Ehlibeyt (a.s) Şairi Hüseyin Yalçın Kerbelai-1

1. Sakifeden Kerbelaya (1) Gadir özel (1) Sakifeden Kerbelaya (1) Aşkın son habercisi O gönüller sultanı Elinde aşk incisi Hakkın büyük furkanı Yirmi üç yıl sevgiyle gönül gönül dolaştı Mukaddes hedefinde Allah için savaştı Küfr ile cehaletin azmış kanlı güruhu Kalmamıştı onlarda Adem'in asil ruhu İnsan eti yenirdi adeta o dönemde Şeytan icadı putlar dikilmişti Haremde Sakifeden Kerbelaya (1) O harem ki Tevhidin yeryüzü simgesiydi İstilaya uğramış İbrahim kabesiydi Putların çirkin yüzü oraya hükümrandı Cehennem ifritinin akibeti hüsrandı... Hak gelince şer-batıl, zail olup alçaldı Zaten alçaktı şeytan sonsuz hüsranda kaldı... Yok etti karanlığı La-İlahe-İllallah Parlattı insanlığı Lebbeyk ya Rasulullah Son demleriydi artık Muhammed Mustafanın Başlıyordu matemi ol ıtret-i Ta-Ha'nın Toplandılar başına o Nübüvvet gülleri Boğuldu gözyaşına Velayet bülbülleri... Bütün ömrü daima ne kadar da berraktı Dünyaya gelişinden belliydi Yar olacaktı Onun doğduğu gece neler olmuştu neler Kapkaranlık dünyayı sarmıştı mucizeler O kadar güzeldi ki, hiçbir göz Ondan başka Bir güzel görmemişti, alem tutuldu aşka Onun eşsiz cemali yüzbin Yusuf ederdi Kararan bu dünyaya yeniden ışık verdi Onun Mekke yılları zorluklarla doluydu O, iki kurbanlığın canlar canı oğluydu Çok erken bir dönemde yetim kaldı sevgili Yetişti imdadına Mekkenin bilge dili Hazreti Ebu Talib Onun can kalesiydi Fatıma bint i Esed şefkatli annesiydi Unutmazdı Ona yar O büyük insanları Anarak dualarla anlatırdı Onları Onlarla geçen yıllar gözlerinde canlandı Başta herkes karşıyken,Onlar Ona inandı Vefa denilen erdem Onların mirasıdır Mümin'in güzelliği iman ve ihlasıdır Fedakar Haticesi düşmezdi hiç dilinden Hüzün yılı ayrıldı Mübarek sevdiğinden Ne desin ayrılığa, gelemez isteyince Nerdesin ey vefakar...Söylerdi özleyince Onunla evliliği Allah'ın hikmetiydi Biribirine Onlar Hakkın bir nimetiydi Mükemmel Nur Hatice doğacaktı Zehrayı Masumiyyet incisi O yüce Fatımayı Onu eşi olarak beğenip seçtiğinde Cümle gönül mülkünü Mihriyye verdiğinde Ne kadar da mutluydu kutlu Haticesiyle Ona hep şöyle derdi şefkat dolu sesiyle Bana aşkını veren ay-ışığı nur yüzlüm Dünyamı renklendiren bakışı mahmur gözlüm Ruhumun tadı sensin ey nadide çiçeğim Seni en güzel aşkla herzaman seveceğim Ey seçilmiş sevgili,evimin güzel süsü Ey mutluluk sahili, gönlümün aşk büyüsü Hayırlı eş Haticem yegane dilberimsin Zarafet seyyidesi, benim soylu perimsin Onun hatırasını daima canlı tuttu Çünkü Hatice Ona verilmiş ilk umuttu Saygıda kusur etmez çok severdi Rasulü Hele o davetini canla başla kabulü Hatice imanıyla baştan-başa gönül'dü O, Risalet bağında açan muhteşem gül'dü Yedi-yıl peygamberle Ali namaz kılmıştı Ve sonra Hatice'si Onlara katılmıştı Akardı gözyaşları o cennet gözlerinden Arardı bakışları belliydi sözlerinden Ey vefalı Haticem bırakıp beni gittin Ruhuna selam olsun aşkıma iman ettin Hamzayı da çok arar, yanardı o haline Uhud günü dağılan o mazlum cemaline Sarsılmıştı derinden, Onu öyle görünce Koca arslanı, alçak o şekil öldürünce Kalp yakan hüzünleri kalplere hitab-eden On-yıl önce gelmişti, O hicretle Mekkeden Konuktu Medinede O mükerrem nazlı Yar Mübarek ömrü tamam dönüyordu Şehriyar Dönüşü yüce dosta, alemin Rabbı'na'ydı Terleyen gül çehresi İlahi dolunay'dı Kaynıyordu Medine uğultulu derinden Bu sefer Ali geçti buğulu gözlerinden Nübüvvetin ruhuydu O Velayet İmamı Adaletin suruydu, Hilafetti makamı Aşıktı Ona Rabbi, O özün en özü'ydü Hayber günü söylenen bu söz Hakkın sözüydü Hendekte yine Ali, sancak Onun elinde Ali'nin bir darbesi tuttu İslamı zinde Bedir-Huneyn zor günler Arslanın gayretiyle Allah zafer vermişti yenilmez kudretiyle O, Fetihte kırmıştı Kabedeki putları Onunla dağıtmıştı kapkara bulutları Fetih suresi Onun hak şanında inmişti Kendisi açıklamış, Ali de sevinmişti O, gelmişti dünyaya Kabenin kucağında İmamet güneşiydi, O Tevhid ocağında O,her-yerde Onunla, üçüncüsü Cebrail Otuz-üç yıl boyunca olmuştu Hakka nail Hakkında çok ayetler açık-açık inmişti Herkese fazileti en baştan söylenmişti Gadir-i Hum'da tekrar tasdiklendi Velayet İndi kemal-i dini bildiren en son ayet Önceki tüm Resuller söylerdi Vasi'sini Bu Tevhid-i gelenek yaşatırdı hak-dini Şimdi ümmet babası vasiyyet buyuracak Allah'ın hak emrini son defa duyuracak Çağırttı huzuruna o asık yüzlüleri Yeniden tekrarladı bu ilahi sözleri Benden sonra Ali'den ayrılmayınız asla... Her-biriniz bir yola sapmayın ihtirasla Ebedi bir vasiyyet bırakmak istiyorum Ne diyorsam bilin ki ben Rabbimden diyorum Sanki kıyamet koptu bağırdılar Emin'e Bize o kitap yeter sayıklaman kendine... Çünkü Allah Kur'anda bildirmişti şanından Elçim boş söz söylemez size kendi yanından Ok yaydan çıkar gibi çıktılar ortalığa Hayrette kaldı alem bu sahte softalığa.. İsyana yöneldiler korkarak vasiyetten O gün dini böldüler, farkı yok cinayetten Peygamberi susturup tek söz söyletmediler Açılmış o sancağın altına gitmediler... Gittiler Sakifeye, halife seçmek için O mahzun Peygamberin yerine geçmek için Medine göklerinden küskün gitti dolunay O hüzünler şehrinden yükseldi vaay baba-vaay... Fatıma söylüyordu ayrılık mersiyesi Artık, zindan olmuştu saadet Medinesi... Nasıl da vefasızdı o çarçabuk dönenler Yıllarca peygambere dost yüzlü görünenler Ehlibeyt (a.s) Şairi Hüseyin Yalçın Kerbelai ABNA.İR