Sıddık-ı Ekber, Faruk-u A’zam Ali’dir Ali
Resulullah (s.a.a) şöyle buyurmuştur: “Her ümmetin bir sıddıkı (dosdoğru olanı) ve faruku (hakkı batıldan ayıranı) vardır. Bu ümmetin sıddıkı (ve faruku) Ali b. Ebi Talib’dir.” “Sıddıklar üç kişidir: Firavun ailesinden mümin Hazkil, Al-i Yasin’in sahibi Habib-i Naccar ve Ali b. Ebi Talib (a.s)”
İmam Ali (a.s) şöyle buyurmuştur: “Ben Allah’ın kulu ve Peygamberinin kardeşiyim. Sıddık-i Ekber benim. Benden sonra her kim bunu söylerse yalancı ve iftiracıdır.”
“Ey insanlar! Şüphesiz ben sizin aranızda; Firavun ailesi arasındaki Harun, İsrailoğulları arasındaki Hitte (bağışlanma) kapısı, Nuh kavmi arasındaki Nuh’un gemisi gibiyim. Şüphesiz “nebe’ul-azim”(büyük haber) ve en büyük sıddık benim. Çok yakında sizlere vaad edilenleri bileceksiniz.” “Faruk-i Ekber benim. Ben kendimden sonraki insanların önderi, kendimden öncekilerin (Resulullah’ın) tebliğcisiyim.”
İmam Ali (a.s) şöyle buyurmuştur: “Ben Allah’ın kulu ve Peygamberinin kardeşiyim. Sıddık-i Ekber benim. Benden sonra her kim bunu söylerse yalancı ve iftiracıdır.” [1]
İmam Ali (a.s) şöyle buyurmuştur: “Şüphesiz ben asla cihat meydanından kaçmadım. Benimle savaşa giren herkesin kanıyla yeri suvardım.” [2]
Resulullah (s.a.a) şöyle buyurmuştur: “Allah Tebarek ve Teala sözlerden dört, meleklerden dört, Peygamberlerden dört, doğrulardan dört, şehitlerden dört, kadınlardan dört, günlerden dört ve topraklardan dört tanesini seçmiştir.
Sözden seçtiği şunlardır: Sübhanallah, elhamdulillah, la ilahe illallah ve Allah-u Ekber. Her namazın arkasından bu dört cümleyi söyleyen kimseye on iyilik yazılır, on kötülüğü silinir ve on derecesi yükselir.
Meleklerden seçtiği ise şunlardır: Cebrail, Mikail, İsrafil ve Azrail
Peygamberlerden ise İbrahim’i halil, Musa’yı kelim, İsa’yı Ruh ve Muhammed’i habib olarak seçmiştir.
Doğrulardan seçtiği ise şunlardır: Sıddık olan Yusuf, Habib-i Naccar ve Ali b. Ebi Talib” [3]
Şehitlerden seçtikleri ise şunlardır: Yahya b. Zekeriyya, Circis’un-Nebi, Hamza b. Abdulmuttalib ve Cafer- i Tayyar.
Kadınlardan seçtiği ise şunlardır: Meryem b. İmran, Firavun’un karısı Asiye binti Müzahim, Fatimat’uz-Zehra ve Hatice binti Huveylid
Aylardan seçtikleri ise şunlardır: Recep, Zilka’de, Zilhicce ve Muharrem. Bunlar haram olan dört aylardır.
Günlerden seçtikleri ise şunlardır: Ramazan bayramı günü, Arefe günü,  Kurban bayramı günü ve suyun tandırdan fışkırdığı gün olan Cuma günü. [4]
Şüphesiz Mekke’de namaz kılmaz, yüz bin namaza, Medine’de (Mescid’un-Nebi’de) namaz kılmak, yetmiş beş bin namaza, Beyt’ul-Mukaddeste namaz kılmak elli bin namaza ve Kufe (Mescidi’nde) namaz kılmak yirmi beş bin namaza bedeldir.  [5]
Resulullah (s.a.a) şöyle buyurmuştur: “Sıddıklar üç kişidir: Firavun ailesinden mümin Hazkil, Al-i Yasin’in sahibi Habib-i Naccar ve Ali b. Ebi Talib (a.s)” [6]
Resulullah (s.a.a) şöyle buyurmuştur: “Sıddık olanlar üç kişidir: Al-i Yasin’in Habib-i Naccar-ı ki şöyle demektedir: “Peygamberlere uyun. Sizden bir karşılık istemeyen kimselere uyun ve onlar hidayete ermiş olanlardır.” Bu, Firavun ailesinin mümini Hizkil ve onların en üstünü olan Ali b. Ebi Talib’dir.  [7]
Resulullah (s.a.a) şöyle buyurmuştur: “Ümmetlerin öncüleri bir göz açıp kapatıncaya kadar dahi Allah’a küfretmeyen şu üç kimsedir: “Ali b. Ebi Talib, Yasin sahibi (Habib-i Naccar) ve Al-i Firavun’un Mümini (Hizkil). Bunlar o dosdoğru olanlardır ve Ali onların en üstünüdür.” [8]
Resulullah (s.a.a) şöyle buyurmuştur: “Allah-u Teâla’nın seçtiği sıddıklar şunlardır: Sıddık olan Yusuf, Habib-i Naccar ve Ali b. Ebi Talib.” [9]
Resulullah (s.a.a) şöyle buyurmuştur: “Her ümmetin bir sıddıkı (dosdoğru olanı) ve faruku (hakkı batıldan ayıranı) vardır. Bu ümmetin sıddıkı (ve faruku) Ali b. Ebi Talib’dir.” [10]
İmam Ali (a.s) şöyle buyurmuştur: “Nebe-i Azim (büyük haber) ve Sıddık-i Ekber (en büyük dosdoğru olan) benim.” [11]
İmam Ali (a.s) şöyle buyurmuştur: “Ben, Allah yolunda olan, kınayıcının kınamasına aldırış etmeyen, simaları sıddıkların siması, sözleri iyilerin sözleri olan bir toplumdanım. Onlar geceyi (ibadetle) ihya ederler, gündüzün yol gösteren işaretleri olurlar.” [12]
İmam Ali (a.s) şöyle buyurmuştur: “Ben dünyayı yüz üstü yere serdim, ona verilmesi gereken değeri verdim ve kendi gözleriyle (aşağı görerek) ona baktım.” [13]
İmam Ali (a.s) şöyle buyurmuştur: “Ben küçük yaşlarda Arab’ın göğüslerini yere serdim, Muzer ve Rebia’nın boynuzlarını kırdım. Siz benim Resulullah’a (s.a.a) olan yakınlığımı biliyorsunuz. Asla benden yalan bir söz, kötü bir davranış görmedi.
Annesinin ardıca giden deve yavrusu gibi peşice gittim. Vahiy ve risaletin ışığını gördüm. Nübüvvetin kokusunu kokladım.” [14]
İmam Ali (a.s) şöyle buyurmuştur: “Ben müminlerin, mal ise zalimlerin büyüğüdür.” [15]
İmam Ali (a.s) şöyle buyurmuştur: “Ben Resulullah’ın yar ve yardımcısıyım. Herkesten önce Müslüman olan, putları kıran, kafirler ile cihad eden ve din düşmanlarını ortadan kaldıran kimseyim.” [16]
İmam Ali (a.s) şöyle buyurmuştur: “Ben sizlerin şahidiyim ve kıyamet gününde aleyhinize delil getireceğim.” [17]
İmam Ali (a.s) şöyle buyurmuştur: “Yıldızlar gök ehlinin güvenliğini sağladığı gibi ben ve Ehl-i Beyt’im de yer ehlinin güvenliğini sağlarız.” [18]
İmam Ali (a.s) şöyle buyurmuştur: “Ben hidayetin bayrağı, takva sahiplerinin sığınağı, cömertlik üssü, bağış deryası ve akıl dağıyım.” [19]
İmam Ali (a.s) şöyle buyurmuştur: “Ben Allah tarafından cennet ve cehennemi bölüştüren kimseyim. Oraya hiç kimse benim bölüştürdüğüm ölçü dışında giremez. Faruk-i Ekber (hak ve batılın en büyük ayırıcısı) benim. Ben kendimden sonraki insanların önderi, kendimden öncekilerin (Resulullah’ın) tebliğcisiyim.” [20]
İmam Ali (a.s) şöyle buyurmuştur: “Kıyamet günü cehennemi paylaştıran benim.” [21]
İmam Ali (a.s) şöyle buyurmuştur: “Fitnenin gözünü çıkaran benim.” [22]
İmam Ali (a.s) şöyle buyurmuştur: “Ben Allah’ın kulu ve Peygamberinin kardeşiyim. Sıddık-i Ekber benim. Benden sonra her kim bunu söylerse yalancı ve iftiracıdır.” [23]
İmam Ali (a.s) şöyle buyurmuştur: “Ben Allah’ın ilmi, bilen kalbi, konuşan dili, gözü, yanı ve eliyim.” [24]
İmam Ali (a.s) şöyle buyurmuştur: “Ben hidayetçiyim, ben doğru yolu bulmuş biriyim, ben yetim ve miskinlerin babası, dulların koruyucusuyum. Ben her zayıfın sığınağı ve her korkağın
güven yeriyim. Ben müminleri cennete götüren önderim. Ben Allah’ın kopmaz ipiyim. Ben Allah’ın sağlam kulpuyum. Ben takva kelimesi, Allah’ın gözü, doğru dili ve eliyim.” [25]
İmam Ali (a.s) şöyle buyurmuştur: “Ben müminlerin efendisi ve büyüğü, öncülerin ilki ve alemlerin Rabbinin gönderdiği kişinin halifesi, cennet ve cehennemin bölüştürücüsü ve A’raf’ın sahibiyim.” [26]
İmam Ali (a.s) şöyle buyurmuştur: “Ben Allah’ın hücceti, ben Allah’ın halifesi, ben Allah’ın yolu, ben Allah’ın kapısı, ben Allah’ın ilminin hazinedarı, ben Allah’ın sırrının emini ve rahmet Peygamberi ve insanların en hayırlısı Muhammed’den (s.a.a) sonra insanların önderiyim.” [27]
İmam Ali (a.s) şöyle buyurmuştur: “Ben Resulullah’ın (s.a.a) halifesi veziri ve varisiyim. Ben Resulullah’ın kardeşi vasisi ve habibiyim.
Ben Allah Resulünün seçtiği halis dostuyum. Ben Resulullah’ın amcasının oğlu, kızının beyi ve oğlunun babasıyım. Ben vasilerin efendisi ve peygamberlerin efendisinin vasisiyim.
Ben Allah’ın büyük hücceti ve ayetiyim. Ben en yüce örnek ve Mustafa peygamberin kapısıyım. Ben sağlam kulp, takva kelimesi, zikri yüce Allah’ın dünya ehli üzerindeki eminiyim.” [28]
İmam Ali (a.s) kendisinden yüz çevirenler hakkında şöyle buyurmuştur: “Ben unutulmuş zikir ve kendisinden sapılmış yolum. Ben inkar edilmiş iman, terk edilmiş Kur’an, yalanlanmış din, yüz çevirilmiş sıratım.” [29]
İmam Ali (a.s) şöyle buyurmuştur: “Ben Allah’ın gözüyüm, ben Allah’ın eliyim, ben Allah’ın yanıyım, ben Allah’ın kapısıyım.” [30]
İmam Ali (a.s) şöyle buyurmuştur: “Ben Resulullah’a (s.a.a) ağaç altında biat edenlerin ilkiyim. Nitekim Allah şöyle buyurmuştur: “Allah iman edenlerden, ağaç altında sana biat ederlerken, andolsun ki hoşnut olmuştur.” [31]
ABNA.İR

