Common title

View

จะให้นิยามและพิสูจน์ปาฏิหาริย์ได้อย่างไร?

อ่านกุรอานซูเราะฮ์ใดจึงจะได้ผลบุญมากที่สุด?
ต้องอ่านกุรอานซูเราะฮ์ใดจึงจะได้ผลบุญมากที่สุด เห็นผลเร็วที่สุด?

อิสลามถือว่ากุรอานคือครรลองสำหรับการดำเนินชีวิต และเป็นชุดคำสอนที่จะเสริมสร้างจิตวิญญาณมนุษย์ให้สมบูรณ์ หากจะอัญเชิญกุรอานโดยคำนึงเพียงว่าซูเราะฮ์ใดมีผลบุญมากกว่า ก็ย่อมจะสูญเสียบะเราะกัต(ความศิริมงคล)ที่มีในซูเราะฮ์อื่นๆ ฉะนั้นจึงควรอัญเชิญกุรอานให้ครบทุกซูเราะฮ์และพยายามนำสู่การปฏิบัติ

อย่างไรก็ดี แต่ละซูเราะฮ์มีคุณสมบัติพิเศษในแง่ของความศิริมงคลและผลบุญตามคำบอกเล่าของฮะดีษ อาทิเช่น ซูเราะฮ์ฟาติหะฮ์มีฐานะที่เทียบเท่าเศษสองส่วนสามของกุรอาน หรืออายะฮ์กุรซีที่เป็นที่กล่าวขานกันถึงคุณประโยชน์อันมหาศาล หรือซูเราะฮ์กุ้ลฮุวัลลอฮ์ ที่เทียบเท่าเศษหนึ่งส่วนสามของกุรอาน ส่วนซูเราะฮ์อื่นๆก็มีคุณลักษณะพิเศษที่แตกต่างกันไป

อัลกุรอานทุกซูเราะฮ์ล้วนมีคุณประโยชน์นานัปการสำหรับผู้อ่าน ทั้งสำหรับโลกนี้และโลกหน้า โดยแต่ละซูเราะฮ์มีความโดดเด่นที่แตกต่างกัน อย่างไรก็ดีควรคำนึงว่า กุรอานคือครรลองชีวิตที่เหมาะแก่การปฏิบัติตาม ส่วนการอัญเชิญกุรอานถือเป็นจุดเริ่มต้นของการตรึกตรองให้เกิดศรัทธาและนำพาสู่การปฏิบัติ ซึ่งหากทำได้ดังนี้ ผลบุญมากมายมหาศาลก็อยู่แค่เอื้อม

อีกประเด็นที่ควรเข้าใจคือ เราไม่ควรมองการอัญเชิญกุรอานเหมือนการเก็งกำไรในตลาดหุ้น การที่จะอ่านเพียงซูเราะฮ์ที่ทำกำไรให้เรามากที่สุด โดยไม่เหลียวแลซูเราะฮ์อื่นๆนั้น จะทำให้สูญเสียคุณประโยชน์มากมายที่มีในซูเราะฮ์อื่น ต้องไม่ลืมว่ากุรอานคือชุดคำสอนที่ควรเรียงร้อยให้ครบถ้วน เพื่อสามารถนำไปใช้ขัดเกลาจิตใจได้อย่างมีประสิทธิภาพ

อย่างไรก็ดี คุณลักษณะพิเศษของแต่ละซูเราะฮ์หรือแต่ละโองการนั้น ได้รับการบอกเล่าจากฮะดีษไว้ดังนี้

คุณลักษณะพิเศษของ“บิสมิลลาฮ์ฯ”: ฮะดีษต่างๆกล่าวยกย่องบิสมิลลาฮ์ฯว่ามีระดับใกล้เคียงกับ“อิสมุลอะอ์ซอม”(พระนามเอกอันทรงฤทธานุภาพ)เลยทีเดียว อิมามศอดิก(อ.)กล่าวว่า:“บิสมิลลาฮิรเราะฮ์มานิรเราะฮีม”นั้น ใกล้เคียงอิสมุลอะอ์ซอมยิ่งกว่าระยะใกล้ชิดระหว่างตาขาวและตาดำเสียอีก”[1] นอกจากนี้ยังมีฮะดีษอื่นๆที่มีเนื้อหาใกล้เคียงกัน

