında yani babamın vefatına iki yıl kala sabah saatlerinde uykudan uyanarak şöyle buyurdu: “Bugün gözlerim çok şiddetli ağrıyor. Öyle ki ne mütalaa edebiliyorum ne de yazabiliyorum.” Oldukça huzursuz gözüküyordu.
Ben o zamanlar eğitimimi sürdürüyordum. Derse gittim. Öğlen eve döndüğümde babamın yazı yazmakla meşgul olduğunu gördüm.
Dedim ki: gözlerinin ağrısı geçti mi? buyurdular ki: ağrılarım tamamen geçti. Dedim ki: nasıl tedavi ettin? Buyurdular ki: abdest alarak kıbleye doğru oturdum ve “Usul-u Kafi” kitabını gözlerime sürdüm. Gözlerimin ağrısı tamamen geçti.
Şeyh Abbas Kummi, o günden sonra ömrünün sonuna kadar göz ağrısı çekmedi. Şeyh Abbas Kummi’nin gözlerine çektiği Usul-u Kafi kitabı, “Vafiye” kitabının yazarı ünlü fakih “Molla Abdullah Tuni”nin el yazmasıyla yazılmıştı.

 Şeyh Abbas Kummi’nin Hayatı ve Bir Keramet

Hadisler ışığında:
Âlimler ve Allah Katındaki Yüce Makamları
“İnsanlardan Peygamberlik makamına en yakın olan kimse, alimler ve mücahitlerdir.”
“Âlimler peygamberlerin varisidir.”
“Alim ölse bile diridir, cahil diri olsa bile ölüdür.”
“İlim ibadetten üstündür.”
“Allah nezdinde ilim öğrenmek, Allah-u Teala yolunda, cihad, hac, oruç ve namazdan daha üstündür.”
“Âlimin yüzüne bakmak ibadettir.”…
Peygamberlik Makamına En Yakın Olan Kimse
Resulullah (s.a.a) şöyle buyurmuştur: “İnsanlardan Peygamberlik makamına en yakın olan kimse, alimler ve mücahitlerdir.”
Resulullah (s.a.a) şöyle buyurmuştur: “İlim talep eden kimse İslam’ın rüknüdür. Mükafatı da peygamberlerle verilecektir.”
Resulullah (s.a.a) şöyle buyurmuştur: “Ümmetimin alimleri, İsrailoğullarının peygamberleri gibidir.”
Alimler Peygamberlerin Varisidir
İmam Sadık (a.s) şöyle buyurmuştur: “Alimler peygamberlerin varisidir.”
İmam Sadık (a.s) şöyle buyurmuştur: “Alimler peygamberlerin varisleridir. Zira peygamberler miras olarak dirhem ve dinar bırakmazlar. Aksine onlar kendilerinden hadisler geride bırakmışlardır. O halde her kim bu hadislerden bir şey öğrenirse, çok fayda elde etmiştir. O halde ilminizi kimden elde ettiğinize iyi bakın.”
Resulullah (s.a.a) şöyle buyurmuştur: “Alimler peygamberlerin varisleridir. Gök ehli onları sever ve öldüklerinde kıyamet gününe kadar denizdeki balıklar onlar için mağfiret diler.”
Resulullah (s.a.a) şöyle buyurmuştur: “Alimler yeryüzünün meşaleleri, peygamberlerin halifeleri, benim ve Peygamberlerin varisleridirler.”
İmam Ali (a.s), oğlu Muhammed’e şöyle buyurmuştur: “Dinde fakih ol (derin anlayış sahibi.) Zira ki fakihler peygamberlerin varisleridir.”
Alimlerin Mürekkebinin Şehitlerin Kanından Üstün Oluşu
Resulullah (s.a.a) şöyle buyurmuştur: “Alimlerin mürekkebi ve şehitlerin kanı kıyamet günü birlikte tartılır ve alimlerin mürekkebi, şehitlerin kanından üstün gelir.”
İmam Sadık (a.s) şöyle buyurmuştur: “Kıyamet günü olunca Allah-u Teala insanları geniş bir çölde toplar, teraziler ortaya konur. Şehitlerin kanı alimlerin mürekkebiyle tartılınca, alimlerin mürekkebi, şehitlerin kanından üstün gelir.”
Resulullah (s.a.a) şöyle buyurmuştur: “Alimlerin mürekkebi, şehitlerin kanıyla tartılır ve mürekkeb kana üstün gelir.”
Resulullah (s.a.a) şöyle buyurmuştur: “Alimlerin mürekkebi ve şehitlerin kanı birlikte tartılır. Alimlerin mürekkebi şehitlerin kanından üstün gelir.”
Alim Ölse Bile Diridir
İmam Ali (a.s) şöyle buyurmuştur: “Mal biriktirenler, diri oldukları halde helak olmuşlardır. Ama ulema, zaman (dünya) baki kaldıkça bakidirler. Bedenler yok olmuştur; ama söz ve eserleri gönüllerde mevcuttur.”
İmam Ali (a.s) şöyle buyurmuştur: “Gece ve gündüz baki kaldıkça alimler de baki kalır.”
İmam Ali (a.s) şöyle buyurmuştur: “Alim ölse bile diridir, cahil diri olsa bile ölüdür.”
Resulullah (s.a.a) şöyle buyurmuştur: “Cahiller arasında alim, ölüler arasındaki diri gibidir.”
bak. el-Mevt, 3741, 3742. Bölümler
İlmin İbadetten Üstünlüğü
Resulullah (s.a.a) şöyle buyurmuştur: “Benim nezdimde ilmin üstünlüğü, ibadetin üstünlüğünden daha sevimlidir.”
Resulullah (s.a.a) şöyle buyurmuştur: “İlim ibadetten üstündür.”
Resulullah (s.a.a) şöyle buyurmuştur: “Her kim kendisi vesilesiyle batılı hakka veya sapıklığı hidayete döndürmek üzere bir ilim öğrenmek için (evinden) dışarı çıkarsa onun bu işi kırk yıl Allah’a ibadet etmiş kimsenin ibadeti gibidir.”
İmam Ali (a.s) şöyle buyurmuştur: “İnsanın duyduğu ve (başkalarına) aktaracağı ve amel edeceği hikmetli bir söz bir yıllık ibadetten daha hayırlıdır.”
Resulullah (s.a.a) şöyle buyurmuştur: “İlmin azlığı, ibadetin çokluğundan daha iyidir.”
İmam Bakır (a.s) şöyle buyurmuştur: “Bir saatlik ilmi müzakere, bir gecelik ibadetten daha iyidir.”
Resulullah (s.a.a) şöyle buyurmuştur: “İlimle birlikte olan uyku, cehaletle birlikte olan namazdan daha iyidir.”
