کتاب «شفا یافتگان و نجات یافتگان امام زمان (علیه السلام)» اثری منسوب به میرزا حسین نوری است که به نقل حکایات و گزارش‌هایی از عنایات، شفاها و نجات‌هایی می‌پردازد که به امام زمان(عج) نسبت داده شده‌اند. این کتاب با هدف تقویت ایمان و ایجاد امید در دل مؤمنان نوشته شده و بر باور به امدادهای غیبی تأکید دارد.
<h2>درباره کتاب</h2>
این اثر در حوزه معارف مهدوی و <a href="https://islamic-sources.com/fa">کرامات منسوب به امام عصر(عج) قرار دارد. نویسنده یا گردآورنده، داستان‌ها و گزارش‌هایی</a> از افرادی را نقل می‌کند که در شرایط سخت، با توسل به امام زمان(عج) به شفا یا نجات دست یافته‌اند. کتاب بیشتر جنبه روایی و حکایتی دارد و تلاش می‌کند رابطه معنوی میان منتظران و امام عصر(عج) را نشان دهد. محتوای آن بر تقویت امید، توکل و اعتقاد به عنایات الهی تأکید دارد.
<h2>در این کتاب چه می‌آموزیم</h2>
در این کتاب می‌آموزیم که توسل به امام زمان(عج) در باور دینی جایگاه ویژه‌ای دارد. همچنین با نمونه‌هایی از امید، دعا و ارتباط قلبی با آن حضرت آشنا می‌شویم. کتاب نشان می‌دهد که ایمان به امام عصر(عج) می‌تواند در سختی‌ها آرامش و امید ایجاد کند. علاوه بر این، اهمیت توجه به معنویت و اعتماد به قدرت الهی در زندگی مورد تأکید قرار می‌گیرد.
<h2>درباره نویسنده این اثر</h2>
میرزا حسین نوری از محدثان بزرگ شیعه در <a href="https://m-mahdi.net/categories/716">قرن چهاردهم هجری قمری است. او آثار مهمی در حدیث و معارف اسلامی</a> دارد و در ترویج فرهنگ دعا، زیارت و معارف اهل‌بیت(ع) نقش مهمی ایفا کرده است. مهم‌ترین اثر مشهور او «مستدرک الوسائل» است. او با گردآوری روایات و حکایات دینی، تلاش کرده میراث حدیثی شیعه را حفظ و منتقل کند.
<h2>برای چه کسانی مناسب است</h2>
این کتاب برای علاقه‌مندان به معارف مهدوی، کرامات و داستان‌های دینی مناسب است. همچنین افرادی که به دنبال تقویت ایمان، امید و ارتباط معنوی با امام زمان(عج) هستند، می‌توانند از مطالب آن بهره ببرند. طلاب، مداحان و فعالان فرهنگی نیز از این اثر استفاده می‌کنند.

Author

Editor

Interpreter

Common title

Number of volumes

Persian Title

Publish location

Publication year

Publish number

Publisher

Qr Code

Sect

Scholar

ISBN

Source

Translated

Translated Fields

Is this post suggested?

Rate

View

Votes

شفا یافتگان و نجات یافتگان امام زمان (علیه السلام)