ส่วนคุณสมบัติพิเศษของซูเราะฮ์อื่นๆ ก็มีการกล่าวถึงในฮะดีษมากมาย เช่นซูเราะฮ์ฟาติหะฮ์ ท่านนบี(ซ.ล.)กล่าวว่า“บุคคลใดที่อ่านฟาติหะฮ์ เขาจะได้รับผลบุญเทียบเท่าการอัญเชิญเศษสองส่วนสามของกุรอาน ขณะกำลังบริจาคศ่อดะเกาะฮ์แก่มุอ์มินทุกคน”[2]

อีกฮะดีษหนึ่งกล่าวว่า“บุคคลใดที่อ่านฟาติหะฮ์ จะได้รับในสิ่งที่ขอจากอัลลอฮ์” บางฮะดีษกล่าวว่าฟาติหะฮ์คือโอสถที่บำบัดทุกโรคภัย สรุปคือ ฮะดีษมากมายกล่าวถึงความโดดเด่นของซูเราะฮ์นี้ และระบุถึงผลบุญมหาศาลสำหรับผู้อ่าน

ส่วนซูเราะฮ์กุ้ลฮุวัลลอฮ์ก็มีการกล่าวถึงในฮะดีษมากมาย เป็นต้นว่า ซูเราะฮ์นี้มีผลบุญเทียบเท่าเศษหนึ่งส่วนสามของกุรอาน หรือเมื่อผู้ที่อ่านซูเราะฮ์นี้เสียชีวิตลง จะมีมลาอิกะฮ์มาร่วมพิธีศพกว่าเจ็ดหมื่นองค์ ท่านนบี(ซ.ล.)กล่าวว่า“ผู้ที่ศรัทธาในอัลลอฮ์และวันกิยามะฮ์ไม่ควรละทิ้งการอ่านกุ้ลฮุวัลลอฮ์ฯหลังนมาซทุกเวลา เพราะอัลลอฮ์จะทรงรวบรวมความดีงามในโลกนี้และโลกหน้าไว้ให้ และจะได้รับความคุ้มครองทั้งตนเอง บุพการีและบุตรหลาน”[3]

มีผู้ถามท่านนบี(ซ.ล.)ว่าซูเราะฮ์ใดประเสริฐที่สุด ท่านตอบว่า“ซูเราะฮ์บะเกาะเราะฮ์ เนื่องจากมีอายะฮ์กุรซี”

ชีอะฮ์และซุนหนี่รายงานตรงกันเกี่ยวกับผลบุญของอายะฮ์กุรซีว่า ท่านนบี(ซ.ล.)กล่าวว่า“ผู้ศรัทธาคนใดอ่านอายะฮ์กุรซีอุทิศแด่ชาวสุสาน อัลลอฮ์จะกำหนดจำนวนมะลาอิกะฮ์เท่าจำนวนพยัญชนะที่อ่าน เพื่อตัสบีห์อุทิศแก่เขาจวบจนวันกิยามะฮ์”
ส่วนซูเราะฮ์อาลิอิมรอน มีรายงานว่าแต่ละอายะฮ์ของซูเราะฮ์นี้ เปรียบเสมือนใบเบิกทางสำหรับสะพานศิรอฏ[4]

ซูเราะฮ์อันนิซาอ์: ผู้ที่อ่านซูเราะฮ์นี้ในวันศุกร์ จะรอดพ้นจากการบีบอัดในสุสาน[5]

ซูเราะฮ์อัลมาอิดะฮ์: ผู้ที่อ่านซูเราะฮ์นี้ทุกวันพฤหัสจะมีศรัทธาที่มั่นคง และไม่มีวันตั้งภาคี

ซูเราะฮ์อัลฟะลัก,อันนาส: นบีกล่าวแก่สหายว่า “เธอต้องการให้ฉันบอกถึงสองซูเราะฮ์ที่ดีที่สุดหรือไม่?” แล้วท่านก็สอนให้สหายอ่านสองซูเราะฮ์นี้ ท่านนบีเองก็ได้อ่านสองซูเราะฮ์นี้ในนมาซซุบฮิ หลังจากนั้นท่านกล่าวว่า“ทุกครั้งที่ตื่นนอนหรือจะเข้านอน ให้อ่านสองซูเราะฮ์นี้”[6]