İmam Ali (a.s) şöyle buyurmuştur: “Çok ilimle birlikte olan az amel, az ilimle, şek ve şüpheyle karışık çok amelden daha hayırlıdır.”
Resulullah (s.a.a) şöyle buyurmuştur: “Allah nezdinde ilim öğrenmek, Allah-u Teala yolunda, cihad, hac, oruç ve namazdan daha üstündür.”
Alimin Abid İnsana Üstünlüğü
İmam Bakır (a.s) şöyle buyurmuştur: “İlminden istifade edilen alim, yetmiş bin abidden daha üstündür.”
Resulullah (s.a.a) şöyle buyurmuştur: “Alimin abid insana üstünlüğü, ondordüncü gecenin ayının diğer yıldızlara üstünlüğü gibidir.”
Resulullah (s.a.a) şöyle buyurmuştur: “Şüphesiz, alimin abide üstünlüğü güneşin diğer yıldızlara üstünlüğü gibidir. Abid olmayanlara üstünlüğü ise, ayın diğer yıldızlara üstünlüğü gibidir.”
Resulullah (s.a.a) şöyle buyurmuştur: “Allah’ı bilen bir alimin bir rekatlık bir namazı, Allah’ı bilmeyen kimsenin kıldığı bin rekat namazdan daha iyidir.”
Resulullah (s.a.a) şöyle buyurmuştur: “Alimin kıldığı iki rekat namaz, abidin kıldığı bin rekat namazdan daha iyidir.”
İmam Sadık (a.s) şöyle buyurmuştur: “Bir alim, bin abidden ve bin zahitten daha üstündür.”
İmam Sadık (a.s) şöyle buyurmuştur: “İlim sahibi kimse (kıyamet günü) beşyüz yıllık mesafedeki bir tepenin üstünde abidden daha önce gelir.”
Resulullah (s.a.a) şöyle buyurmuştur: “Alimin bir saat sırtını yastığa dayayıp ilim ve işine bakması, abid insanın yetmiş yıllık ibadetinden daha iyidir.”
Resulullah (s.a.a) şöyle buyurmuştur: “Alimin şehitten üstünlüğü bir derecedir. Şehidin abidden üstünlüğü de bir derecedir. Peygamberin alimlerden üstünlüğü bir derecedir. Kur’an’ın diğer sözlerden üstünlüğü ise, Allah’ın yaratıklarından üstünlüğü gibidir. Alimin diğer insanlardan üstünlüğü de benim insanların en düşüğüne oranla üstünlüğüm gibidir.”
Alimin Abidden Üstün Oluşunun Sebebi
Resulullah (s.a.a) şöyle buyurmuştur: “Alim insan abidden yetmiş derece üstündür ki her derecenin mesafesi, bir atın yetmiş yıl koşturması, (neticesinde aldığı yol) kadardır. Bu üstünlüğün sebebi ise şeytanın insanlar arasında bir bidat bırakması halinde alimlin onu anlaması ve insanları ondan sakındırmasıdır. Ama abid insan ibadetiyle meşgul olduğu için ne bid’ata teveccüh eder ve ne de onu tanır.”
İmam Rıza (a.s) şöyle buyurmuştur: “Kıyamet günü abid insana şöyle denir: “Sen iyi bir insandın, hizmet ettin, geçimini halktan temin etmedin, o halde şimdi cennete gir.” Biliniz ki fakih, insanlara hayrını ulaştıran ve onları düşmanlarından kurtaran kimsedir...
fakihe de şöyle denir: “Ey Al-i Muhammed’in yetimlerinin sorumluluğunu üstlenen! Onların zayıf dostlarını ve takipçilerini doğru yola ulaştıran kimse! Dur ve senden faydalanan veya senden ilim öğrenen herkese şefaat et.”
İmam Sadık (a.s) şöyle buyurmuştur: “Kıyamet günü olunca aziz ve celil olan Allah alim ve abidi diriltir. Bu ikisi aziz ve celil olan Allah’ın huzurunda durunca, abid olanına şöyle denir: “Cennete gir.” Alim olana ise şöyle denir: “Dur ve insanları iyi terbiye ettiğin için onlara şefaat et.”
İmam Ali (a.s) şöyle buyurmuştur: “Alimin iki rekat namazı, cahilin yetmiş rekat namazından daha iyidir. Zira alim fitnelerle karşılaşır, ama ilmi vasıtasıyla onlardan (sağ salim) dışarı çıkar. Ama cahil, fitnelerle karşılaşınca, onda darmadağın olur.”
Resulullah (s.a.a) şöyle buyurmuştur: “Muhammed’in ruhu elinde olana andolsun ki şüphesiz bir alimin varlığı İblis için bin abidin olmasından daha ağırdır. Zira abid insan kendisini düşünür. Alim ise başkalarını düşünür.”
Alimin Vefatı
Resulullah (s.a.a) şöyle buyurmuştur: “Alimin vefatıyla İslam’da bir gedik açılır ve gece ve gündüz birbiri ardınca geldiği müddetçe de bu gedik kapanmaz.”
Resulullah (s.a.a) şöyle buyurmuştur: “Allah-u Teala bu ümmetten bir alimin ruhunu alınca, İslam’da bir gedik açılır. Kıyamet gününe kadar bu gediği asla kapanmaz.”
Resulullah (s.a.a) şöyle buyurmuştur: “Alimin ölümü telafi edilmeyen bir musibet ve kapanmayan bir gediktir. Şüphesiz alim batmayan bir yıldızdır. Bir kabilenin ölümü bir alimin ölümünden daha kolaydır.”
İmam Sadık (a.s), aziz ve celil olan Allah’ın, “Bizim yeryüzünün etrafından eksilttiğimizi görmediler mi? ” ayeti hakkında şöyle buyurmuştur: “Maksat, alimlerin yok olmasıdır.”
Alimin Yüzüne Bakmak İbadettir
Resulullah (s.a.a) şöyle buyurmuştur: “Alimin yüzüne bakmak ibadettir.”
Resulullah (s.a.a) şöyle buyurmuştur: “Alimin yüzüne sevgiyle bakmak, ibadettir.”
İmam Sadık (a.s), kendisinden Peygamber’in (s.a.a), “Alimlerin yüzüne bakmak ibadettir” sözü sorulunca şöyle buyurmuştur: “Maksat, baktığın zaman sana ahireti hatırlatan alimdir. Bunun tersi olan (bakışı sana ahireti hatırlatmayan) kimseye bakmak ise fitnedir (sapıklıktır)”
Resulullah (s.a.a) şöyle buyurmuştur: “Ali’nin yüzüne bakmak ibadettir.”
ABNA.İR

