Common title

View

วิลายะตุลฟะกีฮฺ

อิสลามมิได้ห้ามรับประทานเนื้อดอกหรือ? 
สลามค่ะ ต้องการทราบว่ามีการอนุญาตให้มนุษย์ทานเนื้อได้ตั้งแต่เมื่อใด? มิไช่สัตว์เดรัจฉานหรือที่กินเนื้อ? ถ้าคนเราทานเนื้อจะไม่ทำให้มีนิสัยเหมือนสัตว์ดอกหรือ? จะดีกว่าหรือไม่หากจะเลือกทานผักอย่างเดียว? 
พืชผักผลไม้และเนื้อสัตว์ถือเป็นอาหารของมนุษย์มาตั้งแต่โบราณ แต่ก็มีมนุษย์บางกลุ่มที่มีรสนิยมสองขั้วที่ต่างกัน บางกลุ่มไม่แตะต้องเนื้อสัตว์เลย ส่วนบางกลุ่มในแอฟริกา ตะวันออกไกลและยุโรปบางประเทศกินเนื้อสัตว์แทบทุกประเภทแม้กระทั่งเนื้อมนุษย์ในบางกรณี การเปรียบเทียบระหว่างมนุษย์กับสัตว์เดรัจฉานถือว่าไม่ถูกต้องนัก การจะใช้เหตุผลที่ว่าเนื่องจากสัตว์เดรัจฉานกินเนื้อ ฉะนั้นมนุษย์จึงไม่ควรจะทานเนื้อ คงต้องถามกลับว่า สัตว์ป่าอย่างเช่น กวาง ยีราฟ ฯลฯ กินเนื้อเป็นอาหารหรือไม่? สัตว์ที่มีนิสัยดุร้ายอย่างหมีไม่ได้กินน้ำผึ้งและผักผลไม้ดอกหรือ? สิ่งนี้จะถือเป็นเหตุผลที่มนุษย์ไม่ควรทานน้ำผึ้งและพืชผักได้หรือไม่? 
มนุษย์จำเป็นต้องบริโภคอาหารเพื่อดำรงชีวิตอยู่ต่อไปเสมือนสิ่งมีชีวิตประเภทอื่นๆ มนุษย์รู้จักอาหารของตนเองตั้งแต่โบราณกาล พืชผักผลไม้และเนื้อสัตว์ถือเป็นอาหารขั้นพื้นฐานของมนุษย์ในทำนองเดียวกับที่มนุษย์ไม่เคยคิดจะลองแทะกินเนื้อไม้หรือก้อนหิน จะเห็นได้ว่ามนุษย์จะเลือกทานสิ่งที่เหมาะกับระบบย่อยอาหารของตนเสมอ 
นอกจากการเลือกรับประทานอาหารที่เหมาะกับรสนิยมอันเกิดจากสัญชาติญาณของมนุษย์แล้ว หลังจากที่มีการเผยแพร่ศาสนาในหมู่มนุษยชาติอันเป็นการเชื่อมโยงมนุษย์เข้ากับคำสอนของพระเจ้า จึงทำให้มีการกำหนดข้อห้ามทางศาสนาเกี่ยวกับอาหารบางประการ อาทิเช่นเนื้อสุกร[1] ทั้งนี้ก็เนื่องจากจะส่งผลให้เกิดผลเสียทางจิตวิญญาณนั่นเอง 
มีมนุษย์บางกลุ่มที่มีนิยมสองขั้วที่ต่างกัน บางกลุ่มไม่แตะต้องเนื้อสัตว์เลย ส่วนบางกลุ่มในแอฟริกา เอเชียตะวันออกไกลและยุโรปบางประเทศนิยมกินเนื้อสัตว์แทบทุกประเภทแม้กระทั่งเนื้อมนุษย์ในบางกรณี[2] 