این کتاب به بررسی مفهوم «بهشت دنیایی» و ویژگی‌های جامعه مدنی در دوران پس از ظهور حضرت امام مهدی (عجّل الله فرجه) می‌پردازد. نویسنده تلاش کرده است با زبانی روشن، تصویر واقعی و آرمانی جامعه پس از ظهور را به خواننده نشان دهد و اهمیت عدالت و اخلاق اسلامی در این دوران را توضیح دهد.
<h2>درباره کتاب</h2>
کتاب بخش‌هایی از اثر معتبر نجم الثاقب را شامل می‌شود و به تحلیل اجتماعی و دینی بعد از ظهور می‌پردازد. نویسنده با استناد به منابع اسلامی <a href="https://islamic-sources.com/fa/books/%d9%86%d8%ac%d9%88%d8%a7%db%8c-%d9%85%d9%86%d8%aa%d8%b8%d8%b1%d8%a7%d9%86-%d8%ac%d9%84%d8%af-%d8%b3%d9%88%d9%85-%d8%b2%d9%85%d8%b2%d9%85%d9%87-%d8%a7%d9%86%d8%aa%d8%b8%d8%a7%d8%b1-%d9%85%d8%ac">و روایات اهل‌بیت (علیهم‌السلام) شرایط حکومت عدل مهدوی، نظم اجتماعی و رفاه عمومی</a> را شرح می‌دهد و نقش مردم در شکل‌گیری جامعه آرمانی را بررسی می‌کند.
<h2>در این کتاب چه می‌آموزیم</h2>
خواننده با ویژگی‌های جامعه مدنی پس از <a href="https://m-mahdi.net/categories/716">ظهور و مفهوم بهشت دنیایی</a> آشنا می‌شود. کتاب نشان می‌دهد چگونه عدالت، ایمان و اخلاق اسلامی جامعه را شکل می‌دهد و نقش هر فرد در ایجاد رفاه و صلح اجتماعی چیست. همچنین اهمیت انتظار فرج و همراهی با امام زمان (عج) در تحقق جامعه آرمانی توضیح داده می‌شود.
<h2>درباره نویسنده این کتاب</h2>
نویسنده اثر از پژوهشگران و محققان حوزه معارف اسلامی و مهدویت است. او در آثار خود به تحلیل جامعه پس از ظهور و نقش امام زمان (عج) توجه دارد و تلاش می‌کند مفاهیم دینی و اجتماعی را به زبان ساده و قابل فهم ارائه کند.
<h2>برای چه کسانی مناسب است</h2>
این کتاب برای علاقه‌مندان به مهدویت، جامعه‌شناسی اسلامی و معارف اهل‌بیت (ع) مناسب است. طلاب و دانشجویان علوم دینی و اجتماعی می‌توانند از آن بهره ببرند. همچنین کسانی که می‌خواهند شناخت عمیق‌تری از جامعه آرمانی پس از ظهور امام مهدی (عج) و نقش خود در تحقق عدالت مهدوی پیدا کنند، می‌توانند از این کتاب استفاده کنند.

بهشت دنیایی و جامعه مدنی در بعد از ظهور (بخشی از کتاب نجم الثاقب)

این کتاب بخش‌هایی از اثر مشهور نجم ثاقب را گردآوری کرده و به معجزات و کرامات حضرت ولی‌عصر (عجّل‌الله‌فرجه) در دوران کودکی و غیبت صغری می‌پردازد. کتاب با زبانی روایی و داستان‌گونه، شگفتی‌های زندگی امام زمان را برای خواننده روایت می‌کند.
<h2>درباره کتاب</h2>
نویسنده، بخش‌های منتخب <a href="https://islamic-sources.com/fa/books/%d8%b1%d8%b3%d8%a7%d9%86%d9%87-%d9%88-%d8%a2%d9%85%d9%88%d8%b2%d9%87-%d9%85%d9%87%d8%af%d9%88%db%8c%d8%aa">نجم ثاقب را ارائه داده و شواهدی از کرامات و معجزات حضرت را بیان</a> می‌کند. این اثر نشان می‌دهد که حتی در غیبت صغری، امام زمان حضور معنوی و اثرگذاری داشته است. کتاب علاوه بر روایت معجزات، زمینه تاریخی و فرهنگی هر داستان را نیز توضیح می‌دهد و ارتباط آن با انتظار و مهدویت را روشن می‌سازد.
<h2>در این کتاب چه می‌آموزیم</h2>
شگفتی‌ها و معجزات دوران کودکی امام زمان

کرامات و اثرگذاری امام در غیبت صغری

نقش امام در هدایت معنوی شیعیان حتی در غیبت

نحوه ثبت و روایت کرامات در منابع معتبر

ارتباط باور به معجزات با <a href="https://m-mahdi.net/categories/716">تقویت ایمان و انتظار</a>
<h2>درباره نویسنده این کتاب</h2>
نویسنده پژوهشگر حوزه معارف اهل‌بیت (ع) و مهدویت است. او با دقت در منابع و مستندات، بخش‌های مهم نجم ثاقب را انتخاب کرده و به زبانی روان و قابل فهم برای عموم مخاطبان ارائه کرده است. آثار او غالباً به تبیین زندگی و کرامات امام زمان با هدف تقویت ایمان و امید مهدوی می‌پردازد.
<h2>برای چه کسانی مناسب است</h2>
این کتاب برای علاقه‌مندان به زندگی و کرامات حضرت ولی‌عصر (عجّل‌الله‌فرجه)، دانشجویان و پژوهشگران مهدویت، طلاب و فعالان فرهنگی دینی مناسب است. همچنین برای کسانی که می‌خواهند با جنبه‌های کمتر شناخته شده دوران کودکی و غیبت صغری امام آشنا شوند، منبعی جذاب و آموزنده محسوب می‌شود.