Âlimler ve Allah Katındaki Yüce Makamları

Asrın En Büyük Mucizesi:
Bir Anda Mucizevi Bir Şekilde Kur’an Hafızı Olan Kerbelâ-i Kâzım’ın Hayat Öyküsü
Muhammed Kâzım, İran'ın Batısında yer alan Erak ilinin Ferahan ilçesinin "Saruk" köyü ahalisinden bir çiftçi idi. Bölge halkının çoğunluğu gibi okuma yazma nimetinden mahrumdu. Bir yıl, ilahî ahkâmı, helal ve haramı tebliğ etmek için o köye gelen bir din alimi konuşmasında:
humus, zekât gibi konulara temas ederek; "Buğdayları nisap haddine ulaşıp da fakirlerin hakkı olan zekâtını vermeyenin malı haramla karışmış olur.
Eğer zekâtı verilmemiş buğdayların parasından ev veya elbise alınırsa, o evde ve o elbiseyle namaz kılınamaz" "Her Müslüman, “helal ve harama dikkat etmeli ve malının zekâtını vermelidir" açıklamasında bulunur. Bu konuşmadan sonra Muhammed Kâzım, üzerinde çalıştığı tarlanın sahibinin zekât vermediğini bildiğinden dolayı...
Ehlibeyt Haber Ajansı ABNA-  onun malının haramla karıştığı ve geçimini haramla karışmış bir malla idare ettiği hakkında derin derin düşünmeye başlar ve sonunda kararını verir: “Tarla sahibine zekât vermesini hatırlatırım.
Kabul etmezse o köyden çıkıp ücreti temiz ve helal olan bir parayla geçimimi sağlamak için başka bir yere göç ederim.” Bu girişimi sonuçsuz kalınca, birkaç yıl köyünün dışında çalışır. Sonunda köyüne dönmesi için rica ederler. Kimseye bağlı olmadan çiftçilik yapması için kendisine bir yer, bir miktar da buğday verirler.
Muhammed Kâzım o yıl ektiği buğdayın yarısını (herhalde zekât olarak) fakirlere verir, diğer yarısını da tohum olarak kullanır. Allah onun ziraatına bereket verir, normalden fazla mahsul elde eder. Artık o yıldan itibaren mahsulünün yarısını fakirlere verme kararı alır.
(Oysaki zekât, tarlasına göre onda veya yirmide birdir.) Böylece her yıl mahsulünün yarısını fakir ve yoksullara vermeye başlar.
Bir yıl mahsulünü toplayıp harmanını dövdükten sonra, harmanının samanını savurmakla meşgul olduğu günlerin birinde öğlene yakın rüzgar durup hava sıcaklaşınca artık işine devam edemeyip eve dönmek zorunda kalır. Yolun yarısında bir fakir onunla karşılaşır ve:
"Bu yıl mahsulünüzden bize bir şey vermediniz, galiba bizi unuttunuz." der. Muhammed Kâzım: "Hayır, unutmadım. ama henüz mahsulü toplayamadım diye cevap verir." O fakir bunu duyunca sevinip köye doğru gider.
Muhammed Kâzım rahat edemeyip tekrar tarlasına geri dönerek o fakire buğday götürmek için bir çok zahmetin ardından biraz buğday elde eder. Koyunları için de birazcık ot biçerek buğday ve otları omzuna alıp köye doğru hareket eder.
Yolu üzerinde, "72 İmam zade " diye bilinen meşhur bir türbe ve bahçesi bulunmaktadır. Dinlenmek için ot ve buğdayı bir kenara bırakarak İmam Zade'nin bahçesinin kenarında oturur. Bu esnada iki yakışıklı gencin ona doğru geldiklerini görür. Onlar: "Bizimle bu imam zade'de bir Fatiha okumak için gelir misin?" derler.
Muhammed Kâzım: "Gelmek isterdim, ancak bu otları eve götürmek istiyorum der." Ama onlar: "Bizimle gel de bir Fatiha okuyalım, öyle git" diye ısrar ederler… Onlar önden, Muhammed Kâzım da arkadan içeri girer.
Onlar, önce öndeki İmam zade'nin kabrinin başı ucunda bir fatiha okurlar. Daha sonra, arkadaki İmam zadenin kabrine yaklaşıp bir şeyler okumakla meşgul olurlar. Ama Muhammed Kâzım onların okuduklarından bir şey anlamaz.
Bu esnada Muhammed Kâzım, İmam zade'nin mezarının tavanının etrafında nurlu yazılar görmeye başlar. Gençlerden biri: "Niçin bir şey okumuyorsun?" diye sorar. Muhammed Kâzım: "Ben mektebe gitmemişim, okuma yazmam yoktur" der. Ancak o genç, "okumalısın."
Der ve elini Muhammed Kâzım'ın göğsüne koyarak "şimdi oku." söyler. Muhammed Kâzım: "Ne okuyayım?" diyince, o genç bir ayet okuyup, "Böyle oku" der. Muhammed Kâzım, ayeti okuyup bitirince, dönüp o gence bir şey demek (veya bir şey sormak) istediğinde kimsenin yanında olmadığını, türbede yalnız olduğunun farkına varır. Aniden dehşete kapılarak baygın bir şekilde yere yığılır.
Kendine geldiğinde, çok büyük bir yorgunluk hisseder. "Burası neredir ve burada ne yapıyorum?" diye düşünmeye başlar.
Daha sonra türbeden dışarı çıkarak ot ve buğday yükünü omzuna alıp köyüne doğru yola koyulur. Ama yolun yarısında bir şeyler okuyabildiğinin farkına varır… Sonra o iki genci hatırlayarak kendisinin Kur'an hafızı olduğunu fark eder.
Halk Ona,"Neredeydin?" diye sorduklarında, onlara bir şey söylemez. Vakit kaybetmeden köyün imamı Hacı Sabır Erakî’nin yanına gider. Başından geçenleri ona anlatır. Köy imamı: "Rüya görmüş, hayale kapılmış olabilirsin.
" Der. Ama Muhammed Kâzım: "Hayır, uyanıktım, o iki gençle kendi ayağımla türbeye girdim. Şimdi de Kur'an'ın hepsini ezbere biliyorum." diye cevap verir. Hacı Sabır Erakî bir Kur'an getirip Kur'an'ın çeşitli ayetlerini ve uzun surelerden birkaçını ona sorar.
O da hepsini ezberden okur... Köyün halkı, cami imamı ne diyecek diye onun etrafına toplanırlar. Köyün imamı, Muhammed Kazım’ı bir çok imtihana tabi tuttuktan sonra şöyle der: "İşi düzelmiş, önemli bir şeyle karşılaşmış, kendisine manevî nazar olmuştur..."
Bu olaydan anlaşıldığına göre Kerbela-i Kâzım, haram ve günahtan kaçınmak ve dinî emirlere önem vermekle Allah'ın lütfüne mazhar olmuş ve O'nun evliyalarından biri olmuştur. Kerbela-i Kâzım ömrünün sonuna kadar Kur'an'ın hepsini ezberden okurdu, istenilen ayet ve kelimeyi okuma ve yazması olmamasına rağmen Kur’an’dan hemen bulup gösterirdi. İşte bu Allah'ın dilediğine verdiği lütuf ve bağışıdır.
Bu haberin yayılması üzerine insanların bu canlı mucizeyi görüp gayb alemine imanlarının artması için onu İran'ın Melayir, Tuysirkan, Hemedan, Kirmanşah, Tahran, Kum ve Meşhed, Irak'ın Kâzimeyn, Kerbela ve Necef kentlerine, Kuveyt ve Hicaz'a, götürürler. Oralarda Kerbela-i Kâzım'ı, binlerce insan yüzlerce alim görür, imtihan eder. Bunların bir bölümünün haberi, hicri 1332-1335 yıllarında İran dergi ve gazetelerinde yayınlanmıştır.
Kerbela-i Kâzım, sadece normal bir Kur'an hafızı değildi: taklit mercileri ve alimlerin huzurunda ondan onlarca olağanüstülükler vuku bulmuştur. Dikkatlice bakacak olursak, normal olarak bu şeylerin vuku bulması mümkün değildir.
Herkesi hayrete düşüren özelliklerinden biri de şu idi: Her Kur'an'ı, hatta el yazılı olan Kur'an'ı bile ona verip falan ayeti bul dediklerinde, sayfalamaksızın Kur'an'ı öyle bir şekilde açıyordu ki, aradığı ayet açtığı aynı sayfada çıkıp, parmağıyla o ayeti gösteriyordu.