จากการที่แต่ละซูเราะฮ์ต่างมีคุณสมบัติพิเศษที่แตกต่างกัน จึงไม่ไช่เรื่องง่ายที่จะตัดสินว่าซูเราะฮ์ใดมีผลบุญมากที่สุด ดีที่สุดก็คือ ควรอ่านให้ครบทุกซูเราะฮ์ เพื่อจะได้รับความศิริมงคลอย่างเต็มเม็ดเต็มหน่วยจากกุรอาน

 www.Islamquest.net
[1] ตัฟซีร บุรฮาน,เล่ม 1,หน้า 41.
[2] ตัฟซีร มัจมะอุ้ลบะยาน,เล่ม 1,หน้า 14,15.
[3] ตัฟซีร เนมูเนะฮ์,เล่ม 27,หน้า 429.
[4] มัจมะอุ้ลบะยาน,เล่ม 1,หน้า 693.
[5] ษะวาบุ้ลอะอ์ม้าล,หน้า 133.
[6] ตัฟซีร เนมูเนะฮ์,เล่ม 27,หน้า 454.

อ่านกุรอานซูเราะฮ์ใดจึงจะได้ผลบุญมากที่สุด?

เพราะเหตุใดกอบีลจึงสังหารฮาบีล?
จากโองการอัลกุรอาน เข้าใจได้ว่าสาเหตุที่กอบีล ได้สังหารฮาบีล เนื่องจากมีความอิจฉาริษยา หรือไฟแห่งความอิจฉาได้ลุกโชติช่วงภายในจิตใจของกอบีล และในที่สุดเขาได้สังหารฮาบีลอย่างอธรรม

อัลกุรอาน กล่าวถึงเรื่องราวของลูกๆ ศาสดาอาดัม (อ.) ซึ่งบุตรชายคนหนึ่งของท่าน ได้สังหารบุตรชายอีกคนหนึ่งว่า“ในเวลานั้นทั้งสองได้ปฏิบัติภารกิจ (การเชือดพลี) เพื่อแสวงความใกล้ชิดกับอัลลอฮฺ (ซบ.) แต่ของคนหนึ่ง (ฮาบีล)ได้ถูกยอมรับ แต่ของอีกคนหนึ่ง (กอบีล) มิได้ถูกตอบรับ[1] ประเด็นนี้เองได้กลายเป็นสาเหตุทำให้พี่น้องคนหนึ่ง(กอบีล) ซึ่งการพลีของเขาไม่ถูกตอบรับ, เขาได้ขู่กรรโชกว่าจะฆ่า และ “สาบานว่าจะสังหารฮาบีลให้จงได้”[2] แต่น้องชายของเขา (ฮาบีล) ได้เตือนสติพี่ชาย โดยกล่าวว่า ถ้าหากเกิดเรื่องราวเช่นนั้นจริง มันไม่ใช่ความผิดของฉันแม้แต่นิดเดียว ทว่าเป็นความผิดพลาดมันเกิดกับเจ้าเอง ที่มิได้ปฏิบัติด้วยความจริงใจและมิได้สำรวมตน ทั้งที่อัลลอฮฺ (ซบ.) ตรัสว่าพระองค์ทรงตอบรับจากบรรดาผู้สำรวมตนจากความชั่วเท่านั้น[3]

หลังจากนั้น ได้กล่าวเสริมว่า “หรือถ้าเจ้าข่มขู่ฉัน โดยปิดบังสังคมและได้สังหารฉันในที่สุด ฉันก็จะไม่โต้ตอบหรือปฏิบัติเยี่ยงเจ้า หรือสังหารเจ้าอย่างแน่นอน[4] เพราะฉันเกรงกลัวพระเจ้ามากกว่า ดังนั้น มือของฉันจะไม่เปรอะเปื้อนความผิดเช่นนี้เด็ดขาด[5]