[1] Kenz’ul Ummal, 36389
[2] Nur’us Sakaleyn, 2/139/37
[3] Kaynaktan dördüncüsü düşmüştür. İhtimalen rivayette olduğu gibi Hizb’il Ali Firavun’un Mümini dördüncüsüdür. el-Hisal, 225/58
[4] el-Hisal’da: şehrlerden seçtiği ise şunlardır: “İncire, zeytine, Sina dağına ve şu emin beldeye yemin olsun.” İncir: Medine, zeytin, Beyt’ul Mukaddes, Sina dağı, Kufe emin belde ise Mekke’dir.
[5] el-Bihar, 97/47/34
[6] Bihar, 92/295/6
[7] a. g. e. 38/212/14
[8] a. g. e. 67/205/4
[9] a. g. e. 97/47/34
[10] Uyun-u Ahbar’ir-Rıza, 2/13/30
[11] Nur’us Sakaleyn, 5/243/71
[12] Nehc’ul Belağa, 192. hutbe
[13] Şerh-u Nehc’il Belağa-i İbn-i Ebi’l Hadid, 8/125
[25] a. g. e. h. 2
[26] el-Bihar, 8/336/7
[27] a. g. e. 39/335/1
[28] a. g. e. 39/335/2
[29] Nur’us Sakaleyn, 4/12/41
[30] a. g. e. s. 494/84
[31] a. g. e. 5/64/50