Daha ilginci şu idi ki: Mekasip ve Şerh-i Lüm'a (arapça ve çok ilmi kitaplardır) gibi çok küçük yazılarla yazılan Arapça bir kitabı ona verip
"Bu sayfadaki Kur'an ayetlerini bul" dediklerinde, o sayfada Kur'an ayetlerinin çok az olmasına ve belirgin bir şekilde yazılmamasına rağmen, hiç beklemeden o ayeti gösterir "Bu ayet falan suredeki filan ayettir." diyordu.
Hacı Şeyh Muhammed Razî
Birçok eseri olan Hüccet'ül İslam Şeyh Muhammed Razî, "Gencine-i Danişmendan" adlı değerli kitabında şöyle yazıyor:
"Ferahan'ın "Saruk" köyünden olan Kur'an hafızı merhum Kerbela-i Kâzım, zamanın şaşılacak bir insanı idi. O birkaç ay Kum'da bizim evde kaldı, onun okuma yazması yoktu. Ama Allah'ın hücceti mâsum İmam'dan başka kimsede mümkün olmayacak bir şekilde Kur'an hafızı idi.
Ben defalarca onu imtihan ettim, hiç bir defasında durakladığını veya cevap vermekte zorlandığını görmedim. Kur'an ayetlerinden kendisine herhangi bir ayet sorduklarında, tekrarlanmış ayetlerden olduğunda hemen,
"Bu müteşabih ayetlerdendir, falan ve filan surelerde geçmiştir." diyordu. Tekrarlanmayan ayetten sorduklarında da hemen, "O ayet falan surededir, önü ve arkası şöyledir." diyordu. "Bu ayeti Kur'an'dan göster." dediklerinde, her çeşit Kur'an olsaydı onu eline alıp bir defa Kur'an'ı açmakla istenilen ayeti gösteriyordu.
Necef ve Kerbela taklit mercilerinin hepsi, örneğin merhum Ayetullah'il Uzma Seyyid Ebu'l Hasan İsfehanî, Ayetullah'il Uzma Hoî, Ayetullah'il Uzma Mirza Hadi Horasanî ve Kum İlim Havzasının taklit mercileri, örneğin merhum Ayetullah'il Uzma Burucerdî,
Ayetullah'il Uzma Hüccet, Ayetullah'il Uzma Seyyid Muhammed Taki Hansarî, Ayetulllah'il Uzma Sadr, Ayetullah'il Uzma Mer'aşî Necefî ve Tahran,
Meşhed, Hemedan, Kirmanşah, Erak ve diğer birçok şehrin büyük alimleri de onu görüp imtihan etmiş, bu çeşit ezberlemenin doğal olmayan olağanüstü bir ezberleme olduğunu söylemişlerdir.
Onu Ayetullahlar ve müçtehitlerin, özellikle Ayetullah Burucerdî'nin yanına götürdüler. Talebeler, Fevziye Medresesi'nde pervane gibi onun etrafını sarmışlardı. Eğer bir adam uzaktan köylü bir adamın, o kılık-kıyafetle talebelerin arasında olup konuştuğu manzarayı görseydi şaşırırdı.
Bazen talebelerden bazıları, Kur'an'ın çeşitli ayetlerinden birkaç cümleyi uygun bir şekilde ayırıp edip; "kerbela-i Kâzım, bu ayet hangi surededir?"
diye sorduğunda o gülümseyerek, "Yaramazlık yapıyorsunuz, ilk cümle falan surededir, önü ve arkası budur; ikinci cümle de filan surededir, önü ve arkası şöyledir; diğer cümleler de filan surelerdedir." diyordu.
Sanki Kur'an, bir levhaya yazılıp hepsi onun gözü önüne bırakılmıştı. Ayetlerin yerini de dakik bir şekilde biliyordu. Soru sorulduğunda güya bu büyük levhaya bakıp her şeyi görürcesine cevap veriyordu.
Kerbela-i Kâzım'ın Kur'an Hafızlığının Bazı Özellikleri
1- Arapça veya Arapça olmayan bir kelime ona okunduğunda hemen Kur'an'dan olup olmadığını söylüyordu.
2- Kur'an'dan bir kelime ona sorulduğunda düşünmeksizin hangi sure ve cüzde olduğunu diyordu.
3- Kur'an'da tekrarlanan bir kelime sorulduğunda, durmaksızın tüm tekrarlandığı yerleri sayıp her birinin devamını okuyordu.
4- Bir ayette veya bir kelimede veya bir harfte bir alamet yanlış okunduğunda veya azaltılıp çoğaltıldığında hemen farkına varıp doğrusunu söylüyordu.
5- Birkaç sureden birkaç kelime ard arda okunsaydı, her kelimenin yerini yanılmadan söylüyordu.
6- İstenilen her ayet ve kelimeyi, farklı baskılardan olan Kur'an'larda hemen bulup yerini gösteriyordu.
Göz Doktoru Prof. Sadukî
Şeyh Muhammed Razî şöyle yazıyor: "Kerbela-i Kâzım'ı göz ağrısından dolayı Tahran'ın meşhur göz doktoru Prof. Sadukî'nin muayenehanesine götürdüm. Onu tanıttım ve dedim ki: "Gördüğünüz bu şahıs asrımızın Kur'an hafızı Kerbela-i Kâzım'dır.
Okuma yazması ve iyi bir hafızası olmadan Kur'an'ın hepsini mucize yoluyla ezbere biliyor. Kur'an'dan her ayet sorsanız, hemen hangi surede olduğunu ve onun önündeki ve arkasındaki ayeti size söyler. Daha ilginç olanı şu ki, farklı baskılardan olan Kur'an'lardan herhangi bir ayeti bulmasını istediğinizde hemen bulup size gösterir."
Bunun üzerine doktor kitap rafından el yazılı olan çok değerli bir Kur'an'ı getirip: "Hacı baba, dedi, "İnneme'l hamru ve'l meysir" ayetini bu Kur'an'da bulur musun?" Kerbela-i Kâzım Kur'an'ı alıp açtı ve "Buyurun" dedi. İstenilen ayetin aynı sayfada olduğunu gördük.
Doktor Sadukî, bunu görünce afallayıp şöyle dedi: "Ne yazık ki, din ve mezhebimiz için böyle açık bir ayet (nişane) olduğu halde hareket etmiyoruz. Eğer böyle bir şahıs Amerika veya Avrupa'da bulunsaydı, ondan maddî ve manevî yönde yararlanırlardı. Bu vesileyle dinlerini bütün dünyaya yaymaya çalışırlardı.”
Kerbela-i Kâzım Hakkında Görüş Birliği
Kısacası, Kerbela-i Kâzım'ı görüp imtihan edenlerin çoğu, onun canlı bir "Keşf-ül Âyât" ve "Mu'cem-ül Müfehris" (Endeksli Kur’an sözlüğü) olduğunu vurguluyorlardı.
Alimlerden biri şöyle diyordu: "Kerbela-i Kâzım Kur'an'ın tümünü benim Hamd ve İhlas surelerini bildiğimden daha iyi biliyor."
Bazıları da diyorlardı ki: "Talebelerin ders kitabı olan "Muğni" kitabıyla onu imtihan ettik, Kerbela-i Kâzım, kitabın her sayfasında geçen Kur'an ayetlerini bize gösteriyordu."
Açıklamalar:
Kerbela-i Kâzım'ın hafız olması gençlik döneminde vuku bulmuş, elli yaşlarında ise meşhur olmuştur. 1378'de Kum şehrinde vefat etmiş ve Ayetullah Hacı Şeyh Abdulkerim Hairî'nin "Kum-u Nev" adlı mezarlığında toprağa verilmiştir.
Kabri, oğlu İsmail Kerimî ve bazı müminlerin gayretiyle onarılmış ve özetle hal tercümesi yazılan bir tabloyla müşahhas edilmiştir.
2- Kerbela-i Kâzım'ı görenler, şu özellikleri ondan nakletmişlerdir:
a) Çok sade ve gösterişsiz bir hali vardı; ömrünün sonuna kadar köylü kılık-kıyafetini korumuştu.
b) Kur'an'a ait olmayan konularda yeteneği pek azdı.
c) Kur'an ayet ve kelimeleri dışında diğer metinler karşısında okuma yazması sıfırdı.
d) Böyle bir mucizeye mazhar olmakla birlikte, Kur'an hafızı olmaktan başka bir iddiası yoktu.
e) Bu ilahî bağışı kötüye kullanarak bir servet toplama vesilesi edinmedi.
3- Kerbela-i Kâzım'ın İsmail Kerimî, Ekber Kerimî ve İbrahim Kerimî adlarında üç oğlu vardır. İsmail Kerimî ile Ekber Kerimî Kum kentinin Millî Eğitimi'nde, İbrahim Kerimî ise aynı şehirde bulunan "Der Rah-i Hak" müessesinde görevlidirler.
4- Kerbela-i Kâzım'ın doğum yeri olan "Saruk" köyü birçok tarihî eseri bulunan eski bir köydür. Bu köyün yakınlarında üç kubbeli "72 İmam zade" türbesidir. Bu türbenin yapımı, Hicrî 587 yılına dayanmaktadır.
ABNA.İR

