<span id="ctl09_ctl03_lblTitle">مشکلات حکومت دینی</span>
نویسنده: علی صفایی حایری
انتشارات: لیله القدر
نوبت چاپ:اول
سال چاپ:۱۳۸۸

<strong>گزیده ای از کتاب:</strong>
<div id="tab-entitySelection">
<div class="id-box">زمان علی، هدف علی، حکومت علی و شکل و روش حکومت علی (ع) یک بحث است و مشکلاتی که علی در رابطه با مردم دارد بحث دیگری است. آن بحث در مناسبت های گوناگون مورد گفتگو قرار گرفته است و این بحث، بحث اصلی در این گفتگوهاست که از دریچه و منظری به آن نگاه می کنیم که ضمن طرح آن، مشکل خودمان شناسایی و حل شود. در فصل های بعد به خصلت های یارانی که علی بر آن ها تکیه دارد اشاره می شود و فصل سوم را به بززسی مشکلاتی که برای حکومت دینی در فرض ضعف ها و بدعت ها و یا در فرض انحراف ها شکل می کیرد اشاره خواهیم کرد یعنی در فرض حکومت غیر معصوم آن جا که ابوبکر و عمر وعثمان حکومت تشکیل می دهند یا آنجا که علماء تشکیل حکومت می دهند چه مشکلاتی پیدا می شود و در کنار این مشکلات چه باید کرد؟</div>
</div>
&nbsp;

Author

Editor

Interpreter

Common title

Number of volumes

Persian Title

Publish location

Publication year

Publish number

Publisher

Qr Code

Sect

Scholar

ISBN

Source

Translated

Translated Fields

Is this post suggested?

Rate

View

Votes

مشکلات حکومت دینی

<h5><strong>اندیشه من</strong>
نویسنده: علی صفایی حایری</h5>
<h5>گزیده کتاب
مذهب عاطفی با هر چیزی می سازد و صلح کلی است و خدایش هم آفریده دل توست.مذهب دستوری هم همیشه دستاویز است و قربانی خدایان تاریخ و نردبان باطل و طاغوت.مذهب اصیل ناچار از توحید برخوردار است و همین توحید جبهه دارد و درگیری دارد، هم زیر بنای جهاد با نفس است و هم انگیزه ی جهاد با طاغوت.هم جهاد اصغر را می آورد و هم جهاد اکبر را، خدایش آفریده دل ها نیست که خدایان دل ها را به دار می کشد و بت دل را می شکند.ونردبان باطل نیست و دستاویز طاغوت نیست، که طاغوت ها را می سوزاند و خلق را به عظمتی می رساند که آن ها را کنار بریزند و در دام آن ها اسیر نگردند.</h5>

اندیشه من

<p style="text-align: justify;"><strong>  روز غدیر</strong>
روز غدیر، روز نور، روز سرور، روز سرشارى و اکمال ، روز بارورى و اتمام ، روز رهبرى و ولایت است .(۱)
و غدیر، خود برکه نور و عشق است و دریاى شور و جوشش ، آن هم در کویر کور و ریگزار مرگ .
و غدیرى ، تشنه مشتاقى است که سال ها در کویر گردیده و ریگزارها را به صدا در آورده و مرگ را در کوله بار خود بسته تا به زندگى برسد و به زندگى برساند.
و غدیرى ، مهاجر تنهایى است که بالاتر از رفاه مى خواهد و بیشتر از آزادى و عدالت .
در این روز، و در این غدیر گسترده ، این مهاجر تشنه مى تواند سیراب شود و این بالاتر و بیشترها را بدست بیاورد. از دست پیامبر صلى الله علیه و آله و با جام ولاى على علیه السلام
<strong>غدیر</strong>
داستان غدیر و تاریخ ، از عظمت غدیر و ضرورت ولایت و ریشه اى بودن این مساءله خبر مى دهد.
رسول در آن هنگام و در زیر آن آفتاب سوزان ، آن همه جمعیت را براى چه نگه مى دارد و چه پیامى براى آنها دارد؟
باید این پیام اساسى ترین پیام او باشد و بزرگترین ستون دین او، چون او براى هیچ یک از پایه هاى دین خود، این گونه دعوت نکرد و این گونه مردم را گرد نیاورد. (۲)
باید این مساءله را تحلیل کرد و توضیح داد که :
۱ - ولایت چیست کم
۲ - چه زیربناها و پایه هایى دارد؟
۳ - و چه ضرورتى ؟
۴ - هدف این ولایت و رهبرى چیست ؟
۵ - رسول براى این ولایت و رهبرى چه گام هایى برداشته ؟
باشد در این تحلیل ، عمق پیام رسول ، که شیعه را بپاداشت و تاریخ او را به خون کشید، لمس شود و احساس شود تا آنها که در راهند، بیشتر بتازند و آنها که سنگ راهند، به خود آیند، مبادا که نردبان دزد باشند و صندوق نسوز استعمار، که مؤمن کودن ، صندوق نسوز کافر زرنگ است</p>

غدیر

<strong>على صفایى حائرى</strong> (۱۳۳۰-۱۳۷۸ش)، معروف به (عین - صاد)، فقیه، مجتهد، نویسنده، اندیشمند پر تلاش شیعه، نوه شیخ محمدعلى صفایى حائرى

<strong>ولادت</strong>
او فرزند مرحوم حاج شیخ عباس صفایى حائرى در شهر مقدس قم، در سال ۱۳۳۰ دیده به جهان گشود.

<strong>تحصیلات</strong>
پس از سپرى نمودن دوران کودکى و با گذراندن دوره‌ى دبستان و اتمام کلاس ششم نظام قدیم آن دوره، در سنّ سیزده سالگى شروع به تحصیل علوم دینى و حوزوى نمود.