Common title

View

Sıddık-ı Ekber, Faruk-u A’zam Ali’dir Ali

İşte Gerçekler...
Tarihte İlk Olarak Kim Ebu Bekir’e “Sıddık”, Ömer’e “Faruk” Lakabını Takmıştır?
Cevap: Ehlisünnet kitaplarında mevcut olan birçok sahih senetli hadiste bu mübarek lakapların Emire’l Müminin Hz. Ali’ye (a.s) has lakaplardan olduğu kayıtlıdır.
Ancak maalesef ehli sünnet Hz. Ali’ye ait olan bu fazileti onun için kullanmamış!!! öteki halifeler için nakletmeye çaba sarf etmiştir!! Burada yalnızca Ehlisünnet kitaplarında nakledilen bu sahih hadislerden bir kaçına değinerek tarihi gerçekleri ortaya koyacağız...
1. Ehlisünnet mensupları arasında Sihah-ı Sitte diye meşhur olan kitaplarından biri olan İbn Mace, sahih senetli şu hadisi nakletmiştir:
عَنْ عَبَّادِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ قَالَ عَلِيٌّ أَنَا عَبْدُ اللَّهِ وَأَخُو رَسُولِهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَنَا الصِّدِّيقُ الْأَكْبَرُ لَا يَقُولُهَا بَعْدِي إِلَّا كَذَّابٌ صَلَّيْتُ قَبْلَ النَّاسِ بِسَبْعِ سِنِينَ .
“Ebbad bin Abdullah, Hz. Ali’nin şöyle dediğini rivayet etmiştir: “Ben Abdullah’ım (Allah’ın kuluyum), Ben Resulullah’ın (s.a.a) kardeşiyim, Ben Sıddık-ı Ekber’im (en büyük sıddık), benden sonra yalancıdan başka hiç kimse kendisine “sıddık” demez. Ben herkesten yedi yıl önce namaz kıldım.” [1]
(Burada zikredeceğimiz kitapların tamamı ehlisünnete aittir)
1. Süneni İbn Mace, c. 1, s. 44
2. el Bidayetu ve’n Nihayet, c. 3, s. 26
3. el Müstedrek Hakim-i Nişaburi, c. 3, s. 112
4. El Müstedrek’in telhisi, Zehebi’nin haşiyesinde
5. Tarihi Taberi, c. 2, s. 56
6.  El Kamil, İbni’l Esir, c. 2, s. 57
7. Feraidu’s Simteyn, Hamuniy, c. 1, s. 248
8. El Hesais, Nesai, (tüm senedi güvenilir ve sıga raviler tarafından nakledilmiştir) s. 46
9. Tezkiretü’l Havas, İbn Cevzi, s 108
10… ve onlarca başka belge ve senet…
İbn Mace’nin muhakkiki hadisin devamında şöyle yazmaktadır:
في الزوائد : هذا إسناد صحيح . رجاله ثقات . رواه الحاكم في المستدرك عن المنهال . وقال : صحيح على شرط الشيخين .
(Buseyri) bu rivayeti (Süneni İbn Mace’nin) zevaidinde nakletmiş ve şöyle demiştir: “Bunun senedi sahih ve hadisi rivayet edenler güvenilir insanlardır.” Hakim Nişaburi, El Müstedrek kitabında bunu naklederek “Buhari ve Müslim’in şartlarına göre bu hadis sahihtir” demiştir.
****
2. İbn Kuteybe Ed Deyneveri, “El Maarif” kitabında şöyle yazmıştır:
عن معاذة بنت عبد الله العدوية سمعت علي بن أبي طالب على منبر البصرة وهو يقول أنا الصديق الأكبر آمنت قبل ان يؤمن أبو بكر وأسلمت قبل أن يسلم أبو بكر .
“Abdullah Adviye’nin kızı Muaze şöyle rivayet etmektedir: Ali bin Ebu Talib’in Basra’daki minberin üzerinde şöyle dediğini duydum: “Ben Sıddık-ı Ekber’im (en büyük sıddık benim) Ben, Ebu Bekir iman getirmeden önce iman getirdim, Ben, Ebu Bekir İslam getirmeden (Müslüman olmadan) önce İslam getirdim (Müslüman oldum).”
Kaynaklar:
1. İbn Kuteybe, El Maarif, s. 169,
2. Tehzibu’l Kemal, El Muzi, c. 12, s. 18 – 19
3. El Bidayetü ve’n Nihayet, İbn Kesir, c. 7, s. 370
4…
****
[1] - Hadiste açıkça herkesten yedi yıl önce Müslüman olduğunu söylemektedir.
3. İbn Merdeviye İsfahani, Menakıbında, Fahri Razi, Alusi, Ebu Heyyan ve Celalletin Suyiti tefsirlerinde, Mütakki Hindi Kenzu’l Ummal’da, Menavi Feyzu’l Kadir’de… Hz. Peygamberin (s.a.a) şöyle buyurduğunu nakletmişlerdir:
" الصديقون ثلاثة : حبيب النجار مؤمن آل ياسين ، وحزبيل مؤمن آل فرعون ، وعلي بن أبي طالب الثالث ، وهو أفضلهم .
“Sıddıklar üç kişidir: Habibi Neccar Mümini Al-i Yasin, Hezgil Mümini Al-i Firavun ve Ali bin Ebu Talip. Üçüncüsü (Ali) onların en üstünüdür.”
Kaynaklar:
1. Menakıbi Ali bin Ebu Talip (a.s)… Ebu Bekir Ahmet bin Musa İbn Merdeviye El İsfahani, s. 331
2. Camiu’s Sağir, Celalettin Suyuti, c. 2, s. 115
3. Kenzu’l Ummal, El Muttaki El Hindi, c. 11, s. 601
4. Feyzu’l Kadir, El Menavi, c. 4, s. 313
5. Tefsiri Fahri Razi, c. 27, s. 57
6. Tefsiri Bahri’l Muhit, Ebu Heyyan Endulisi, c. 7, s. 442
7. Tefsiri Alusi, c. 16, s. 145
8. Tarihi Dimeşk, İbn Asakir, c. 42, s. 43 ve c. 42 s. 313
9. El Menakib, El Muvaffak El Harezmi, s. 310
10…
Eğer Ebu Bekir’in lakabı da “Sıddık” olsaydı, Hz. Peygamber efendimiz (s.a.a) onu bizzat söyler ve bu hadiste de sıddık üç kişidir yerine dört kişi der ve onun da adını zikrederdi. Dolayısıyla Ebu Bekir’e “sıddık” denmesi Peygamber efendimizin bu hadiste sıddıkları üç kişiyle sınırlandırması ve onlara mahsus bilmesiyle net olarak çelişmektedir.
Ehli sünnetin ünlü müfessir ve ediplerinden olan Celalletin Suyuti “Ed Durru’l Mensur” tefsirinde ve Kunduzi Hanefi, “Yenabiu’l Meveddet” kitabında bu rivayetin aynısını az bir farklılıkla Tarihi Buhari’den şöyle nakletmiştir:
وأخرج البخاري في تاريخه عن ابن عباس قال قال رسول الله صلى الله عليه وسلم الصديقون ثلاثة حزقيل مؤمن آل فرعون وحبيب النجار صاحب آل ياسين وعلي بن أبي طالب .
“Buhari Tarih kitabında İbn Abbas’tan şöyle nakletmiştir: “Allah Resulü (s.a.a) şöyle buyurmuştur: “Sıddıklar üç tanedir: Hezgil Mümin’in Al-i Firavun, Habibi Neccar sahibi Al-i Yasin, ve Ali bin Ebu Talip.”
Kaynaklar
1. Ed Durrul Mensur, Celalletin Suyuti, c. 5, s. 262
2. Yenabiu’l Meveddet, El Kunduzi, c. 2, s. 400
3….
Ancak çok ilginçtir ki Suyuti ve Kunduzi’nin Buhari’den naklettikleri bu hadis şu anda Buhari’nin Tarihi Kebir ve Sağir kitaplarında bulunmamaktadır!! (Buhari’nin bir çok nüshası incelenmiş, ancak böyle bir hadis bulunmamıştır!!!) Bu da Müminlerin Emiri Hz. Ali’nin (a.s) düşmanlarının onun hakkında mürtekip oldukları başka bir zulümdür.
Bu şekilde onun hakkında tarihte kaydedilmiş faziletleri kitaplardan silerek onun hadsiz hesapsız faziletlerini insanların gözlerinden uzak tutmaya çalışmaktadırlar. Ancak o kadar gafil ve cahillerdir ki bu kitaplarda yaptıkları tahriflerden önce başka ulemalar kendi kitaplarında bu hadisleri nakletmiş ve kaynağını belirtmişlerdir.