Asrın En Büyük Mucizesi

Ayetullah Destgayb’ın Hayatından Kesitler O büyük arif, müminler ve halk için elinden gelen hiçbir şeyi onlardan esirgemedi.
AYETULLAH DESTGAYB (r.a) VE TOPLUM Ayetullah Destgayb (r.a) 1942 yılında üstadının izni ve tavsiyesiyle doğum yeri Şiraz'a döndü.
Şiraz'a gelişiyle Talibun Mescidi'nde cemaat namazı kıldırmaya başladı. Mübarek Ramazan ayının yaklaşmasıyla kısa bir zamanda terk edilmiş şehir mescidinin cemaatinin sayısında gözle görülür bir artış oldu.
Merkez Camii'nin bir bölümünü Ramazan ayına hazırladılar. Ayetullah Destgayb (r.a) aynı yıl Ramazan ayından sonra mümin ve fedakâr yöre halkını toplayarak birlikte canla başla çalışarak birkaç yıl içinde Merkez Camii'ni tamamen yenilediler.
Ayetullah Destgayb (r.a) güzel ahlakı ve ameliyle genç nesilleri camii ve cemaat namazlarına çekmeyi başardı. 1961'e kadar Merkez Camii'nde kültürel faaliyetlere başladı ve bunu başarıyla devam ettirdi. Daha sonra da çok sayıda mescit, medrese ve hayır kurumları inşa Kendisini tamamen halka ve müminlere hizmet etmeye adamıştı.
Fakat bu faaliyetlerinin yanı sıra maneviyat, dua ve münacattan da gafil olmadı. Hanımı onu şöyle anlatır: "Bazı geceler onun ağlama ve inleme sesleri beni uykudan uyandırırdı.
Sade yemeklerle yetinirdi. Çoğu zamanlar karnını peynir ekmekle doyururdu ve bazen de soğan ekmek yerdi. Hiçbir zaman bu halinden şikâyetçi olmazdı." Bazı geceler samimi dostu Hacı Mümin ile dua ve münacatla meşgul olurdu. Ramazan ayında gecelerini sabaha kadar ibadet ederek ve dua okuyarak geçirirdi.
Ayetullah Destgayb (r.a) evinde son derece ahlaklı ve İslami kurallara riayet etmekteydi. Eşine karşı çok itinalı saygılıydı.
Çocuklarının annelerine karşı davranışlarına çok dikkat ederdi. Kızlarından biri babasını şöyle anlatıyor: "Babam sabah namazlarına bizleri kaldırırken gayet sakin ve ihtiramla seslenirdi. Yumuşak ses tonuyla; “yavrum kalk, sabah namazının vakti girmiştir" derdi.
Sabahları yürüyüş yapardı. Yürüyüşten dönerken ekmek alıp kahvaltıyı hazırladıktan sonra bizleri kaldırır ve hep beraber kahvaltı sofrasına otururduk. İlk lokmasında Besmeleyi yüksek sesle söylerdi ve her lokmadan sonra Allah'a hamd ederdi ve bizleri öyle yetiştirdi."
AYETULLAH DESTGAYB (r.a) VE İSLAM DEVRİMİ Ayetullah Destgayb (r.a) İmam Humeynî'nin (r.a) 1961 yılında başlattığı devrim hareketine destek vererek İmam'ın samimi ve sadık yaranlarından oldu. Onun liderliğinde Fars bölgesinde inkılâbın zafere ulaşmasında aktif görevler üstlendi.
Ayetullah Destgayb (r.a), Şiraz'da İslamî programları Şah rejimine karşı büyük bir dirayet ve cesaretle uyguladı. İmam Humeyni'nin bildirilerini dağıtarak ateşli konuşmalar yaptı. İmam'ın konuşma kasetlerini ve bildirilerini tüm etraf şehir ve kasabalara dağıttı ve bazı kopyaları da İmam'a gönderdi. İmam kaseti dinledikten sonra şöyle dedi:
"Seyyid, bu hafta neler demiş, neler yapmış." Ayetullah Destgayb (r.a) 15 Hurdad'da Şah rejimi aleyhine yaptığı konuşmasından sonra tutuklanarak Tahran'a zindana gönderildi. 1963 yılında Ayetullah Gazi Tabatabî (r.a) ile birlikte bir kez daha zindana kapatıldı. Şiraz bölgesinde Ayetullah Mahallatî (r.a) ve özellikle Ayetullah Destgayb (r.a) son derece nüfuz sahibiydi. Dolaysıyla rejim ve Savak bölgeyi sıkı bir kontrol altına almıştı.
“17 Şehriver” olaylarından sonra Şah son nefeslerini alırken tüm gücüyle inkılâpçıları baskı altına almaya başladı. Savak 17 Şehriver'den sonra gece Ayetullah Destgayb'in (r.a) evini kuşattı. Ağır bir şekilde hasta yatağında yatan Şiraz'ın taklit mercii Abdulhüseyin Destgayb'i (r.a) Tahran'a götürerek birkaç ay zindana hapsettiler.
Ayatullah Destgayb (r.a), İran İslam İnkılâbı'nın zafere ulaşmasıyla 1979 yılında Şiraz Cuma imamlığına atandı ve şahadetine kadar İslam ve inkılâp için tüm gücüyle hizmet etti. AYETULLAH DESTGAYB'IN (r.a) KERAMETLERİ 1-İmam Mehdi'nin (a.f) Vekili Vaktiyle Buşehir seyyidlerinden biri, iki oğlunu alarak Şiraz'a geldi. Havzada görevlilere
Ayetullah Destgayb'i (r.a) görmek istediğini söyledi. Niçin onu görmek istediğini sorduklarında önemli bir işi olduğunu söyledi. Israrla nedenini sorduklarında yanındaki çocuklarından birinin yüzüne bakarak şöyle dedi: Oğlum hastalanmıştı.
Buşehir'de hastaneye götürdüm, doktorlar hemen Şiraz'a hastaneye sevk etmemi söylediler ama param yoktu. Hüzün ve çaresizlik içinde ne yapacağımı düşünüyordum.
O esnada Hz. İmam Zaman'a (Aleyhisselam) tevessül ettim, münacatla meşguldüm ki İmam Mehdi'nin (Aleyhisselam) bana inayet ettiğini gördüm. Hazret bana şöyle buyurdu: Üzülme! Şiraz'a git, vekilim Ağa Destgayb (r.a) sana yardımcı olacaktır. Bu konuşmalardan sonra seyyidi Ağa Destgayb'in (r.a) evine götürdüler.
Ayetullah Destgayb (r.a) seyyidi görür görmez özel bir ilgi gösterdi. Hal hatırını sordu, Seyyid daha bir şey söylemeden Ayetullah Destgayb (r.a) ona şöyle dedi: “Çocuğu getirdin mi?
Şimdi durumu nasıl? Üzülme artık hastane masraflarının tamamını ben karşılayacağım." 2-İsimsiz Mektup Şiraz Havzası öğrencilerinden biri şöyle naklediyor: "Şiraz Havzası'nda ders okuyordum. Evlenmek istiyordum, fakat maddi sıkıntılarım vardı.
Diğer taraftan Ayetullah Destgayb (r.a) da beni iyi tanımadığı için ondan yardım talep edemiyordum. Kendi kendime şöyle bir karar verdim: Ağa'nın huzuruna isimsiz bir mektup yazarak içimi dökeyim.
Bu amaçla isim belirtmeden bir mektup yazdım. İki üç gün sonra Ağa medreseye geldi. Öğrencilerin halını hatırını sordu ve medreseden ayrılırken bana bakarak şöyle dedi:
Ağa... İsteğin yerine getirildi, daha sonra bizim eve gel! Ben hayretler içinde şaşkına dönmüştüm, mektubu yazanın ben olduğumu nereden anladı dedim kendi kendime.
Çünkü bu mektuptan hiç kimsenin haberi yoktu. Daha sonra üstadın evine gittim bana bir miktar para verdi. O parayı evlilik için harcadım. Para ne eksikti, ne de fazlaydı; ihtiyacımı tamamen karşıladı.