นอกจากนี้แล้ว ฉันไม่ต้องการแบกรับความผิดของคนอื่นด้วย ทว่าฉันต้องการให้เจ้าแบกรับความผิดของฉันและเขาเจ้าไว้ตามลำพัง[6] (เนื่องจากถ้าเจ้ากระทำตามที่เจ้าได้ข่มขู่ฉันจริง ความผิดในอดีตของฉันก็จะตกอยู่ในความรับผิดชอบของเจ้าด้วย เนื่องจากเจ้าได้กีดขวางการดำรงชีวิตอยู่ต่อไปของฉัน ดังนั้น เจ้าจะต้องจ่ายค่าปรับและสินไหมทดแทน ประกอบกับเป็นการกระทำที่ไม่ถูกต้อง ดังนั้น เจ้าต้องแบกรับความผิดของฉันด้วย) เป็นที่แน่ชัดว่าการแบกรับหน้าที่อันยิ่งใหญ่นี้ ต้องกลายเป็นชาวนรกอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ และนี่ก็คือผลตอบแทนของผู้อธรรมทั้งหลาย[7]

จากโองการข้างต้นเข้าใจได้ว่า จุดเริ่มต้นของความขัดแย้งต่างๆ , การฆ่าสังหาร, ล้วนเกิดมาจากการละเมิดสิทธิในโลกมนุษย์ทั้งสิ้นอันเป็นผลที่มาจาก ความอิจฉาริษยา ซึ่งประเด็นดังกล่าวนี้ได้ให้ความสำคัญแก่เราในเรื่องของ ความประพฤติที่ชั่วร้าย อันเป็นผลเลวร้ายที่ส่งผลกระทบต่อสังคมอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้[8]

www.Islamquest.net

[1] อัลกุรอาน บทมาอิดะฮฺ โองการ 27 กล่าวว่า “ความเป็นจริง13 ขณะที่ทั้งสองได้กระทำการพลีซึ่งสิ่งพลีอยู่นั้น แล้วสิ่งพลีนั้นก็ถูกรับจากคนหนึ่งในสอง และมันไม่ได้ถูกรับจากอีกคนหนึ่ง”
[2] อัลกุรอาน บทมาอิดะฮฺ โองการ 27 กล่าวว่า “"ฉันจะสังหารเธอให้ได้"
[3] อัลกุรอาน บทมาอิดะฮฺ โองการ 27 กล่าวว่า "อัลลอฮฺจะทรงรับจากบรรดาผู้มีความยำเกรงเท่านั้น"
[4] อัลกุรอาน บทมาอิดะฮฺ โองการ 28 กล่าวว่า “หากเธอยื่นมือของเธอมายังฉัน เพื่อจะฆ่าฉัน ฉันก็จะไม่ยื่นมือของฉันไปยังเธอ เพื่อจะฆ่าเธอ”