Bu da onların kendi inançları uğruna gerektiğinde kaynak kitaplarını bile tahrif edebileceklerini ortaya koymaktadır!!
Ehli sünnet Ulemaları bu iki lakabın Ebu Bekir ve Ömer için uydurulduğunu itiraf etmişlerdir
Öte yandan bir çok ehli sünnet uleması bu iki lakabın Ebu Bekir ve Ömer’in hakkı olmadığını itiraf etmiş ve bu hadislerin sahte ve uydurma olduklarını açıklamışlardır. Ehli sünnetin ünlü alimlerinden İbn Cavzi, “El Mavzuat” kitabında şöyle yazmaktadır:
عن أبى الدرداء عن النبي صلى الله عليه وسلم قال : «رأيت ليلة أسرى بى في العرش فرندة خضراء فيها مكتوب بنور أبيض : لا إله إلا الله محمد رسول الله أبو بكر الصديق عمر الفاروق».
“Ebu Derda, Hz. Resulullah’tan (s.a.a) şöyle rivayet etmiştir: “Miraç gecesinde Allah’ın arşında yeşil bir levhanın üzerine beyaz bir nurla şöyle yazılmıştı: ‘La ilahe illallah Muhammed’en Resulullah, Ebu Bekir Sıddık ve Ömer Faruk”
Rivayeti naklettikten sonra şöyle yazmaktadır:
هذا حديث لا يصحّ ، والمتّهم به عمر بن إسماعيل قال يحيى : ليس بشئ كذّاب ، دجال ، سوء ، خبيث ، وقال النسائي والدارقطني : متروك الحديث .
“Bu hadis sahih değildir. İtham sahibi Ömer bin İsmail’dir. Yahya bin Muin onun hakkında şöyle demiştir: Onun sözünün bir değeri yoktur, yalancıdır, kötü, habis ve deccal’dır (hokkabaz). Nesai ve Darukutni onun hakkında şöyle demişlerdir: “Onun hadisi terk edilmiştir.”
(El Mavzuat, İbn Cavzi, c. 1, s. 327.)
Başka bir yerde şöyle yazmıştır:
هذا باطل موضوع وعلى بن جميل كان يضع الحديث ...
“Bu rivayet batıl ve uydurmadır. (rivayeti nakleden) Ali bin Cumeyl hadis uyduran biriydi…”
(El Mavzuat, İbn Cavzi, c. 1, s. 336.)
Başka bir yerde şöyle yazmaktadır:
هذا حديث لا يصح عن رسول الله صلى الله عليه وسلم . وأبو بكر الصوفى ومحمد بن مجيب كذابان ، قاله يحيى بن معين .
“Bu hadisin Hz. Resulullah’tan nakledildiği doğru değildir. zira (rivayeti nakleden) Ebu Bekir Sufi ve Muhammed bin Mucib’in her ikisi de yalancıydı. Bu sözü Yahya bin Muin nakletmiştir.”
(El Mavzuat, İbn Cavzi, c. 1, s. 337.)
Heysemi’de bu rivayeti naklettikten sonra şöyle yazmaktadır:
رواه الطبراني وفيه على بن جميل الرقى وهو ضعيف .
“Bu rivayeti Tabarani nakletmiştir ve onun senedinde Ali bin Cumeyl Rıkki bulunmaktadır ve o zayıftır.”
(Mecmeu’z Zevaid, El Heysemi, c. 9, s. 58.)
Muttaki Hindi, bu rivayeti naklettikten sonra şöyle yazmaktadır:
…وفيه محمد بن عامر كذّاب
“İbn Asakir, bunu nakletmiştir ve senedinde Muhammed bin Amir bulunmaktadır ve o yalancıdır.”
(Kenzu’l Ummal, c. 13, s. 236.)
İbn Habban bu iki rivayeti naklettikten sonra bu konu hakkında şöyle yazmaktadır:
وهذان خبران باطلان موضوعان لا شكّ فيه ، وله مثل هذا، أشياء كثيرة يطول الكتاب بذكرها .
“Bu iki rivayetin batıl ve uydurma olduğunda kuşku yoktur. Ve bunun gibi bir çok (uydurma) rivayet bulunmaktadır. Hepsini nakledersek kitabımızın hacmi çoğalır.”
(Kitabu’l Mecruhin, c. 2, s. 116.)
İbn Hacer Askalani ve Şemsuddin Zehebi de bu rivayeti naklettikten sonra şöyle yazmaktadırlar:
“Bu rivayet batıldır ve buna itham olunan Hüseyin’dir.”
(Mizanu’l İ’tidal, Zehebi, c. 1, s. 540, ve Lisanu’l Mizan, İbn Hacer, c. 2, s. 295.)
İbn Kesir Dimeşki de bu konuda şöyle yazmıştır:
فإنّه حديث ضعيف في إسناده من تكلم فيه ولا يخلو من نكارة ، والله أعلم .
“Bu hadis zayıftır, bunun senedinde bulunan şahsın hakkında bazı sözler söylenmiştir ve onun sözleri inkardan ari değildir. Allah daha iyi bilir.”
(El Bidayet ve’n Nihayet, c. 7, s. 230.)
İLK OLARAK ÖMER’E FARUK DİYEN EHLİ KİTAP’TIR
Muhammed bin Saad, Tabakatu’l Kubra’da, İbn Asakir, Tarihi Medinetu Dimeşk, İbn Esir, Usdu’l Ğabe ve Muhammed Bin Cerir Taberi, Tarihinde şöyle yazmışlardır:
قال بن شهاب بلغنا أن أهل الكتاب كانوا أول من قال لعمر الفاروق وكان المسلمون يأثرون ذلك من قولهم ولم يبلغنا أن رسول الله صلى الله عليه وسلم ذكر من ذلك شيئا .
“İbn Şahab, diyor ki bize ulaştığına göre Ömer’e ilk defa “Faruk” diyenler Ehli kitaptır. Müslümanlar onların (Hıristiyan ve Yahudilerin) sözlerinden etkilenerek Ömer’e Faruk demeye başladılar. Hiç Şüphesiz Hz. Peygamberin (s.a.a) onun hakkında böyle bir şey söylediği bize ulaşmamıştır.”
Kaynaklar:
1. Et Tabakatu’l Kubra, Muhammed Bin Saad, c. 3, s. 270
2. Tarihi Medine ed Dimeşk, İbn Asakir, c. 44, s. 51
3. Tarihi Taberi, Tabari, c. 3, s. 267
4. Usdu’l Ğabe, İbn Esir, c. 4, s. 57
5…
Ayrıca İbn Kesir Dimeşki, Ömer ibn Hattap kitabının tercümesinde muteber kitap olan El Bidayet ve’n Nihayet kitabında şöyle yazmaktadır:
عمر بن الخطاب... الملقب بالفاروق قيل لقبه بذلك أهل الكتاب
“Faruk lakaplı Ömer bin Hattab… için diyorlar ki bu lakabı ona ehli kitap (Hıristiyan ve Yahudiler) takmıştır.”
(El Bidayet ve’n Nihayet, İbn Kesir, c. 7, s. 150.)
Sonuç olarak “Sıddık” ve “Faruk” lakapları Müminlerin Emiri olan Hz. Ali bin Ebu Talib’in has lakaplarındandır ve her kim bu lakapları kullanmışsa hadislerinde buyurduğu gibi yalancıdır ve bu lakapları doğru yerde kullanmayanlarda Allah katında günahkârdır.
Dolayısıyla Ehlisünnetin Hz. Peygamber efendimizin (s.a.a) ağzından naklettikleri rivayetler (yine bazı ehlisünnet âlimlerinin de itirafı ile) uydurma ve sahte rivayetlerdir. Ayrıca görüldüğü gibi Faruk lakabını da Hz. Peygamber efendimiz kesinlikle Ömer için kullanmamış tam tersi Hıristiyan ve Yahudiler tarafından kendisine söylenmiştir. Daha sonra Ömer taraftarları tarafından kendisine bu şekilde söylenmeye başlanmıştır.
** Bu konuda Hz. Peygamber efendimiz (s.a.a) ve Ehlibeyt İmamları (a.s) tarafından nakledilen hadislerin hiç birisine değinmedik, sadece Ehlisünnet kitaplarında nakledilen bazı rivayetleri aktardık.
ABNA.İR