AYETULLAH DESTGAYB

Ayetullah Hamaney’e Göre İmam Humeyni (r.a)
“…Çağımızın büyük ve ünlü şahsiyeti, İmam Ruhullah Humeyni takvalı bir bilgin, züht sahibi bir dahi, siyaset uzmanı bir filozof, yeni düşüncelere sahip bir mümin, cesur ve akıllı bir arif, adil bir yönetici ve de fedakar bir mücahitti...
O bir fakih, Usul alimi, filozof, arif, ahlak öğretmeni, edip ve şair bir kimseydi. İmam Humeyni’nin Allah vergisi seçkin hasletleri, Onun bizzat Kur’ani öğretilerden öğrendiği, canını ve kalbini süslediği bilgilerle yoğrulmuştu. İmam Humeyni büyük, çekici ve etkileyici bir şahsiyete sahipti.
Dünyanın son asrında ortaya çıkan seçkin şahsiyetlerin her biri –ki büyük şahsiyetlerin, ünlü dini ıslahatçıların olduğu bir asırdır- İmam karşısında daha az cazibeli, tek boyutlu ve küçük kalmaktadırlar.
İmam’ın büyük bir azimle üzerine gittiği ve de iman, tevekkül, tedbir ve sabrıyla elde ettiği devrim başarısı da şahsiyeti gibi büyük, inanılmayacak ve şaşırtıcı boyutlardaydı. İmam’ın seçkin ve nurlu şahsiyeti, siyasi hayatının bütün dönemlerinde şaşırtıcı ve kendine has bir boyuta sahipti.” [1]
“İmam Humeyni (Allah’ın rahmeti üzerine olsun) o kadar büyük bir şahsiyete sahipti ki, dünya liderleri ve tarih büyükleri arasında Peygamberler ve masum veliler (Allah’ın selamı üzerine olsun) dışında bu boyutlarda ve bu hususiyetlere sahip bir başka kimseyi bulabilmek çok zordur.” [2]
“Bizim büyük önderimiz İmam Humeyni, İslam’ın siyasi ekolünü ortaya koyarak, İslam düşmanlarının geçen bir buçuk asırda İslam’ı bütünüyle toplumsal hayattan dışlayabilmek için gösterdikleri bütün kültürel ve siyasi çabaların üzerine iptal çizgisini çekmiştir.” [3]
Rabbani Âlimlerin Görüşünde İmam
Selam olsun büyük bir şahsiyete sahip olan İmam Humeyni’ye:
Resulullah’ın temiz sülalesinin yüce ve melekuti ruhuna ve değerli ömrünü, İslam toplumunu ihya etme ve semavi şeriatın azamet ve yüceliğini diriltme yolunda tüketen masum imamların layık halifesine selam olsun.” [4]
“Allah’ın selam ve rahmeti o yüce şahsiyetin ruhuna olsun ki “büyük çabasıyla, fedakarlıklarıyla ve yılmak bilmeyen önderliğiyle İslam’ı bütün İslam aleminde ihya etti, tekbir ve tevhit sesini bütün dünyaya duyurdu, Müslümanlara yeniden bir azamet kazandırdı, haykırışıyla kibirli süper güçlerin kalbini titretti.” [5]
Allah’ın selamı, Allah’ın ruhuna olsun ki “İslam düşmanlarıyla giriştiği amansız savaşıyla bütün siyasi dengeleri altüst etti, dünyadaki en büyük sömürgeci güçlere galip geldi.” [6]
Selam olsun Müslümanların imamına ki “hedefinden ayrılmayışı, zulüm ve sömürü karşısındaki direnişi ve de İslam ümmetini Allah’a ve Resulullah’a (Allah’ın selamı O’nun ve Ehl-i Beyt’inin üzerine olsun) çağırmasıyla,
küfür ve şirk cephesini, kendini savunmak zorunda bıraktı Bu yüzden de korkuya kapılan sömürgeciler bütün güçleri ve imkanlarıyla, O değerli şahsiyetin aleyhine her türlü komploya başvurmak zorunda kaldılar.” [7]
Rabbani alimler ve basiret sahibi müminlere göre büyük İmam Humeyni, “Peygamberlerin davetinin devamını sağlayan, Muhammed’in (Allah’ın selamı O’nun ve Ehl-i Beyt’inin üzerine olsun) toplumsal hayattaki varlığını sürdüren ve de yeryüzünde ilahi hükümeti hayatta tutan bir insandır.” [8]
Hakeza, “On dört asırlık İslam tarihi boyunca, Peygamber-i Ekrem’in (Allah’ın selamı O’nun ve Ehl-i Beyt’inin üzerine olsun) takipçileri arasında İmam Humeyni gibi bu kadar büyük bir etki ortaya koyabilen bir başka kimse çok az bulunur.” [9]
Hakikatte, “İmam Humeyni masum imamın (Allah’ın selamı üzerine olsun) en büyük naiplerinden biridir.” [10] Ki şahsına özgü iman, ilim, ihlas, sadakat, mücahade, cesaret, gayret, azamet ve nuraniyeti, herkesi “başkalarını İmam Humeyni ile mukayese etmek mümkün değildir” [11] gerçeğine inanmaya zorlamıştır.
Büyük şahsiyetinin boyutlarının genişliği karşısında itiraf etmeliyiz ki, “gaybet döneminde İmam Humeyni benzeri birisini görmedik.” [12]
“İmam gerçekten de kamil insanın en açık bir örneği idi. Şii alimler ve İslam dünyası tarihi boyunca Onun bir benzerini bulabilmek mümkün değildir.” [13]
İmam Humeyni, takva abidesi, ahlak ve sakınma örneği bir insan olarak, “herkese kamil insan olmanın, Ali gibi yaşamanın ve ismet sınırlarının yakınlarına kadar gitmenin bir efsane olmadığını anlatmış oldu.” [14]
İmam Humeyni’nin sürekli güven ve nur dolu çehresi, her bakan kimsenin derin bakışlarını kendine cezp etmiştir.”Sakin ve bakımlı görünüşü, ölçülü, hesaplı ve dengeli hareket ve duruşları, etkileyici, düzgün ve yerinde bakışları, oturup kalkarken el,
baş ve boynunun ölçülü hareketi, sakin ve tek tek konuşması ve yolda yürürken nitelendirilmesi zor olan vakarı” [15] ki bütün bunlar İmam Humeyni’nin yüce ruhunun bir göstergesidir ve de Onun eşsiz çekiciliğini ortaya koymaktadır.
Esasen “İmam Humeyni bir İslam ahlakı anıtıydı. İmam Humeyni’nin belirgin özelliklerinden biri de haramlardan sakınmasıydı. Hatta ömrü boyunca Onun bir tek mekruh amel bile yaptığı görülmemiştir. Günah şüphesi ortaya çıktığında bile İmam büyük bir endişeye kapılırdı.” [16]
“İmam Humeyni, halvet ehli, ibadet aşığı, gece yarısı ağlayan, dua eden, yalvarıp yakaran, Allah ile derin irtibatta bulunan, şiir, maneviyat, irfan ve hal ehli bir kimseydi. İmam Humeyni’nin çehresi dahi İran milletinin düşmanlarını korkutuyor, titretiyordu.