[5] อัลกุรอาน บทมาอิดะฮฺ โองการ 28 กล่าวว่า “แท้จริง ฉันกลัวอัลลอฮฺผู้เป็นพระผู้อภิบาลแห่งสากลโลก"
[6] อัลกุรอาน บทมาอิดะฮฺ โองการ 29 กล่าวว่า “แท้จริงฉันต้องการที่จะให้เธอนำบาปของฉันและบาปของเธอกลับไป”
[7]อัลกุรอาน บทมาอิดะฮฺ โองการ 29 กล่าวว่า “แล้วเธอก็จะกลายเป็นคนหนึ่งในหมู่ชาวนรก และนั่นแหละคือการตอบแทนแก่บรรดาผู้อธรรม"
[8] ศึกษาเพิ่มเติมได้จากตัฟซีรเนะมูเนะฮฺ, เล่ม 4, หน้า 346, ตัฟซีรมีซานฉบับแปล, เล่ม 5, หน้า 491, มินฮุดัลกุรอาน, เล่ม 2 หน้า353,
ตัฟซีร มินฮุดัลกุรอาน เขียนโดยซัยยิด มุฮัมมัด ตะกียฺ กล่าวว่า : แนวคิดของกอบีลในฐานะของอาชญากรคนแรกของโลก และในประวัติศาสตร์มนุษย์ชาติเกิดจาก ความอิจฉาริษยา ความอิจฉาเป็นสัญชาติญาณหนึ่งของมนุษย์ที่ทะเยอทะยานอยากได้สิ่งที่ดีกว่า
ประชาชาติสามารถแบ่งปันปัจจัยทุกสิ่งบนโลกนี้ให้ทั่วถึงได้ โดยไม่จำเป็นต้องแย่งชิงและนำไปสู่การฆ่าสังหารกัน เพื่อแบ่งสรรสิ่งผลประโยชน์ทั้งหลายบนโลกนี้ เนื่องจากอัลลอฮฺ (ซบ.) ทรงประทานปัจจัยจำเป็นสำหรับการดำเนินชีวิตจำนวนมากมายแก่ประชาชาติ ซึ่งไม่มีความจำเป็นอันใดที่มนุษย์ต้องทะเลาะวิวาทกัน หรือคร่าสังหารอีกคนหนึ่งเพื่อผลประโยชน์ดังกล่าวนั้น
แต่น่าเสียดายว่า สงครามต่างๆ ที่เกิดขึ้นนั้นเป็นผลมาจากความโลภ และความละเมิดในสิทธิของมนุษย์ด้วยกัน ความต้องการเป็นหนึ่งอันเป็นผลมาจากอำนาจของชัยฏอนที่เข้าครอบงำ ดังนั้น จำเป็นที่เขาต้องควบคุมและจำกัดอำนาจเหล่านั้นให้จงได้