شگفتیها و معجزاتی از امام زمان (عجّل الله فرجه) در دوران کودکی و غیبت صغری

<h5>پیشگفتار</h5>
<h5>۱ - اگر بر اساس مبانی فلسفه تاریخ دینی حزب الله، تاریخ بشریت تاریخی تعریف شده از وقایع نانوشته اسطوره ها وقایع نانوشته اسطوره ها و شاخص های دینی است؛و اگر شناخت اسطوره های دینی در همان مرتبت جوهری شان ناقص و یا به واقع نایافتنی است، پس چاره آن است که از راه شناخت تنزیلی عارفان به حق مقام ولایت تکوینی و تشریعی و عبرت پذیری از دانسته ها و بایسته هایشان خود را در گردونه تاریخ وارد ساخت و از زاویه آن بر حقایق وجود معرفت گرفت و از معرفت آنها پندها آموخت و از آموختن پندها، تلاش کرد تا شاید خود به مقام همان عارفان به حق رسید و به مقان والیان حق تا حد مقدورات وجودی نزدیک شد.آنچه که در پیش روی خویش دارید، گوشه ای از اسرار گفتنی حزب الله در یافته های تاریخی نیروهای نهان خویش است، ابرمردان و زنانی که با زندگی فردی شان حزب الله را ساختند و اینک تیرتکان فدائی انقلاب مهدی عجل الله تعالی فرجه شریف با بهره گرفتن از زندگی های محرومانه و مخفیانه شان می روند تا شاید مقدمات ظهورش را فراهم آورند.۲ - اگر زندگی انسانها و مؤ منان موحد مشحون از حوادث عجیب و تعریف ناشده عادی است؛و اگر حوادث تعریف ناشده عادی خود همگی قانونمندند! و اگر کشف قوانین مافوق می تواند زندگی بشر را به سو و جهتی گرایش دهد که انسانها به مقصود از خلقت خویش توجه و رهنمون شوند، و اگر هر توجه، رشد تلقی شود؛و اگر ارشاد بر رشد ضرورت دارد، پس ارائه حوادث قطعی و یقینی عبرت آموز و توجه بخش برای حزب اللهیان به عنوان تذکر یا ارشاد و رشد از ضروریات انکار ناپذیری برخوردار است.۳ - حوادث عرضه شده، در واقع بیانگر تجسمات و سیرت عرفان دینی حزب الله از زاویه رفتارها و حقایق وجودی عالم هستی است. از این جهت آنچه که بیان می شود، در واقع نمودی از بودهاست که به واسطه بایدها به شدن ها تبدیل شده است، پس باید با نمودها به بودها و از بودها به بایدها و از بایدها به شدن ها سیر یافت، تا شاید حزب اللهی شد.۴ - بر اساس تابعیت گویش حوادث از اصول و قوانین خاص به خود، لازم است که به نحو بسیار موجز و خلاصه به گوشه ای از اصول مورد توجه در بیان حوادث عبرت آموز و توجه آفرین اشاره شود:۱ - اصل انتخابی بودن حوادث به میزان قابلیت فهم عموم حزب الله و دوری از بیان حوادث مربوط به خواص حزب الله.۲ - اصل قطعی بودن حوادث و واقعیات نقل شده.۳ - اصل پیام داری وقایع نقل شده.۴ - اصل رعایت زمینه داری پذیرش حوادث و دوری از حوادث و وقایع غیر قابل قبول عرفی.۵ - اصل به دور بودن حوادث از ناهنجاری های نامطلوب اعتقادی، اخلاقی و سیاسی.۶ - اصل رعایت حریم حوزه و روحانیت.۷ - اصل تبیین و توجیه هر حادثه پندآموز از زاویه گویش دینی.۸ - اصل کتمان رمزی شاهدان و ناقلان زنده حوادث برای دوری گزیدن از گزنده ها، اتهامات و یا افشا شدنها.۹ - اصل مستندیت حوادث برای ایجاد اطمینان و اتقان گفتاری.۱۰ - اصل کاربری بودن حوادث بیان شده.۱۱ - اصل پندآموز بودن حوادث بیان شده.۱۲ - اصل جهت داری حوادث نسبت به گرایش هر چه بیشتر حزب اللهیان به سوی محبوبات بالذات و دوری گزیدن از مبغوضات و مطرودین بالذات.آنچه در پیش روی دارید، حاصل زحمات تعدادی از برادران زحمتکش، موثق و متدین حزب اللهی است که اینک بدون کوچکترین چشم داشتی ثمره سالها زحمت خویش را در طبق اخلاص گذارده تا با حزب الله افزون سازند، شاید که مصونیت بیشتری یافته و در پناه اشکهای زلال و جوهری شان بر عرش ربوبی دست یابند.در پایان اشاره به نکته ضروری است که با اجازه حضرت آیه الله سید علی محقق داماد، اکثریت قریب به اتفاق داستانهای نقل شده از جزوه مرحوم آیه الله حاج شیخ مرتضی حائری پس از بازنویسی ادبی، در این مجموعه چند جلدی گنجانیده شده است، تا ضمن احیاء آن نوشتار معنوی، از انفاس قدسی آن عالم عارف و فقیه بزرگ دینی برای فزون سازی روح معنویت حزب الله بهره گرفته شده باشد.خدایا: می خواهیم دل باشیم در مرز و رمز انسانهای تشنه کام! بارالها یکباره همراهان گم با یا پراکنده گشته اند، یکی به دهها فرسنگ جلو و هزاران انسان در بیابان تار یله و رها! خدایا کجایند ساحل رسیدگان!؟ کجایند معبد نشینان خورشید!؟ کجایند بلند گرایان و آرمان گرایان؟! کجایند معبد نشینان خورشید!؟ کجایند بلبلان حرم عشق درگاهت؟! کجایند تندرهای رزمنده در پیشگاهت؟! کجایند صرصرهای نستوه پایگاهت!؟خدایا: آرزوی صلحی داشتیم که در سایه او در ساحل وجود تو سیراب شویم، نه آن که در شبهای سیه زاد فرتوت او، آشنایان لحظه ها را نیز سرگردان بیابیم.خدایا: رمایه عابران بر گوش! غبار کاروانهای غمستان کویر را برچشیم، و دوستان سابق را، رهگذرانی عبوس بر جاده وجود خویش ‍ می یابیم؟!خدایا: ما توفان را از تو طلب می کنیم، تا در سایه خروش او، سکوت دریای دلمان خروش برگیرد.خدایا: سنگرها را آرزومندیم تا تپش قلوب حزب اللهیان و التهاب استخوانهایشان، سایه عشق را بر سرمان مستدام دارد.پروردگارا: در دوران به سازی، کرکسان، سینه هامان را هوسگاه پرواز ساخته اند؟! بارالها می خواهیم غروب باشیم تا غمگساری مهربان بر درد آشنایان باشیم. تا شعله آشنا سوزان غریبان دل شویم. خدایا: برخی در خزان صلح گلستانهای عریان، قصد آن دارند که حاصل بهاران خون را به لگد بکوبند؟! او با هیاهوهای فریبناک شیطانی، ما را از نجوای تو دور سازند! پس ما را در جنگ با نفس أماره یاری نما. پروردگارا ما جنگی طلب می کنیم تا جان تاریک خود را به شعله آن، برافروزیم آنگاه با اشک آتشزاد خویشتن، سینه هزاران عاشق را تسکین بخشیم.خدایا: در دوران سکون و سکوت، مغموم و تنها گشته ایم، و در شبهای بی فرجام آن به دنبال صبح فردای خود می گردیم.خدایا: غرش را می طلبیم تا در دل آن، مرز انسانیت بیابیم، و از حماسه آن، رازها برسازیم و در اشک آن، بهار عشقهای مظلومانه را در کنار وجودت جشن بگیریم.خدایا: کجاست نوازش مهتاب زهرا علیها السلام؟ کجاست نغمه سپیده کعبه؟ کجاست طلایه دار سپاه فتح و پیروزی و رستگاری؟ کجاست خشم مقدس؟ کجاست غدیر روح؟ کجاست لحظه های گوارا؟ کجاست سامان بخش ژرفدلان؟ کجاست امید بخش ملول شدگان بی امید؟خدایا: ما فلاح و رستگاری خویش را در حشمت خورشید عبودیت، خون و جنگ در راهت می یابیم.بارالها ما رهایی از رنجها، غصه ها، افسوس دردناک روزگار را درگذر از خارستانهای بی امان پول و تجمل می یابیم.پروردگارا در غروب جلوه های فروتنی، ایثار، صداقت، صفا و یکرنگی، عفت و عفاف، مسئولیت پذیری عاشقانه، عواطف انسانی، تارهای زرد پریشانی، گسستگی، اختلاف، برادر کشی و برادر کوبی، تهمت و دروغ، نایکرنگی، و بالاخره غرب زدگیها، با بارش خون و اشک از میان افق امید و آرزوهای حیات، وجود ما را پر کن.بار الها: بر ما خون و اشک بباران تا با اشکمان وجود خویش را صفا و با خونمان کویر انقلاب را سیراب بخشیم.خداوندا: مسؤ لان زحمتکش، غمگساران مهربان درد آشنای جریانات معتقد به انقلاب، و بالاخره طلیعه داران گلستان انقلاب را به خاطر عشقمان، با گرمی حیات خویش نصحشان می کنیم، تو آنان را پذیرایمان نما، تا شاید بر انبوه مه های تابسوز و تیرگیهای توانفرسای حوادث و وقایع بحرانی ناشی از رفتار هرزگان و خیانت پیشگان چیره شده، تا شاید برخی از اسیر شدگان گردباد سرد نابسامانی ها را از خشم خارستانها نجات دهند!خدایا: ما فانوس به دستان افسرده کاروان عاشقان بودیم!؟ ما غرق در نجوای هماهنگ دشتهای جنوب و دامنه های غرب بودیم، ما بندگان درگاه تو بودیم، ما مسکینان درگاه تو بودیم! ما میهمانان رحمت رحمانیت تو بودیم پس چرا ما اینک در پس حجاب توایم؟!ای شاهد بر نجواها! ای جایگاه شکوهها، ای دانای هر پنهان و نهان ای افق حاجتمندان، ما را غفران رحمت، یقین در قلب، اخلاص در عمل، نورانیت در نگرش، هوشیاری در دین، نصرت بر ظالمان و بوالهوسان عنایت فرما.خداوندا: حزب اللهیان را صبر در ریاضت، صداقت در روش و گفتار، قنوت در سلوک و سیر، انفاق در محبت و خون، مرحمت فرما.آنچه اینک عرضه می گردد، گوشه ای از اسرار تشرفاتی صالحان پنهان و آشکار است، که امید است با معرفت بر آن، توجه خالصانه بیشتری نسبت به حضرت بقیه الله اعظم عجل الله تعالی فرجه الشریف انجام پذیرفته و تلاش مجدانه ای جهت تعجیل در ظهورش انجام گیرد.۵ شعبان ۱۴۱۸ مطابق با ۴ آذرماه ۱۳۷۷پژوهشکده تزکیه اخلاقی امام علی علیه السلامموسسه خیریه فرهنگی، تحقیقاتی، آموزشی و هنری امام حسن عسکری علیه السلام</h5>