O sapasağlam set ve azametli dağ, insani ve duygusal meseleler ortaya çıktığı zamanlardaysa letafet, kemal ve merhamet sahibi biri haline geliyordu.” [17]
“İmam Humeyni şu hadis-i şerifin mazharı olan kimselerin bir örneği idi: “Bizim hüznümüzle hüzünlenir ve sevincimizle sevince bürünürler.” [18]
Evet, “gündüzleri oturup bu ateşli bildirileri yayınlayan bir şahsiyet, seher vakitleri de en azından bir saat Allah’a yalvarıp yakarıyor ve inanılması zor bir şekilde göz yaşı döküyordu. Bu insan Ali’nin (Allah’ın selamı üzerine olsun) tam bir örneğiydi.” [19]
“Bir hakim, yönetici ve lider konumunda İmam Humeyni oldukça akıllı, cesaretli, tedbirli, insiyatif sahibi ve derya gönüllü biriydi.
Dev dalgalar dahi onun karşısında bir önem arz etmez, hiçbir ağır olaya yenik düşmezdi. Zira İmam Humeyni, bütün bu olaylardan daha güçlü ve büyük idi.” [20]
Bu Allah’ın Salih kulunun, İslam ümmeti arasında ortaya çıkardığı değişiklikler, o kadar derin ve geniş bir boyutta ki açık bir şekilde şöyle ilan etmek gerekir: “Bizim neyimiz varsa bu şerafetli insandandır ve bize manevi bir hayat veren Odur.” [21]
Hakikatte büyük önderimiz İmam Humeyni bu ilahi kıyamıyla, “canlara hayat vermiştir... Hakikatte canları ihyası sayesinde ilahi ilimleri de ihya etmiştir. Münezzeh olan Allah da sürekli gaybi yardımlarıyla Onu desteklemiştir. Merhum İmam, terk edilmiş Kur’an'ı hayata geçirmiş, örtülü kalmış sünneti yaygınlaştırmış ve kenara itilmiş dini, ünsiyet edilir ve kaynaşılır bir din haline getirmiştir.” [22]
O yüce şahsiyetin ihlas ve fedakarlığı, Allah’ı arayan ümmeti ve mücahit dostlarını öylesine bir kendisine aşık etmiştir ki bu aşıklar, ta içten şöyle feryat etmişlerdir: “Humeyni’nin İslam’da eridiği gibi siz de Humeyni’de eriyiniz.” [23]
“Humeyni’ye itaat İmam-ı Zaman’a (Allah’ın selamı üzerine olsun) itaattir. Ona muhalefet etmek de İmam-ı Zaman’a (Allah’ın selamı üzerine olsun) muhalefet etmektir.” [24]
“Bedenimde bu canım olduğu müddetçe Ayetullah İmam Humeyni’den söz edeceğim.” [25]
“Dinim bana diyor ki; bugün bir adım yukarı çıkmak için, hayatını İmam Humeyni’nin sözleri esasınca düzenlemelisin.” [26]
Şimdi de İmam Humeyni, bizim aramızda dünden daha da canlı bir halde yaşamaktadır.”Onca hareket, kudret ve azamet sahibi bir insanın şimdi aramızda olmadığına inanmak nasıl mümkündür?
Yaşantımızın tüm boyutunu etkileriyle dolduran, adım attığımız her yerde özgün eserleriyle karşılaştığımız ve bütün dünyada henüz de bahsi edilen bir kimsenin öldüğüne inanmak nasıl mümkündür? “ [27]
İmam Humeyni (Allah’ın rahmeti üzerine olsun) tarihin sürekli yaşayacak olan gerçeğidir. İmam Humeyni, ismet ve taharet Ehl-i Beyti mektebinin (Allah’ın selamı üzerine olsun) seçkin bir öğrencisidir.”İmam Humeyni, kendi çağında hakkın batıla üstün geldiği bir imamzadedir.
Dolayısıyla hiç şüphesiz tertemiz kabrinin yanında şu nurani cümleler söylenebilir: “Şehadet ederim ki sen haccı ikame ettin, zekat verdin, iyiliği emrettin, kötülükten sakındırdın ve sana ölüm gelip çatıncaya kadar Allah yolunda hakkıyla cihat ettin.” [28]
ABNA.İR
[1] Hz. İmam’ın (Allah’ın rahmeti üzerine olsun) doğumunun 100. yıl dönümü münasebetiyle yaptığı konuşmadan.
[2] Behmen. 77 (Ocak. 1998), İran İslam Devleti’nin kuruluş yıl dönümü münasebetiyle yaptığı konuşmadan.
[3] Mihr. 78 (Eylül. 1999), İmam Humeyni’nin doğum yıl dönümü münasebetiyle, Kuds gazetesinin özel sayısı
[4] Hz. Ayetullah’il Uzma Eraki (Allah’ın rahmeti üzerine olsun), Risalet gazetesi, 12. 3. 1378, Pertuv-i ez Horşid özel sayısı
[5] Hz. Ayetullah’il-Uzma Gulpaygani (Allah’ın rahmeti üzerine olsun), a. g. e.
[6] Hz. Ayetullah’il-Uzma Mer’aşi Necefi, a. g. e.
[7] Hz. Ayetullah Behauddini (r. a. ), a. g. e.
[8] Hz. Ayetullah Misbah Yezdi (dame zilluhu), Prof. Linsel kendisiyle yaptığı bir röportaj, marifet dergisi, 31. sayı, İsra yayınları, 1378 baharı
[9] Ayetullah Seyyid Muhammed Bakır Sadr, a. g. e
[10] Hz. Ayetullah Cevadi Amuli (dame zilluhu), Bunyan-i Mersus-i İmam Humeyni, s. 6, İsra yayınları, 1378, 2. baskı
[11] Hz. Ayetullah Şehit Eşrefi İsfahani, Risalet özel sayısı, 12. 3. 1378
[12] a. g. e.
[13] Hz. Ayetullah Fazıl Lenkerani, a. g. e.
[14] İslam devrimi önderi
[15] İmam Humeyni der Aine-i Hatıreha, Hüccet’ül İslam ve’l Müslimin Ali Devani
[16] Ayetullah Mezahiri, Risalet özel sayısı, a. g. e
[17] İslam Devrimi önderi, Cuma namazı hutbesi, 14. 3. 1378
[18] Ayetullah Allame Muhammed Taki Caferi, Risalet gazetesi özel sayısı, a. g. e.
[19] Ayetullah Şehid Allame Murtaza Mutahhari (Allah’ın rahmeti üzerine olsun), Piramun-i İnkılab-i İslami, s. 3
[20] İslam Devrimi önderi, Cuma namazı hutbesi, 14. 3. 1378
[21] Ayetullah Şehit Seduki (Allah’ın rahmeti üzerine olsun), Risalet gazetesi özel sayısı, a. g. e.
[22] Hz. Ayetullah Cevad-i Amuli, Bunyad-i Mersus İmam Humeyni, s. 31
[23] Ayetullah Şehit Muhammed Bakır Sadr, Risalet gazetesi özel sayısı, 12. 3. 1378
[24] Ayetullah Şehit Seyyid Abdulhuseyn Destgayb, Cuma namazı hutbeleri, Dar’ul Kutub, Cezayiri, c. 1, s. 270
[25] Ayetullah Şehit Saidi (Allah’ın rahmeti üzerine olsun), a. g. e
[26] Ayetullah Şehit Seyyid Esedullah Medeni, (r. a. ), a. g. e.
[27] Hz. Ayetullah Mekarim Şirazi, a. g. e.
[28] Hz. Ayetullah Cevad-i Amuli, a. g. e. , s. 31