<strong>اساتید</strong>
دروس سطح حوزه را در مدت زمان کوتاهى، شاید حدود سه سال به اتمام رسانید و وارد درس خارج شد و از اساتیدى بهره جست که عبارتند از:

آقایان حجج اسلام و آیات بزرگوار بنى فضل، سید محسن حسابه‌اى، اعتمادى، فاضل هرندى و آمیرزا ابوالفضل موسوى تبریزى و شهید محراب آیت‌اللَّه مدنى، سید مهدى روحانى و آیت‌الله سبحانى، شیخ نصرت اللَّه بناروانى و فاضل قفقازى، فاضل و ستوده و میرزا حسین نورى، شیخ مرتضى حائرى و محقق داماد و پدر بزرگوارشان.

ایشان هم‌زمان با شروع دروس حوزوى به مطالعه‌ى سریع و دقیق و وسیع ادبیات معاصر و داستان‌نویسان ایرانى روى آورد:

خود چنین می‌گوید: «شاید سیزده ساله بودم که داستان‌هاى صادق هدایت را تمام کردم. داستان‌هایى که درد و رنج انسان را مشخص مى‌ساخت و پوچى و بن‌بست او را نشان مى‌داد».

پس از آشنایى با ادبیات کودکان در سطح مجله‌هاى کودک آن روزگار و دستیابى به ادبیات نوجوان در سطح وسیع، حدود سن چهارده سالگى بود که به تاریخ ادبیات ایران و عرب و ژاپن و چین و یونان و اسپانیا و آفریقا و آمریکاى لاتین و کشورهاى غربى روى آورد و با نمونه‌هایى از شاهکارهاى ادبى در هر دوره آشنا گشت.

در همین دوره بود که با حرف‌هاى فرانتس کافکا و صادق هدایت و تحلیل‌هاى پوچ‌گراى غربى و آمریکاى لاتینى و طرح‌هاى نواگزیستانسیا لیستى و مارکسیستى و تلفیقى از این همه آشنا شد و این‌ها را از زبان ادبیات مى‌شنید و جواب مى‌گفت.

مطالعه‌ى این همه و بیش از دویست هزار صفحه ادبیات، آن هم در مدت زمان کوتاهى، بیشتر از آن جهت برایش ضرورى بود که احساس مى‌کرد دانشمندان و ادیبان شرق و غرب، ذهن انسان گرفتار جنگ و سرگشته‌ى ماشین و سرعت را با ادبیات تغذیه مى‌کنند و اساس نفى خدا، نفى مذهب و نفى رسالت و معاد و وحى، در میان طنزها و تمسخرها و یا تجزیه و تحلیل‌هایى از درد و رنج در انسان و ظلم و ستم در جامعه و تفاوت و تبعیض در آفرینش، ریخته مى‌شود.

ایشان در بهمن‌ماه سال ۶۲ به‌عنوان مبلغ از طرف حوزه‌ى علمیه‌ى قم عازم جبهه‌هاى جنگ شد که از اوائل بلوغ این کشش و این عشق و احساس به مرگ و شهادت را در خود احساس مى‌کرد و این عشق و احساس ریشه در تنگى دنیا و حالت‌هایى داشت که از پدر خویش نسبت به مرگ مشاهده مى‌کرد.

بارها شنیده بودیم که مى‌گفت: مَثَل من مَثَل مسافرى است که حتى بار و ساکش را زمین نگذاشته و هر لحظه آماده‌ى رفتن و حرکت است. فرزند بزرگش، محمد در این میان زودتر از پدر خود در جبهه‌هاى جنگ رفتن را تجربه کرد و به شهادت رسید.

<strong>وفات</strong>
سر انجام ایشان در مسیر زیارت حضرت على بن موسى الرضا(ع) با وقوع سانحه‌اى در سحرگاه بیست و دوم تیرماه ۱۳۷۸ برابر با ۲۹ ربیع الاول ۱۴۲۰ق درگذشت، سید مهدی روحانی در قم بر او نماز میت اقامه کرد و پس از آن، در گلزار شهدای علی بن جعفر(ع)، نزدیک قبر فرزند شهیدش دفن شد.

<strong>آثار</strong>
مسئولیت و سازندگى؛
انسان؛
روش نقد؛
استاد و درس، صرف و نحو؛
درآمدى بر علم اصول؛
روش برداشت از قرآن؛
رشد؛
صراط؛
تطهیر با جارى قرآن؛
غدیر؛
عاشورا؛
وارثان عاشورا؛
تو مى‌آیى؛
درس‌هایى از انقلاب؛
از معرفت دینى تا حکومت دینى؛
بررسى؛
حقیقت حج؛
فقر و انفاق؛
روابط متکامل زن و مرد؛
یادنامه؛
نامه‌هاى بلوغ؛
ذهنیت و زاویه دید؛
و با او، با نگاه فریاد مى‌کردیم؛
بشنو از نى؛
چهل حدیث از امام حسین(ع)؛
شرحى بر دعاهاى روزانه حضرت زهرا(س)؛
روزهاى فاطمه(س)؛
نظام اخلاقى اسلام؛
نقدى بر: فلسفه دین، خدا در فلسفه، هرمنوتیک کتاب و سنت؛
از وحدت تا جدایى؛
پاسخ به پیام نهضت آزادى؛
آیه‌هاى سبز؛
مشهور آسمان؛
استاد و درس؛ ادبیات، هنر، نقد

Born

Death

على صفایى حائرى(عین- صاد)

على صفایى حائرى(عین- صاد)

Born:

Death:

على صفایى حائرى(عین- صاد)

Author Books