تشرف یافتگان

<strong>تشرّف یافتگان به محضر صاحب الزمان علیه السلام</strong>

<strong>مشخصات کتاب:</strong>
سرشناسه : نوری حسین بن محمد تقی ۱۲۵۴ - ۱۳۲۰ق.
عنوان قراردادی : نجم الثاقب مشتمل بر احوال امام غائب حضرت بقیه الله صاحب العصر. برگزیده عنوان و نام پدیدآور : تشرف یافتگان به محضر صاحب الزمان علیه السلام برگرفته از کتاب نجم الثاقب / مولف حسین طبرسی نوری
مشخصات نشر : قم مسجد مقدس جمکران ۱۳۸۵.
مشخصات ظاهری : ۴ ج.
<strong>کتاب حاضر که برگرفته از کتاب گرانسنگ نجم الثاقب است</strong> روایت افرادی است که در زمان غیبت کبری به خدمت حضرت صاحب الزمان (عجل الله تعالی فرجه) رسیده اند. برشی از کتاب: حکایت بیست وششم:i دعاى حضرت حجت عجل الله تعالی فرجه که در سحر وصبح وشام سه مرتبه باید خواند: سیّد مؤیّد جلیل سیّد على خان مدنى شیرازى صاحب شرح صحیفه وصمدیّه وغیره در کتاب کلم الطیب والغیث الصیب گفته: من دیدم به خطّ بعضى از اصحاب خود از سادات اجلّاى صلحاى ثقات که صورت آن، این بود که شنیدم در ماه رجب سنه هزار ونود وسه از برادر فى‌الله المولى الصدوق، جامع کمالات انسیه وصفات قدسیّه، امیراسماعیل بن حسین بیک بن على بن سلیمان جابرى انصارى ـ انارالله تعالى برهانه ـ که گفت : شنیدم شیخ صالح متّقى متورّع شیخ حاجى علیا مکّى گفت : من مبتلا شدم به تنگى وسختى ومناقصه با خصما تا آن که بر جان خود ترسیدم از کشته شدن وهلاکت. پس یافتم این دعاى مسطور را بعد در جیب خود، بدون آن که کسى آن را به من بدهد. پس تعجّب کردم از این امر ومتحیّر بودم. پس در خواب دیدم گوینده‌اى را که در زىّ صلحا وزهاد بود مى‌گوید به من: «ما عطا نمودیم دعاى فلانى را به تو. پس بخوان آن را که نجات خواهى یافت از تنگى وسختى.» وظاهر نشد براى من که گوینده کیست! پس تعجّبم زیاد شد. پس دفعه دیگر حجّت منتظر ۷ را دیدم وبه من فرمود: «بخوان آن دعایى را که داده بودم به تو وبیاموز آن را به هر کس که خواستى.» شیخ گفت: به تحقیق که تجربه کردم آن دعا را چند مرتبه. پس دیدم فرج را به زودى وبعد از مدّتى آن دعا گم شد وچندى مفقود بود ومن تأسّف مى‌خوردم بر فوت آن واستغفار مى‌کردم از بدى عمل خود. پس شخصى نزد من آمد وگفت به من: «این دعا از تو مفقود شد در فلان مکان.» ودر خاطرم نیامد که من به آن مکان رفته باشم. پس دعا را گرفتم وسجده شکر براى خداى تعالى به جا آوردم…