İşte Gerçekler

Hz. Ali’nin Diliyle Hz. Muhammed (s.a.a)
“İmam Ali (a.s), Kufe mescidinde kılıcını kuşandığı bir sırada kendisine Peygamberin (cismani) özelliklerini soran birisine şöyle buyurmuştur:
“Allah Resulü’nün (s.a.a) beyaz ve kırmızıya çalan bir yüzü, iri ve siyah gözleri, düz ve yumuşak saçları, gür sakalı, dolgun olmayan ve kemikli yanakları, kulak memesine kadar uzanan saçları, gümüş bir ibriği andıran boynu vardı
ve boğazının altından karnına kadar ney gibi biten kıldan ince bir çizgi vardı. Ondan başka göğsünde ve karnında bir kıl yoktu. El ve ayakları kalın ve kemikli idi. Yol yürüdüğünde yokuştan aşağı iner gibi yürür, kalktığında da seri ve çabuk davranırdı.
Bir yöne dönünce bütün bedeniyle dönerdi. Yüzündeki ter taneleri bir inci gibiydi. Bedeninin teri miskten daha güzel kokuyordu. Ne kısa boyluydu, ne de uzun. Ne güçsüz idi ne de düşük. Onun gibi birini ne ondan önce ve ne de ondan sonra gördüm.”[1]
İmam Ali (a.s) şöyle buyurmuştur: “Allah, sütten kesildiği andan itibaren meleklerin büyüklerinden birini ona (s.a.a) arkadaş etmişti. O melek, ona gece gündüz yüceliklerin yolunu, alemin güzel ahlakını öğretirdi… Her yıl Hira dağına çekilirdi, onu ben görürdüm,
benden başkası da görmezdi. O gün İslam Resulullah ve Hatice’nin evinden başka hiç bir evde yoktu; ben de onların üçüncüsüydüm. Vahyin ve risaletin nurunu görür, nübüvvetinin kokusunu duyardım. Gerçekten de ona (s.a.a) vahiy geldiği zaman, şeytanın inlemesini duydum da
“Ya Resulullah! Bu inleme nedir?” dedim. “Bu kendisine kulluk edilmesinden ümidini kesen şeytandır. Benim duyduğumu duyuyor, gördüğümü görüyorsun. Ancak sen nebi değilsin, vezirsin ve hayır üzeresin” dedi. Kureyş’in ileri gelenleri ona (s.a.a) geldiğinde onunla beraberdim.
“Ya Muhammed! Sen atalarından ve ailenden hiç kimsenin bulunmadığı büyük bir iddiada bulunuyorsun, biz senden, nebi ve resul olduğunu bilmemizi sağlayacak bir şey göstermeni istiyoruz. Eğer yapmazsan, seni sihirbaz ve yalancı biliriz” dediler.
Resulullah (s.a.a) “Ne istiyorsunuz?” dedi. “Bizim için şu ağacı çağır da köküyle beraber yerinden sökülüp yanına gelsin” dediler. O (s.a.a) , “Allah şüphesiz her şeye kadirdir; eğer Allah sizin için bunu yaparsa hakka iman ederek şahadet eder misiniz?” dedi. “Evet” dediler.
“İstediğinizi size göstereceğim, hayra dönmeyeceğinizi de biliyorum. İçinizde (Bedir’de) kuyuya atılacak, (Hendek’te) hiziplere ayrılacak kimseler var” dedi. Sonra “Ey ağaç eğer Allah’a ve ahiret gününe iman ediyor ve benim Allah’ın Resulü olduğumu biliyorsan, Allah’ın izniyle kökünle beraber sökül ve önümde dur” dedi.
Onu hak ile gönderen Allah’a yemin olsun ki ağaç yerinden söküldü, şiddetli bir gürültü kopardı, kuşun kanatlarını çırpması gibi ses çıkararak yerinden sökülüp geldi, dalları kuşların kanatları gibi birbirine değerek Resulullah’ın (s.a.a) önünde durdu.
En yüksek dalı Resulullah’ın (s.a.a) üzerine, bazı dalları da benim omuzlarıma geldi. Ben Resulullah’ın (s.a.a) sağındaydım. Onlar bunu gördükleri zaman kibirlenip böbürlenerek “Ona emret tekrar gelsin fakat yarısı orada kalsın” dediler. O da bunu emretti. O da daha şaşırtıcı bir şekilde daha şiddetli bir sesle yarım olarak geldi; neredeyse Resulullah’a (s.a.a) sarılacaktı. İnkar ve kibir dolu olarak “Tekrar bu yarısına emret de geldiği gibi öbür yarısına dönsün” dediler.
Resulullah, o yarıya emretti ve o da döndü. “Allah’tan başka ilah yoktur; ben sana iman edenlerin ilkiyim ya Resulullah” dedim. “Sözünü yüceltmek, nübüvvetini tasdik etmek için Allah’ın emriyle bu ağacın emredileni yaptığını ikrar edenlerin de ilkiyim” dedim.
Onların hepsi birden; “Hayır, sihirbaz ve yalancıdır. Sihrinin şaşırtıcılığı bu işi kolaylaştırdı. Bu işinde ancak bunun (beni kastediyorlardı) gibiler sana inanabilir” dediler. Ben, Allah yolunda olan, kınayıcının kınamasına aldırış etmeyen, simaları sıddıkların siması, sözleri iyilerin sözleri olan bir toplumdanım. Onlar geceyi (ibadetle) ihya ederler,
gündüzün yol gösteren işaretleri olurlar. Onlar, Kur’an’a sımsıkı sarılmışlardır. Allah’ın ve Resulünün sünnetlerini diriltirler, kibirlenmezler, büyüklük taslamazlar, hıyanet etmezler, bozgunculuk yapmazlar. Kalpleri cennette, bedenleri ameldedir” [2]
İmam Ali (a.s) şöyle buyurmuştur: “Allah Resulü (s.a.a) göğe götürüldüğü gecenin sabahı ben onunla birlikteydim ve o kendi odasında namaz kılıyordu. Namazı bitince ben de namazımı sona erdirdim. Şiddetli bir ses işittim ve şöyle arzettim:
“Ey Allah’ın Resulü! Bu ses nedir?” Peygamber şöyle buyurdu: “Bilmiyor musun?! Bu ses dün gece göğe götürüldüğümü anlayan şeytanın sesidir. Bu günden sonra yeryüzünde kendisine ibadet edilmesinden ümidini kesmiştir.” [3]
Şöyle diyorum: “İbn-i Ebi’l-Hadid bu hadisin altında şöyle diyor: “Bu konunun benzeri bizzat Peygamber’den (s.a.a.) rivayet edilmiştir. Ensar’dan yetmiş kişi Akabe’de Peygamber’e biat edince, gecenin ortasında kalbinden (derinliklerinden) bir ses işitildi ki şöyle diyordu:
“Ey Mekke Ehli! Bu kınanmış ve dinden dönmüşler sizlerle savaşmak için el birliği etmişlerdir.” Allah Resulü (s.a.a) Ensar’a şöyle buyurdu: “Ne söylediğini işitiyor musunuz? Bu Akabe şeytanıdır.” [4]
İbn-i Ebi’l-Hadid daha sonra şöyle diyor: “Allah Resulü’nün (s.a.a) seslendiği ağaç konusunda nakledilen rivayetler oldukça fazladır ve istifaze derecesine ulaşmıştır.
Hadis alimleri onu kitaplarında nakletmiş, mütekellimler de bu konuyu peygamber’in (s.a.a) mucizelerinden saymışlardır. Bu hadislerin çoğu bu haberi Müminlerin Emiri’nin (a.s) hutbesinde yer aldığı şekliyle rivayet etmişlerdir
ve bazısı da onu özetle rivayet etmiş ve Peygamber’in ağaca seslendiğini o ağacın da yeryüzünü yararak Peygamber’in (s.a.a) yanına geldiğini söylemişlerdir.” [5]
İmam Ali (a.s) şöyle buyurmuştur: “Ben Mekke’de Peygamber (s.a.a) ile birlikteydim. Onunla birlikte şehrin etrafındaki bölgelerden birine gittik. Peygamberin yolda gördüğü dağ, toprak ve ağaç kendisine şöyle sesleniyordu: “Selam olsun sana ey Allah’ın Resulü!” [6]
İmam Ali (a.s) şöyle buyurmuştur: “Allah Resulü (s.a.a) ile Mekke vadilerinden birine gittim. Peygamber’in geçtiği her taş ve ağaç kendisine şöyle sesleniyordu: “Selam olsun sana ey Allah’ın Resulü!” Ben de bu sesi işitiyordum.” [7]
İmam Ali (a.s) şöyle buyurmuştur: “(Halk dalalet içindeydi.) Derken Allah Muhammed'i (s.a.a) şahit, müjdeleyici ve korkutucu olarak ümmetine gönderdi. Çocukluğunda insanların en hayırlısı, olgunluğunda en seçkini idi. Ahlak bakımından temizlerin en temiz kılınmışıydı. Cömertlik bakımından kendisinden hayır umulanların en cömerti idi.” [8]
