غدیر

غدیر

  روز غدیر روز غدیر، روز نور، روز سرور، روز سرشارى و اکمال ، روز بارورى و اتمام ، روز رهبرى و ولایت است .(۱) و غدیر، خود برکه نور و عشق است و دریاى شور و جوشش ، آن هم در کویر کور و ریگزار مرگ . و غدیرى ، تشنه مشتاقى است که سال ها در کویر گردیده و ریگزارها را به صدا در آورده و مرگ را در کوله بار خود بسته تا به زندگى برسد و به زندگى برساند. و غدیرى ، مهاجر تنهایى است که بالاتر از رفاه مى خواهد و بیشتر از آزادى و عدالت . در این روز، و در این غدیر گسترده ، این مهاجر تشنه مى تواند سیراب شود و این بالاتر و بیشترها را بدست بیاورد. از دست پیامبر صلى الله علیه و آله و با جام ولاى على علیه السلام غدیر داستان غدیر و تاریخ ، از عظمت غدیر و ضرورت ولایت و ریشه اى بودن این مساءله خبر مى دهد. رسول در آن هنگام و در زیر آن آفتاب سوزان ، آن همه جمعیت را براى چه نگه مى دارد و چه پیامى براى آنها دارد؟ باید این پیام اساسى ترین پیام او باشد و بزرگترین ستون دین او، چون او براى هیچ یک از پایه هاى دین خود، این گونه دعوت نکرد و این گونه مردم را گرد نیاورد. (۲) باید این مساءله را تحلیل کرد و توضیح داد که : ۱ - ولایت چیست کم ۲ - چه زیربناها و پایه هایى دارد؟ ۳ - و چه ضرورتى ؟ ۴ - هدف این ولایت و رهبرى چیست ؟ ۵ - رسول براى این ولایت و رهبرى چه گام هایى برداشته ؟ باشد در این تحلیل ، عمق پیام رسول ، که شیعه را بپاداشت و تاریخ او را به خون کشید، لمس شود و احساس شود تا آنها که در راهند، بیشتر بتازند و آنها که سنگ راهند، به خود آیند، مبادا که نردبان دزد باشند و صندوق نسوز استعمار، که مؤمن کودن ، صندوق نسوز کافر زرنگ است