تشرّف یافتگان به محضر صاحب الزمان (عج) جلد ۴_۱

<h5>عناوین اصلی کتاب شامل:
مقدمه؛ حکایت اوّل: شیخ حسن بن مثله جمکرانی؛ حکایت دوّم: سیّد محمّد حسینی؛ حکایت سوّم: سیّد محمّد حسینی؛ حکایت چهارم: اسماعیل بن عیسی بن حسن هرقلی؛ حکایت پنجم: میرزا محمّد حسین نائینی؛ حکایت ششم: مرحوم سیّد محمّد جبل عاملی؛ حکایت هفتم: مرحوم سیّد محمّد جبل عاملی؛ حکایت هشتم: عطوه علوی زیدی؛ حکایت نهم: محمود فارسی معروف به اخی بکر؛ حکایت دهم: شیخ عبدالمحسن؛ حکایت یازدهم: سید بن طاووس؛ حکایت دوازدهم: شیخ ورّام؛ حکایت سیزدهم: علامه حلّی؛ حکایت چهاردهم: ابن رشید؛ حکایت پانزدهم: سید بن طاووس؛ حکایت شانزدهم: زیارت امیرالمؤمنین(ع) توسط امام عصر(ع)؛ حکایت هفدهم: سیّد رضی الدین محمّد آوی حسینی؛ حکایت هجدهم: سیّد رضی الدین محمّد آوی حسینی؛ حکایت نوزدهم: محمّد بن علی علوی حسینی؛ حکایت بیستم: ابی الحسن محمّد بن ابی اللیث؛ حکایت بیست و یکم: شیخ ابراهیم کفعمی؛ حکایت بیست و دوّم: شیخ حاجی علیا مکی؛ حکایت بیست و سوّم: ابن جواد نعمانی؛ حکایت بیست و چهارم: محمّد بن ابی الرّواد رواسی؛ حکایت بیست و پنجم: امیر اسحاق استر آبادی؛ حکایت بیست و ششم: ابوالحسن بن ابی البغل کاتب؛ حکایت بیست و هفتم: حاج علی بغدادی؛ حکایت بیست و هشتم: سیّد بن طاووس؛ حکایت بیست و نهم: شیخ قصار؛ حکایت سی ام: میرزا محمّد تقی مجلسی؛ حکایت سی و یکم: میرزا محمّد تقی الماسی؛ حکایت سی و دوّم: سیّد فضل اللَّه راوندی؛ حکایت سی و سوّم: ابوراجح حمّامی؛ حکایت سی و چهارم: معمر بن شمس؛ حکایت سی و پنجم: جعفر بن زهدری؛ حکایت سی و ششم: حسین مدمل؛ حکایت سی و هفتم: نجم اسود؛ حکایت سی و هشتم: محیی الدین اربلی؛ حکایت سی و نهم: حسن بن محمّد بن قاسم؛ حکایت چهلم: مرد کاشانی؛ حکایت چهل و یکم: شیعیان بحرین؛ حکایت چهل و دوّم: مکتوب ناحیه مقدسه برای شیخ مفید؛ حکایت چهل و سوّم: مکتوب ناحیه مقدسه برای شیخ مفید؛ حکایت چهل و چهارم: مرثیه ی منسوب به حضرت(ع) درباره شیخ مفید؛ حکایت چهل و پنجم: ابوالقاسم جعفر قولویه؛ حکایت چهل و ششم: شیخ طاهر نجفی؛ حکایت چهل و هفتم: ابوالقاسم حاسمی؛ حکایت چهل و هشتم: ملا زین العابدین سلماسی؛ حکایت چهل و نهم: شیخ حرّ عاملی؛ حکایت پنجاهم: شیخ حرّ عاملی؛ حکایت پنجاه و یکم: شیخ ابوالحسن شریف عاملی؛ حکایت پنجاه و دوّم: مقدس اردبیلی؛ حکایت پنجاه و سوّم: متوکل بن عمیر؛ حکایت پنجاه و چهارم: میرزا محمد استر آبادی؛ حکایت پنجاه و پنجم: شهید ثانی؛ حکایت پنجاه و ششم: سیّد علیخان موسوی؛ حکایت پنجاه و هفتم: شیخ قاسم؛ حکایت پنجاه و هشتم: سیّد احمد رشتی موسوی؛ حکایت پنجاه و نهم: شیخ علی رشتی؛ حکایت شصتم: ملاّ زین العابدین سلماسی؛ حکایت شصت و یکم: سیّد بحرالعلوم؛ حکایت شصت و دوّم: سیّد بحرالعلوم؛ حکایت شصت و سوّم: سیّد بحرالعلوم؛ حکایت شصت و چهارم: سید بحر العلوم؛ حکایت شصت و پنجم: ملاّ زین العابدین سلماسی؛ حکایت شصت و ششم: سنّی اهل سامراء؛ حکایت شصت و هفتم: تاجر شیرازی؛ حکایت شصت و هشتم: حاجی عبداللَّه واعظ؛ حکایت شصت و نهم: مرحوم سید باقر قزوینی؛ حکایت هفتادم: شیخ باقر قزوینی؛ حکایت هفتاد و یکم: شیخ باقر قزوینی؛ حکایت هفتاد و دوّم: سیّد مرتضی نجفی؛ حکایت هفتاد و سوّم: سیّد محمّد قطیفی؛ حکایت هفتاد و چهارم: شیخ حسین رحیم؛ حکایت هفتاد و پنجم: ملاّ علی تهرانی؛ حکایت هفتاد و ششم: سید محمد باقر قزوینی؛ حکایت هفتاد و هفتم: سیّد مهدی قزوینی؛ حکایت هفتاد و هشتم: سیّد مهدی قزوینی؛ حکایت هفتاد و نهم: سیّد مهدی قزوینی؛ حکایت هشتادم: شیخ ابراهیم قطیفی</h5>

بکوری چشم منکران و حسودان ما امام زمان علیه السلام را دیده ایم

عناوین اصلی کتاب شامل:
پیش درآمد؛ معصوم و مقام ثبوت؛ معصوم و مقام اثبات؛ روایات و توجه به دوگانگی نگاه؛ شرایط اسوه بودن؛ اسرار آل محمد؛ چگونگی جمع؛ خطر اختلاط؛ تاثیر نگاه اثباتی به زندگی معصومین؛ علل کم توجهی به سیره عملی معصومین؛ رابطه توان ثبوتی و الگوپذیری؛ مناظره‌ای از حسین بن روح؛ عاشورا با نگاه ثبوتی؛ عاشورا با نگاه اثباتی؛ حاکمان جور و عاشورا؛ دلایل دوگانگی برخوردها؛ عوارض تفسیر ثبوتی عاشورا؛ امام خمینی و عاشورا؛ رجعتی خطرناک؛ زمینه‌های تحریف؛ پیشگفتار مؤلف‌؛ مقدمه‌؛ در اخلاص‌؛ ارزش گریستن و گریاندن؛ مفاسد ریا در منبر؛ مستأکل به علم؛ مستأکل به آل محمد؛ اخذ اجرت در عبادات؛ شباهت مؤذن و روضه‌خوان؛ فروش آخرت به دنیا؛ حکایتی ظریف؛ نکوهش کلام بلا عمل؛ در صدق‌؛ خاتمه؛ پاورقی