İmam Ali (a.s) şöyle buyurmuştur: “O’nu nebiler soyundan, ışıklar saçan en yüce yerden, Mekke’nin göbeğinden, karanlıkları aydınlatan nurlardan, hikmet kaynaklarından seçmiştir.” [9]
Hz. Ali Peygamber (s.a.a) hakkında şöyle buyurmuştur: “Peygamber, dileyenlere hidayet ateşini alevlendiren ve şaşıranlara işaretleri gösterendir. Allahım! O senin eminin, din gününde tanığın; nimetinle, hak ile rahmet olarak gönderdiğin elçindir.” [10]
İmam Ali (a.s) hakeza şöyle buyurmuştur: “Ta ki ateşini yaktı, sapık karanlık yolda yürüyenler için hak yolu aydınlattı. Günah ve fitne bataklı¬ğına batmış gönüller onunla hidayete erdi. Apaçık nişa¬neleri ve dini hükümleri (toplumda) ikame etti.” [11]
İmam Ali (a.s) hakeza şöyle buyurmuştur: “O, görevini aşikar kıldı, rabbinin mesajlarını iletti. Böylece Allah onun vesilesiyle insanlar arasında barışı hakim kıldı. Yolları güvenli kıldı, kan dökülmesini önledi. Kinli kalpleri yakin (ölüm) gelip çatıncaya kadar birbirine ısındırdı.” [12]
İmam Ali (a.s) şöyle buyurmuştur: “Peygamber karşılaştığı iki işten mutlaka en zor olanı seçerdi.” [13]
İmam Ali (a.s) şöyle buyurmuştur: “Allah Muhammed’den (s.a.a) daha iyi bir insan yaratmamıştır.” [14]
İmam Ali (a.s) şöyle buyurmuştur: “Onu aydınlatıcı bir nur, şüpheleri gideren kesin bir delil, apaçık bir yöntem ve yol gösterici bir kitapla gönderdi. Ailesi en hayırlı aile, soyu en iyi soydur. Dalları düzgündür, meyveleri kolay toplanır. Doğduğu yer Mekke, göçtüğü yer tertemiz Medine’dir.” [15]
İmam Ali (a.s) şöyle buyurmuştur: “Sonunda şanı yüce olan Allah’ın Lütfü Muhammed’e (s.a.a) ulaştı. Onu en yüce kaynaktan, en değerli ekin topraklarından; enbiyasını açığa çıkardığı ve eminlerini seçtiği ağaçtan çıkarmıştır. Soyu soyların, ailesi ailelerin, şeceresi şecerelilerin en hayırlısıdır. Yolu itidal, sünneti rüşt (olgunluk), sözü Furkan (hakla batılı ayıran), hükmü adil olandır.” [16]
İmam Ali (a.s) şöyle buyurmuştur: “O (Peygamber), dertlerine deva bulmak için tıp bilgisiyle hastalarını dolaşan bir hekimdir. İlaçlarını hazırlamış, tıp malzemelerini ısıtmıştır ve ihtiyaç duyulduğunda onlarla kör gönülleri, sağır kulakları, söylemez dilleri iyileştirir.
Gaflet ve şaşkınlık içinde olanları ilaçlarıyla iyileştirmek için arar bulur. Ama (Ümeyyeoğulları) hikmet nuruyla nurlanmamış, nurlu ilimlerin ışığıyla aydınlanmamış kimselerdir. Onlar bu durumda otlayan dört ayaklı hayvanlara benzemekte; katılıklar, kayaları taşları andırmaktadır.” [17]
İmam Ali (a.s) şöyle buyurmuştur: “Halkı O’na (Allah’a) itaate çağıran, dini yolunda cihad ederek düşmanlarını mağlup eden; yalanlayanların toplanıp birleşmelerinin ve nurunu söndürmek isteyenlerin gayretinin ona engel olamadığı Muhammed’in, O’nun kulu ve elçisi olduğuna şahadet ederim” [18]
İmam Ali (a.s) şöyle buyurmuştur: “Münezzeh olan Allah, Muhammed’i (s.a.a) âlemler için uyarıcı, Resulleri için de şahit olarak gönderdi.” [19]
İmam Ali (a.s) şöyle buyurmuştur: “Allah Muhammed’i (s.a.a) hakka davetçi ve halka şahit olarak göndermiştir. Risaletlerini gevşemeden ve ihmal etmeden tebliğ etmiş ve Allah yolunda Allah düşmanlarıyla gevşemeden, bahane ileri sürmeden cihad etmiştir. O muttakilerin imamı ve hidayete erenlerin gözüdür.” [20]
İmam Ali (a.s) şöyle buyurmuştur: “Allah onu ikna edici delillerle ve apaçık bir zafer ve apaydın bir yolla göndermiştir. O da risaleti açıkça tebliğ etmiş ve delillere dayanarak insanları risalete sevk etmeyi üstlenmiştir.” [21]
İmam Ali (a.s) şöyle buyurmuştur: “Onu yeterli delil… şifa verici, öğüt ve telafi eden bir davetle gönderdi.” [22]
İmam Ali (a.s) şöyle buyurmuştur: “Allah, Peygamberi ışıkla göndermiş, seçerek öne geçirmiş ve ayrılıkları onunla gidermiştir. Galiplere Peygamberle üstün gelinmiş, zorluklar onunla aşılmış, problemler onunla çözülmüş, sağdan ve soldan gelen sapıklık sona erdirilmiştir.” [23]
İmam Ali (a.s) şöyle buyurmuştur: “Allah, emrini bildirmek, uyarısını söylemek için onu göndermiştir. O da emin olarak eda etmiş, kâmil olarak geçip gitmiş ve aramıza hak bayrağını bırakıp gitmiştir.” [24]
İmam Ali (a.s) şöyle buyurmuştur: “Hakeza şahadet ederim ki Muhammed O’nun kulu ve elçisidir. Onu meşhur bir din, aktarılmış bir ilim,
Yazılmış bir kitap, parıldayan bir nur, ışıldayan bir ışık ve insanlar arasında hükmeden bir emirle şüpheleri gidermek, apaçık delillerle dillendirmek, mucizeleriyle sakındırmak ve cezalarla korkutmak için gönderdi. O zaman insanlar din ipini koparan fitnelere düşmüştü.” [25]
İmam Ali (a.s) Resulullah’a (s.a.a) gusül verip teçhiziyle uğraşırken şöyle buyurmuştur: “Anam babam sana feda olsun ya Resulellah! Başkasının vefatıyla kesilmeyecek olan nübüvvet haberleri ve göklerden gelen hükümler senin vefatınla kesildi.
Sen¬in vefatının bir özelliği vardır; senin ölümünün musibetine duçar olanlar başka musibetleri unuttular ve herkes aynı şekilde senin ölümünün musibetinde yasa büründü... Anam babam sana feda olsun! Rabbinin katında bizi hatırla, bizi unutma!” [26]
İmam Ali (a.s) şöyle buyurmuştur: “Allah’ım! En değerli rahmetini ve aşkın bereketini, kulun ve elçin Muhammed’e özgü kıl ki o kendinden önce gelip geçen peygamberlerin sonuncusu, kilitlenmiş şeyleri açan ve hakkı hakk ile aşikâr kılandır... Allah’ım! (rahmet ve ihsan) gölgende ona geniş, ferah bir yer ver, fazlından kat kat hayırlar nasip et. Allah’ım!
Onun binasını (önceki) bina yapanların binasından (onun dinini, önceki dinlerden) yüce kıl, nezdinde derecesini değerli kıl. Nurunu tamamla, risaletini kabulüne karşılık olarak tanıklığını kabul et. Adalet mantığının sahibinin ve hak-batılı ayıran peygamberin sözünü makbul, rızana uygun kıl.” [27]
İmam Ali (a.s) şöyle buyurmuştur: “Ben Muhammed’in (s.a.a) kölelerinden bir köleyim.” [28]
ABNA.İR
[2] Nehc'ül-Belağa, 192. Hutbe
[3] Şerh-i Nehc'ül-Belağa-i İbn-i Ebi'l-Hadid, 13/209
[4] a.g.e.
[5] a.g.e. 13/214
[6] Kenz'ul-Ummal, 35370
[7] a.g.e. 35436
[8] Nehc'ül-Belağa, 105. hutbe; Şerh-i Nehc'ül-Belağa-i İbn-i Ebi'l-Hadid, 7/117
[9] Nehc'ül-Belağa, 108. hutbe; Şerh-i Nehc'ül-Belağa-i İbn-i Ebi'l-Hadid, 7/182
[10] Nehc'ül-Belağa, 106. hutbe; Şerh-i Nehc'ül-Belağa-i İbn-i Ebi'l-Hadid, 7/173
[11] Nehc'ül-Belağa, 72. hutbe
[12] Şerh-i Nehc'ül-Belağa-i İbn-i Ebi'l-Hadid, 1/309
[13] Mekarim’ul-Ahlak, 1/61/55
[14] el-Kafi, 1/440/2
[15] Nehc'ül-Belağa, 161. hutbe
[16] a.g.e. 94
[17] a.g.e. 108
[18] a.g.e. 190
[19] a.g.e. 62. mektup
[20] a.g.e. 116. hutbe
[21] a.g.e. 185
[22] a.g.e. 161
[23] Nehc'ül-Belağa, 213. hutbe
[24] a.g.e. 100
[25] a.g.e. 2
[26] a.g.e. 235
[27] a.g.e. 72
[28] et-Tevhid, 174/3