Ayetullah Hamaney’e Göre İmam Humeyni (r.a)

Yaşamı konusunda yeterli bilgi olmadığı gibi onunla ilgili kaynaklarda anlatılanlar da birbirini tutmaz. Nerede, hangi yılda doğduğu kesinlikle bilinmiyor. Kimi kaynaklarda Anadolu’ya Doğudan gelen Türk oymaklarından birine bağlı olup, 1238 dolaylarında doğduğu söylenirse de kesin değildir. 1320 dolaylarında Eskişehir’de öldüğü söylenir. Batı Anadolu’nun birkaç yöresinde “Yunus Emre” adını taşıyan ve onunla ilgili görüldüğünden makam adı verilen yer vardır. Yapılan araştırmalara göre şiirlerinin toplandığı divan ölümünden yetmiş yıl sonra düzenlenmiştir. Anadolu’da “Yunus Emre” adını taşıyan ve Yunus Emre’den çok sonraları yaşamış başka şairlerin yapıtlarıyla karışan şiirlerinin bir bölümü dil incelemeleri sonunda ayıklanmış, böylece 357 şiirin onun olduğu konusunda görüş birliğine varılmıştır. Gene Yunus Emre adını taşıyan ve başka şairlerin elinden çıktığı ileri sürülen 310 şiir daha derlenmiştir. Onun dil, şiir ve düşünce bakımından özgünlüğü ve etkisi, ilk düzenlenen Divandaki şiirleri nedeniyledir.

Author

Number of volumes

Publish location

Publisher

Yunus Emre Şiirleri

ÖNSÖZ
Hicri sekizinci asırda (XIV) İran'da yetişen Hoca Hafızı Şirazi fikirlerindeki kuvvet, görüşlerindeki hu-susiyet, hele edasındaki rintlik bakımından bütün şarkın en lirik şairlerinden biri sayılmış ve şöhreti gün geçtikçe doğuya ve batıya yayılmıştır.
Esefle söylemek lazımdır ki şarkta yetişen birçok büyükler gibi Hafız'ın hayatı da bir belirsizlik perdesiy-le örtülüdür. Hal tercümesine ait en eski vesika, onun şiirlerini, ölümünden sonra toplayıp bir divan haline getiren dostu Muhammed Gülendam'ın, bu divana yaz-dığı önsözdür. Muhammed Gülendam, Hafız'ın şiirleri-ni övmekte, zâhir ve bâtın ehlinin, halkın ve ileri gelen-lerin makbulü olduğunu, şiirlerinde herkesin, kendine göre bir mâna bulduğunu, bilgi sahibi olsun, bilgisiz olsun.. herkes tarafından sevildiğini, gazellerinin az bir zaman içinde Horasan, Türkistan, Hindistan, İrakayn ve Azerbaycan ülkelerine yayıldığını, sofilerin sema, padişahların zevk meclislerinde okunduğunu söyle-mektedir. Fakat Hafız hakkında Kuran'a düşkünlüğün-den, padişah meclisine devamından, Keşşaf ve Mısbah'a haşiye yazdığından, ders kitaplarıyle Arap şa-irlerinin divanlarını elinden bırakmadığından,.. bu yüz-den de şiirlerini bir divan halinde toplayamadığından ve nihayet 791 hicride vefat ettiğinden başka bir ma-lumat yok. Ne ailesinden bahis var, ne hususi hayatın-dan. Hattâ vefat tarihi bile şüpheli. Çünkü bu önsözün bulunduğu bazı divanlarda vefat tarihi, "der târih-i şu-hur-i sene-i ihda ve tis'ine ve seb'a mie-i hicri" diye arapça bir ibareyle, bazılarındaysa "der tarih-i sene-i 791 hicri" tarzında rakamla

Editor

Interpreter

Persian Title

Publication year

Publish number

Qr Code

Sect

Scholar

ISBN

Source

Translated

is suggested

HAFIZ DİVANI

Şiirler

Kitaplar

Makaleler

Dergiler

Karakterler

yayıncılar

İslami merkezler

multimedya

Mehdiyet

İslam kaynakları internet sitesi, İslam kaynaklarının toplanması, düzenlenmesi ve yayınlanmasını sağlayan genel bir sitedir. Bu kaynaklar, İslam’ın ilk günlerinden itibaren mesaj getiren (Hz. Peygamber (s.a.a)) ve ondan sonra bu dinin büyükleri, araştırmacıları, İslami ilimler havzası alimleri ve düşünürleri tarafından sunulmaktadır.

Şiirler

Books

Articles