چشم اندازی به تحریفات عاشورا

<strong>میرزا حسین نوری  طبرسی معروف به علامه محدث نوری</strong> (۱۸ شوال ۱۲۵۴ قمری یال‌رود نور (مازندران) - ۲۷ جمادی ۱۳۲۰ هجری قمری نجف) فرزند محمدتقی نوری مازندرانی و نوهٔ علی محمد مازندرانی طبرسی مستوفی، محدث و رجالی بزرگ و چهره سرشناس علمای شیعه در قرن چهاردهم هجری به‌شمار می‌آید.

این فقیه امامیه، مفسر و شاعر در ۱۸ شوال ۱۲۵۴ قمری در روستای یال‌رود از توابع نور مازندران به دنیا آمد و در ۲۷ جمادی ۱۳۲۰ هجری قمری در سامرا درگذشت. وطن زمستانه خاندان نوری روستای سعادت آباد؛ از روستاهای بخش چمستان نور است. از القاب وی می‌توان به خاتم المحدثین، علامه نوری، میرزای نوری، محدث نوری و حاجی نوری اشاره کرد. وی دائی و پدر همسر فضل‌الله نوری بود.

<strong>خانواده محدث نوری</strong>

پدر نوری دانشوری بود به نام میرزا محمد تقی نوری طبرسی (۱۲۰۱–۱۲۶۳ق) که مرجع تقلید مردمان زیادی در نور و مازندران بود. پدر او از جمله شاگردان بنام ملاعلی نوری بود. پدر محدّث نوری در حالی که ایشان تنها کودکی ۸ ساله بود درگذشت. همسر محدث نوری عزیز بروجردی فرزند عبدالرحیم بروجردی بود. او دارای چهار برادر نیز بود. برادران نوری به ترتیب عبارت اند از:

حاج میرزا هادی، ایشان پس از مدت مدیدی تحصیل علم در حوزه نجف به وطن بازمی‌گردد و سیزده سال مرجعیت نور و مازندران را به عهده می‌گیرد، تا اینکه در حدود ۱۲۹۰ ق می‌میرد.

آقامیرزاعلی، که بعد از برادر بزرگش مرجعیت و ریاست دینی نور و مازندران را به عهده داشت.

میرزا حسن نوری، از مدرسان فقه و اصول.

میرزا قاسم نوری، از مدرسان فقه و اصول

<strong>محدث نوری و تحریم تنباکو</strong>

در ماجرای تحریم تنباکو و کارهای میرزای شیرازی در سامرا، وی نقشی اساسی داشت. بعد از آنکه میرزای شیرازی فتوای تحریم تنباکو را داد، شایع شد که این فتوا از طرف میرزا صادر نشده‌است. مردم ایران به عراق نامه نوشتند و از محدث نوری کسب تکلیف کردند. وی در پاسخ چنین نوشت: «جناب شریعتمدار، آقای آقا شیخ فضل‌الله نوری سلمه الله تعالی جمعی از تهران سؤال نموده‌اند و از حکم میرزای شیرازی در خصوص دخانیات پرسیده‌اند، عجب است! بلی، حکم صادر و مجدداً هم دست خط مبارک با پست ارسال می‌گردد».

<strong>آثار و تألیفات</strong>

محدث نوری حدود سی کتاب نوشته‌است.

<strong>برخی از کتاب‌های وی:</strong>

مستدرک الوسائل

کلمه طیبه

لؤلؤ و مرجان؛ در رد خرافات و تحریفات عاشورا

دارالسلام (در تعبیر خواب و اخلاق)

نجم‌الثاقب

فصل الخطاب

مواقع النجوم و شجره نامه‌ای در سلسله اجازات نوریان

نفس الرحمان فی فضائل سیدنا سلمان

معالم العبر

<strong>وفات</strong>

محدث نوری در سن ۶۴ سالگی در سامرا در اثر مسمومیت درگذشت. آرامگاه او در نجف و در حرم علی بن ابی‌طالب قرار دارد.

میرزا حسین نوری طبرسى (محدث نوری)

Born:

Death:

میرزا حسین نوری طبرسى (محدث نوری)

Author Books