เพราะเหตุใดกอบีลจึงสังหารฮาบีล?

การประทานอัลกุรอานลงมาคราวเดียวและการทยอยประทานลงมา

ปีศาจ (ซาตาน) มาจากหมู่มะลาอิกะฮฺหรือญิน ?

<h3 style="text-align: center;">จะมีวิธีการอะไรสามารถพิสูจน์ได้ว่าอัล-กุรอาน ถูกประทานลงมาจากพระเจ้า</h3>
การพิสูจน์ว่าอัล-กุรอาน ถูกประทานลงมาจากพระเจ้า สามารถคิดได้หลายวิธีดังรายการคร่าวๆ ที่จะกล่าวต่อไปนี้
วิธีแรก : วิธีการนี้จะกล่าวถึงคำพูดของมะอฺซูม (อ.) กล่าวคือรายงานที่เชื่อได้จากท่านศาสดา (ซ็อล ฯ) และหนึ่งในบรรดาอิมามมะอฺซูม (อ.) ได้กล่าวว่าอัลกุรอานมาจากพระเจ้า คำพูดนี้แม้ว่าจะคำนึงถึงปาฏิหาริย์ของบรรดาอิมาม และการเอาใจใส่ในปาฏิหาริย์ที่เกิดจากศาสดาแห่งอิสลาม (ซ็อล ฯ) ซึ่งเป็นการพิสูจน์ตำแหน่งอันสูงส่งของท่านเหล่านั้นแล้ว และด้วยการพิจารณาถึงความบริสุทธิ์ของท่านเหล่านั้น จากข้อผิดพลาดโดยเจตนาและไม่เจตนา (ไม่ว่าจะในการกระทำและคำพูดก็ตาม) – ซึ่งโดยตัวของมันถือเป็นหลักฐานที่เชื่อมานได้ ซึ่งจะขอกล่าวอธิบายในที่ของมัน --ถือเป็นคำพูดที่สามารถยอมรับและตรวจสอบได้ แต่รูปแบบนี้คือวิธีของหลักอุซูลอันเป็นพื้นฐานสำคัญ และเป็นวิธีการที่ง่ายซึ่งสามารถอธิบายได้อย่างง่ายดาย แต่ต้องระวังอย่าให้เป็นเหตุผลวน กล่าวคือ..
ประการแรก : ท่านนบี (ซ็อล ฯ) ได้พิสูจน์การเป็นศาสดาของท่าน โดยท่านได้แนะนำว่าอัลกุรอานเป็นสิ่งมหัศจรรย์ประการที่สอง: ไม่มีปาฏิหาริย์อื่นใดของท่านศาสดา (ซ็อล ฯ) และปาฏิหาริย์ของบรรดาอิมามมะอ์ซูม (อ.) หลงเหลืออยู่อีก นอกจากอัลกุรอาน แม้ว่าจะเป็นเหตุผลอยู่ในระดับตะวาตุรแน่นอน และเป็นหลักฐานที่เชื่อถือได้โดยปราศจากความสงสัยใดซึ่งได้รับการพิสูจน์แล้ว นอกจากนี้แล้ว การพิสูจน์เช่นนี้ยังเป็นหลักเกณฑ์ แต่สิ่งที่เป็นประเด็นที่จะพิจารณากันในที่นี้ เป็นปัญหาด้านศาสนศาสตร์ จึงไม่เหมาะสมนักที่จะนำมากล่าว เพราะมาตรฐานของวิชาศาสนศาสตร์คือ เหตุผลนิยม
ด้วยเหตุนี้ การนำวิธีการดังกล่าวมาพิสูจน์ ความเป็นวะฮฺยูของอัลกุรอานจำเป็นต้องระมัดระวังให้มาก ตลอดจนการแก้ไขปัญหาด้วยการใช้วิธีดังกล่าวนี้คือ การระมัดระวัง
วิธีที่สอง : ในวิธีนี้การที่จะพิสูจน์ความเป็นวะฮฺยู (วิวรณ์) ของอัล-กุรอาน เราจะใช้เหตุผลของอัลกุรอานเอง อัลลอฮฺ ตรัสย้ำเน้นหลายต่อหลายครั้งว่า อัลกุอานนั้นมาจากพระองค์ทรงกล่าวว่า"
انا نحن نزلنا الذکر و انا له لحافظون" [1]و "و انزل الفرقان"[2]،و "نزل الکتاب"[3] و "لو انزلنا هذا القرآن..."[4]
ถ้าหากพิจารณาโองการเหล่านี้จะเห็นว่าได้กล่าวอย่างตรงไปตรงมาว่า คัมภีร์ได้ถูกประทานมาจากพระเจ้า