Hz. Ali’nin Diliyle Hz. Muhammed (s.a.a)

Hz. Ali’den Kur’an hakkındaki tüm şüphelere cevaplar

Konu el-İmamet (1) el-İmamet-i Amme (1) Genel İmamet

Konu el-İmamet  (2) el-İmamet-i Hasse  (1)

<p data-start="234" data-end="681">Ehl-i Beyt (a.s), İslam’ın temel ilkelerinin yaşandığı ve öğretilerinin örnekleştirildiği en yüksek manevi rehberlerdir. Bu eser, Ehl-i Beyt’in (a.s) faziletleri, sevgi ve itaatin önemi, imamların (a.s) tarihî ve ahlakî rolleri ile Kur’ân ve hadisler ışığında şekillenen öğretilerini sistematik biçimde sunar. Kitap, hem İslam tarihi hem de Ehl-i Beyt’in öğreti ve yaşam biçimini anlamak isteyen okuyucular için zengin bir kaynak niteliğindedir.</p>

<h3 data-start="683" data-end="703">About the Book</h3>
<p data-start="704" data-end="1124"><em data-start="704" data-end="724">Ehl-i Beyt Gerçeği</em>, Ehl-i Beyt imamlarının (a.s) faziletlerini, sevgiye ve itaat gerekliliğine dair temel bilgileri aktarır. Kitapta Gadir Hum ve Sefine gibi hadisler, Peygamber Efendimiz (s.a.a) ve Ehl-i Beyt (a.s) arasındaki özel bağ, imamların (a.s) toplumsal ve manevi rolü, çocuk terbiyesi ve iman ile amel ilişkisi ele alınır. Ayrıca Ehl-i Beyt sevgisinin sınırları, mükâfat ve sorumlulukları üzerinde durulur.</p>

<h3 data-start="1126" data-end="1154">What You Will Discover</h3>
<ul data-start="1155" data-end="1546">
 	<li data-start="1155" data-end="1232">
<p data-start="1157" data-end="1232">Ehl-i Beyt (a.s) sevgisinin İslam’daki önemi ve doğru bir sevgi anlayışı.</p>
</li>
 	<li data-start="1233" data-end="1308">
<p data-start="1235" data-end="1308">Kur’ân ve hadisler ışığında Ehl-i Beyt (a.s) ile ilgili temel hükümler.</p>
</li>
 	<li data-start="1309" data-end="1375">
<p data-start="1311" data-end="1375">İmamların (a.s) faziletleri ve insanlara rehberlik yöntemleri.</p>
</li>
 	<li data-start="1376" data-end="1454">
<p data-start="1378" data-end="1454">Şia ve Ehl-i Beyt ilişkisi, itaatin farz oluşu ve toplumsal sorumluluklar.</p>
</li>
 	<li data-start="1455" data-end="1546">
<p data-start="1457" data-end="1546">Ehl-i Beyt sevgisinin mükâfatı ve bu sevgiyi yaşamanın günlük hayattaki pratik yolları.</p>
</li>
</ul>
<h3 data-start="1548" data-end="1570">About the Author</h3>
<p data-start="1571" data-end="1789">Hüseyin Çaça, Ehl-i Beyt kültürü ve İslam tarihi alanında çalışmalar yapan bir araştırmacıdır. Kitap, akademik titizlikle hazırlanmış ve Ehl-i Beyt’in (a.s) faziletlerini anlaşılır bir üslupla sunmayı amaçlamaktadır.</p>

<h3 data-start="1791" data-end="1818">Who Is This Book For?</h3>
<p data-start="1819" data-end="1986">Bu kitap, Ehl-i Beyt’in (a.s) faziletlerini ve öğretilerini derinlemesine öğrenmek isteyen tüm Müslümanlar, araştırmacılar ve İslam tarihi öğrencileri için uygundur.</p>

Author

Editor

Interpreter

Number of volumes

Persian Title

Publish location

Publication year

Publish number

Publisher

Qr Code

Sect

Scholar

ISBN

Source

Translated

Translated Fields

is suggested

Rate

Votes

EHL-İ BEYT GERÇEĞİ

Şüphesiz kültürel savaşta olduğumuz asrımızda etkili tebliğ metotlarından yararlanarak kendi ideallerini yayabilen her mektep bu alanda öncül olup dünya insanlarının düşüncesinde etki bırakacaktır.

İran’da İslam inkılabının zafere ulaşmasından sonra dünyanın gözü bir kez daha İslam dini, Şia kültürü ve Ehl-i Beyt (a.s) mektebine dikilmiştir. Düşmanlar bu fikrî ve manevî gücü ortadan kaldırabilmek, dostlar ve taraftarlar ise inkılabî ve kültürel örneklerden ilham alıp onları izleyebilmek için bu asil ve tarih yaratan kültürün merkezine göz dikmişlerdir.

3 İmam Ali (a.s)

<p style="margin: 0cm; margin-bottom: .0001pt; text-align: justify; text-indent: 42.55pt; line-height: 20.25pt;"><span style="font-size: 10.5pt; font-family: 'Verdana','sans-serif'; color: #565656;">Emirü'l-Müminin İmam Ali'nin (a.s) kişilik ve karakteristik yapısı, bir kişinin kalemi ve bir kitabın hacmiyle anlatılamayacak kadar çok boyutludur. Bu konuda bir bireyin yapabileceği azami şey, onun bu fevkalade çarpıcı kişiliğinin boyutlarından birine veya birkaçına değinebilmektir.</span></p>
<p style="margin: 0cm; margin-bottom: .0001pt; text-align: justify; text-indent: 42.55pt; line-height: 20.25pt;"><span style="font-size: 10.5pt; font-family: 'Verdana','sans-serif'; color: #565656;">Bu muazzam kişiliğin en ilginç boyutlarından biri, insanlar üzerindeki olumlu veya olumsuz etkisi; daha yerinde bir deyişle onun kendisine has "çekicilik ve iticilik gücü"dür. Daha da şaşırtıcı olanı, üzerinden asırlar geçmesine rağmen bu eşsiz kişiliğin bugün de insanlar üzerinde aynı etkiyi göstermekte olmasıdır. İşte elinizdeki kitapta bu konuyu incelemeye çalıştık.</span></p>

Bilinmeyen Simasıyla Hz. Ali

<p data-start="277" data-end="572">İslam düşüncesinde hidayetin yaşayan örnekleri olan <em data-start="329" data-end="341">Ehl-i Beyt</em> (Peygamber’in Hanedanı), yalnızca tarihsel şahsiyetler değil; inanç, ahlak ve adaletin somutlaşmış hâlidir. Bu eser, okuyucuyu On Dört Masum’un (ʿa) nurani zinciriyle tanıştırarak, İslam’ın kalbine açılan güvenilir bir kapı sunar.</p>