การพิจารณาในอันดับแรกของเหตุผลกับบทวิเคราะห์ที่ได้นำเสนอจะเห็นว่าเป็นเหตุผลวน เนื่องจากจนถึงปัจจุบันความเป็นวะฮฺยู และเหตุผลของอัล-กุรอาน ยังไม่ได้รับการพิสูจน์แต่อย่างใด เพื่อว่าจะได้นำมาอ้างเป็นเหตุผล และเป็นบทนำในการพิสูจน์ แต่ถ้าพิจารณาให้ละเอียดลงไปกว่านี้ ก็สามารถนำเอาโองการอัล-กุรอานมาพิสูจน์ความเป็นวะฮฺยูของตัวเองได้ อย่างเช่นโองการที่ท้าทาย หรือตะฮัดดี[5] เช่น โองการที่กล่าวว่า
و ان کنتم فى ریب مما نزلنا على عبدنا فأتوا بسورة من مثله[6]
หรือในโองการอื่น เช่น กล่าวว่า
لو کان من عند غیر الله لوجدوا فیه اختلافاً کثیرا[7]
การพิจารณาการประทานอัล-กุรอานที่มาจากอัลลอฮฺ เป็นหลักฐานอันแน่นอนในประเด็นดังกล่าว แต่โองการเหล่านี้เหมาะสำหรับเป็นเหตุผลที่ว่าอัล-กุรอาน เป็นสิ่งมหัศจรรย์มากกว่า ไม่สามารถนำมาเป็นเอกผลในเชิงอ้างอิงถึงอัล-กุรอานได้ ทว่าเหตุผลด้านสติปัญญาและเหตุผลภายนอก ซึ่งอัล-กุรอานได้ใช้เหตุผลเหล่านั้นในการพิสูจน์ ซึ่งในความเป็นจริงแล้วก็คือเหตุผลประการที่สามนั่นเอง ซึ่งนักวิชาการส่วนใหญ่ได้ใช้เป็นเหตุผลสมบูรณ์สำหรับคำแนะนำและการพิสูจน์
ประการที่สาม : คือวิธีการพิสูจน์เรื่องราวโดยอาศัยการพิสูจน์ความมหัศจรรย์ของอัล-กุรอาน วิธีการนี้เป็นวิธีธรรมดาที่พบมากที่สุดอันเป็นคุณสมบัติพิเศษในอัล-กุรอาน และการค้นพบว่ากุรอานนั้นมาจากพระเจ้าคือ ก็จะไม่ได้ถูกตรวจสอบด้วย[8]
<h4>แหล่งข้อมูลสำหรับศึกษาเพิ่มเติม :</h4>
www.Islamquest.net
Hadavi เตหะราน เมะฮฺดี มะบานี กะลามมี อิจติฮาด, มุอัซซะซะฮฺ ฟัรฮังกีย์ คอเนะฮฺ เครัด, กุม, พิมพ์ครั้งแรก,1377
[1] “แท้จริงเราได้ให้ข้อตักเตือน(อัลกุรอาน) ลงมา และแท้จริงเราเป็นผู้รักษาอย่างแน่นอน” (อัล-กุรอานบทอัลฮิจญ์ 9)
[2] “ได้ประทานฟุรกอนลงมา” (อัล-กุรอานบทอาลิอิมรอน 4)
[3] “ไดประทานคัมภีร์ลงมา” (อัล-กุรอาน บทบะเกาะเราะฮฺ 176, บทอะอ์รอฟ 196,) จุดประสงค์ของคัมภีร์คือ คัมภีร์ศักดิ์แห่งอิสลามหรือ อัล-กุรอาน แม้ว่าส่วนใหญ่จะกล่าวว่าหมายถึง เตารอตหรืออินญีลก็ตาม
[4] “มาตรว่าเราได้ประทานกุรอานลงมา” (อัล-กุรอานบทฮัชร์ 21)
[5]  โองการตะฮัดดีหมายถึง โองการที่อัลลอฮฺ ทรงท้าทายเหล่าผู้ปฏิเสธให้มาต่อสู้กัน
[6] “และหากว่าสูเจ้าอยู่ในความแคลงใจใด ๆ จากสิ่งที่เราได้ประทานลงมาแก่บ่าวของเราก็จงนำมาสักบทหนึ่งเยี่ยงสิ่งนั้น” (อัล-กุรอานบทบะเกาะเราะฮฺ 23)
[7] “หากว่าอัล-กุรอานมาจากผู้ที่ไม่ใช่อัลลอฮฺ แน่นอน พวกเขาก็จะพบว่าในนั้นมีความขัดแย้งกันมากมาย” (อัล-กุรอานบทนิซาอ์ 82)
[8] ย้อนกลับไปศึกษาประเด็นหัวข้อ ความมหัศจรรย์ของอัล-กุรอาน คำถามที่ 70 ไซต์ 311 , มะฮฺดะวีย์ เตหะราน เมะฮฺดี  มะบานี กะลามมี อิจติฮาด หน้า 46-47