<h3 data-start="574" data-end="594">About the Book</h3>
<p data-start="595" data-end="1165"><em data-start="595" data-end="619">EHL-İ BEYT’İ TANIYALIM</em>, On Dört Masum’un (ʿa) hayatlarını, konumlarını ve İslam’daki merkezi rollerini sade ve sistematik bir biçimde ele alan derleme bir eserdir. Kitap; Hz. Resûlullah’tan (peace be upon him and his Family) başlayarak Hz. Fâtıma (ʿa) ve On İki İmam’a (ʿa) uzanan silsileyi, her biri müstakil bir başlık altında tanıtır. Eserin özgün adı <em data-start="952" data-end="998">Muammaha-yi Çehardeh Masum (aleyhu’us-selam)</em> olup, bu Türkçe baskı titiz bir çeviri ve editoryal sürecin ürünüdür. Metin, tarihsel anlatım ile inanç esaslarını dengeleyerek okuyucuya güvenilir bir çerçeve sunar.</p>

<h3 data-start="1167" data-end="1195">What You Will Discover</h3>
<ul data-start="1196" data-end="1639">
 	<li data-start="1196" data-end="1273">
<p data-start="1198" data-end="1273"><em data-start="1198" data-end="1210">Ehl-i Beyt</em> kavramının İslam düşüncesindeki teolojik ve ahlaki anlamını.</p>
</li>
 	<li data-start="1274" data-end="1367">
<p data-start="1276" data-end="1367">On Dört Masum’un (ʿa) her birinin hayatından öne çıkan temel özellikleri ve misyonlarını.</p>
</li>
 	<li data-start="1368" data-end="1438">
<p data-start="1370" data-end="1438">İmamet anlayışının (ilahi rehberlik kurumu) Şii İslam’daki yerini.</p>
</li>
 	<li data-start="1439" data-end="1568">
<p data-start="1441" data-end="1568">Hz. Mehdî’nin (may God hasten his noble reappearance) <em data-start="1495" data-end="1503">gaybah</em> (okültasyon) ve <em data-start="1520" data-end="1529">intizar</em> (bekleyiş) kavramlarıyla ilişkisini.</p>
</li>
 	<li data-start="1569" data-end="1639">
<p data-start="1571" data-end="1639">Klasik kaynaklara dayanan, polemikten uzak ve öğretici bir anlatımı.</p>
</li>
</ul>
<h3 data-start="1641" data-end="1663">About the Author</h3>
<p data-start="1664" data-end="1984">Eser, Mahammed Hasan Muîniyan tarafından derlenmiş; Türkçeye Fahrettin Altan tarafından kazandırılmıştır. Editoryal çalışması Kadri Çelik tarafından yürütülen kitap, <em data-start="1830" data-end="1856">İmam Ali (ʿa) Müessesesi</em> tarafından yayımlanmıştır. Derleyici ve yayıncı kurum, <em data-start="1912" data-end="1924">Ehl-i Beyt</em> merkezli güvenilir dini literatür üretimiyle tanınmaktadır.</p>

<h3 data-start="1986" data-end="2013">Who Is This Book For?</h3>
<p data-start="2014" data-end="2199">Bu kitap, <em data-start="2024" data-end="2036">Ehl-i Beyt</em>’i (ʿa) sistemli biçimde tanımak isteyen genel okuyucular, gençler, eğitimciler ve temel Şii inançlarını sahih bir kaynaktan öğrenmek isteyen herkes için uygundur.</p>

EHL-İ BEYT’İ TANIYALIM

Görevin Esası

Vergisini toplamak,düşmanları ile savaşmak, halkına barış ve huzur, ülkeye kalkınma sağlamak için Malik bin el-Eşter’i Mısır’a vali olarak atadığı zaman Allah’ın kulu, mu’minlerin emiri Hz.Ali’nin ona emri şudur:

O’na Allah’tan ittikayı, Allah’a itaat yolunu seçmesini, Kitabında emrettiği farzlarla sünnetlere uymasını emreder. O farz ve sünnetler ki, onlara uyulmadıkça hiç kimse saadet yüzü göremez ve onları benimseyen de asla hüsrana uğramaz. Bir de ona eliyle diliyle ve kalbi ile Cenab-ı Hakk’a hizmette bulunmasını emreder. Çünkü Allahu zü’l-Celal Hazretleri kendisine hizmet edene yardıma, kendisini ağırlayanı da izzetlendirmeye  kefil olduğunu buyurmaktadır. Sonra, ona şehvetlere saldırdıkça nefsini kırmasını, serkeşlik ettikçe de dizginlerini çekmesini emreder. Zira nefs alabildiğine fenalığı amirdir,meğer ki Cenab-ı Hak o kişiyi merhametiyle korumuş olsun.

HZ.ALİ’DEN DEVLET ADAMLARINA ÖĞÜTLER

&nbsp;

<b> “Vekülle şey’in ahsaynâhu fi İmâmin mubîn” </b>

&nbsp;

<b>Meali:</b> <b>“Biz her şeyi apaçık bir İmam'da saymışız.” (Yasin 12. Ayet) </b>

&nbsp;

a) İbn-i Abbas dedi ki: “Biz her şeyi apaçık bir imamda saymışız” ayeti indiğinde iki kişi gelip Resulullah (saa)’a sordular ki: Ey Resullullah, Kuran’ da geçen bu imam Tevrat, İncil, Zebur veya Kuran mıdır? Resulullah (saa): Hayır, dedi. O anda babam (Hz.Ali) Resulullah (saa)’ın huzuruna gelir. Bunun üzerine Resulullah (saa) şöyle buyurdu: İşte, Allahın her şeyin ilmini içinde saydığı imam şudur. Mutlu o insan ki Ali’yi hayatında ve ölümünden sonra sever, mutsuz o kişidir ki Ali’yi hayatında ve ölümünden sonra ona kin duyar.

KURAN’DAKİ APAÇIK İMAM  HZ. ALİ(AS)’DIR

HZ.ALİ’DEN DEVLET ADAMLARINA
ÖĞÜTLER

Görevin Esası
Vergisini toplamak,düşmanları ile savaşmak, halkına barış ve huzur, ülkeye kalkınma sağlamak için Malik bin el-Eşter’i Mısır’a vali olarak atadığı zaman Allah’ın kulu, mu’minlerin emiri Hz.Ali’nin ona emri şudur:
O’na Allah’tan ittikayı, Allah’a itaat yolunu seçmesini, Kitabında emrettiği farzlarla sünnetlere uymasını emreder. O farz ve sünnetler ki, onlara uyulmadıkça hiç kimse saadet yüzü göremez ve onları benimseyen de asla hüsrana uğramaz. Bir de ona eliyle diliyle ve kalbi ile Cenab-ı Hakk’a hizmette bulunmasını emreder. Çünkü Allahu zü’l-Celal Hazretleri kendisine hizmet edene yardıma, kendisini ağırlayanı da izzetlendirmeye  kefil olduğunu buyurmaktadır. Sonra, ona şehvetlere saldırdıkça nefsini kırmasını, serkeşlik ettikçe de dizginlerini çekmesini emreder. Zira nefs alabildiğine fenalığı amirdir,meğer ki Cenab-ı Hak o kişiyi merhametiyle korumuş olsun.

DEVLET ADAMLARI

Hz;İmam Ali (a.s)

Kitaplar

Makaleler

Dergiler

Karakterler

yayıncılar

İslami merkezler

multimedya

Mehdiyet

İslam kaynakları internet sitesi, İslam kaynaklarının toplanması, düzenlenmesi ve yayınlanmasını sağlayan genel bir sitedir. Bu kaynaklar, İslam’ın ilk günlerinden itibaren mesaj getiren (Hz. Peygamber (s.a.a)) ve ondan sonra bu dinin büyükleri, araştırmacıları, İslami ilimler havzası alimleri ve düşünürleri tarafından sunulmaktadır.

Hz;İmam Ali (a.s)

Books

Articles