จะมีวิธีการอะไรสามารถพิสูจน์ได้ว่าอัล-กุรอาน ถูกประทานลงมาจากพระเจ้า

คุณลักษณะพิเศษประการหนึ่งของประชาชาติอิสลาม ก็คือ การเป็นผู้รู้ในอัลกุรอานและแบบแผนของอิสลามมีการเรียกร้องเชิญชวนให้มวลมุสลิมใฝ่หาความรู้ และมีการพูดถึงคุณค่าและความประเสริฐอย่างมากมายของบรรดาผู้รู้ เราจึงขอนำอัลกุรอานบางโองการและอัลฮะดีษบางบทมานาเสนอควบคู่ไปกับเรื่องที่กาลังพูดถึงอยู่นี้ โดยขอเริ่มด้วยอัลฮะดีษบทนี้ "การแสวงหาความรู้เป็นหน้าที่เหนือมุสลิมทุกคน"

Author

Editor

Interpreter

Number of volumes

Persian Title

Publish location

Publication year

Publish number

Publisher

Qr Code

Sect

Scholar

ISBN

Source

Translated

Translated Fields

Custom Canonical

is suggested

Rate

Indexing

SEO Title

Votes

อัลกุรอานกับธรรมชาติวิทยา

ความเป็นอมตะแห่งแนวความคิดอิสลามมีความหมายอย่างไร? ประเด็นแรกที่เราควรจะเน้นถึงในภาคนี้ก็คือ บทบัญญัติแห่งอิสลามนั้นมีชีวิตอยู่เสมอ กล่าวคือไม่เคยถูกยกเลิก และไม่มีการดับสูญ อัลลอฮฺผู้ทรงบริสุทธิ์ได้สัญญาถึงการปกป้องศาสนานี้ไว้ โดยมีโองการว่า แท้จริงเรา, เราและเราเท่านั้น ได้ประทานข้อเตือนสติและแท้จริงเราเป็นผู้พิทักษ์รักษามันไว้  ลักษณะเด่นอย่างเป็นนิรันดร์นี้คือ เป็นศาสนาที่มีความสมบูรณ์พิเศษอยู่เหนือแนวความคิดต่างๆ ที่มีอยู่ในโลก ซึ่งมักจะดับสูญไปกับกาลเวลา เช่น ทฤษฎีตามความคิดของปาตะลิมิวส์ (ปโตเลมี) ในเรื่องดาราศาสตร์และทฤษฎีตามความคิดพื้นฐานทั้งสี่เกี่ยวกับธรรมชาติวิทยา

แนวคิดเรื่อง “พลังนิรันดร์ของศาสนาอิสลาม” หมายความว่าศาสนาอิสลามมีคำสอนที่สามารถชี้นำและตอบสนองต่อความต้องการของมนุษย์ตลอดประวัติศาสตร์และทุกชั่วอายุคน ความเป็นอมตะนี้หมายถึงสองประเด็นหลัก:
ความเป็นอมตะของหลักการและรากฐาน:
หลักการและรากฐานของความเชื่อในศาสนาอิสลาม (เช่น เอกเทวนิยม การพยากรณ์ การฟื้นคืนชีพ) และคำตัดสินทั่วไปบางประการเป็นนิรันดร์และไม่เปลี่ยนแปลงเนื่องจากมีลักษณะที่แน่นอนและไร้กาลเวลา
ความเป็นอมตะของชารีอะห์ในหลักการ:
แม้ว่าคำตัดสินทางนิติศาสตร์บางประการของศาสนาอิสลามอาจเปลี่ยนแปลงไปตามเงื่อนไขของเวลาและสถานที่ แต่หลักการทั่วไปของชารีอะห์และกรอบหลักเป็นแนวทางทั่วไปสำหรับชีวิต ยังคงเป็นนิรันดร์และมีศักยภาพในการปรับตัวให้เข้ากับความต้องการที่แตกต่างกัน
ความลับของความเป็นอมตะของศาสนาอิสลาม
กล่าวอีกนัยหนึ่ง ศาสนาอิสลามในฐานะศาสนามีศักยภาพในการตอบสนองต่อความต้องการของมนุษย์ตลอดประวัติศาสตร์ และคำสอนของศาสนาอิสลาม โดยเฉพาะในด้านหลักการและรากฐาน มีศักยภาพในการชี้นำมนุษย์ในทุกยุคทุกสมัย นี่ถือเป็นเหตุผลประการหนึ่งที่ทำให้ศาสนาอิสลามเป็นอมตะ เว็บไซต์ Comprehensive Humanities Portal ระบุว่าศาสนาอิสลามเป็นศาสนาสุดท้ายที่มีคำสั่งที่เป็นอมตะ

พลังอมตะ แห่งอิสลาม

หนังสือเล่มนี้ มีชื่อว่า การรู้จักอัลกุรอาน ผลงานเขียนของท่านฮุจญตุลอิสลาม ดร. มุฮัมมัดอะลี ริฏออี อิสฟาฮานีย์ และได้รับการแปลเป็นภาษาไทยโดยเชคชรีฟ เกตุสมบูรณ์ ซึ่งเป็นหนังสือที่เกี่ยวกับอัล-กุรอานในแง่มุมต่าง ๆ เพื่อแสดงถึงความยิ่งใหญ่และความมหัศจรรย์ของอัล-กุรอาน ประกอบกับต้องการให้สังคมได้บริโภคความรู้ที่หลากหลาย

วิทยาการกุรอาน

Books

Articles