อิสลามเลือกทางสายกลางเกี่ยวกับเรื่องนี้ โดยถือว่าเนื้อสัตว์ที่บุคคลปกติทั่วไปนิยมรับประทาน (หรืออีกนัยหนึ่ง เนื้อสัตว์ประเภทที่สอดคล้องกับธรรมชาติของคนทั่วไป)[3] เป็นที่อนุมัติ (ฮาล้าล) ในฐานะที่เป็น “ฏ็อยยิบ้าต”[4]ตามสำนวนกุรอาน ซึ่งได้แจกแจงออกเป็นประเภทสัตว์สี่เท้า (บะฮาอิม) อันได้แก่ แพะแกะ วัว อูฐ ส่วนประเภทสัตว์ปีกก็ได้อนุมัติให้ทานได้ทุกชนิดยกเว้นนกที่กินเนื้อเป็นอาหาร (สังเกตุได้จากการบินถลามากกว่ากระพือปีก, ไม่มีกระเพาะบด, มีกรงเล็บ) ส่วนสัตว์น้ำก็อนุมัติให้ทานประเภทที่มีเกล็ดตามรายละเอียดที่ปรากฏในตำราฟิกเกาะฮ์(นิติศาสตร์อิสลาม) 
สรุปคือ ประการแรก. การบริโภคเนื้อสัตว์อยู่คู่ประวัติศาสตร์มนุษยชาติมาตลอด  ประการที่สอง. การเปรียบเทียบระหว่างมนุษย์กับสัตว์เดรัจฉานถือว่าไม่ถูกต้องนัก การจะใช้เหตุผลที่ว่าเนื่องจากสัตว์เดรัจฉานกินเนื้อ ฉะนั้นมนุษย์จึงไม่ควรจะทานเนื้อ คงต้องถามกลับว่า สัตว์ป่าอย่างเช่น กวาง ยีราฟ ฯลฯ กินเนื้อเป็นอาหารหรืออย่างไร? สัตว์ที่มีนิสัยดุร้ายอย่างเช่นหมีนั้น ไม่ได้กินน้ำผึ้งและผักผลไม้ดอกหรือ? สิ่งนี้จะถือเป็นเหตุผลที่มนุษย์ไม่ควรทานน้ำผึ้งและพืชผักได้หรือไม่? 
อย่างไรก็ดี เราไม่ปฏิเสธว่าการบริโภคเนื้อสัตว์สามารถถ่ายโอนคุณลักษณะบางอย่างได้ เป็นไปได้ว่าการทานเนื้อสัตว์ดุร้ายจะส่งผลให้มีจิตใจที่แข็งกระด้าง อาจเป็นเพราะเหตุนี้กระมังที่อิสลามห้ามมิให้บริโภคเนื้อสัตว์ “ญัลล้าล” (สัตว์ที่กินนะญิส)[5] 
ท้ายนี้ขอนำเสนอฮะดีษที่เกี่ยวกับการบริโภคเนื้อสัตว์สำหรับผู้ที่สนใจ 
1. มีฮะดีษหลายบทระบุว่าเนื้อสัตว์คืออาหารที่ดีที่สุด[6] 
2. มีฮะดีษจากอิมามศอดิก(อ.)ว่า “การบริโภคเนื้อจะเสริมสร้างกล้ามเนื้อของร่างกาย ผู้ที่ไม่บริโภคเนื้อติดต่อกันสี่สิบวัน จะเริ่มมีอุปนิสัยอันไม่พึงประสงค์”[7] และยังมีฮะดีษจากท่านนบี(ซ.ล.)ว่า “ผู้ใดห่างเนื้อสัตว์ถึงสี่สิบวัน จงหายืมเงินใครสักคนไปซื้อบริโภคเสีย”[8]
[1] บะเกาะเราะฮ์,173 “อัลลอฮ์ทรงห้ามบริโภคเพียงซากสัตว์ เลือด เนื้อสุกร และสัตว์ทุกชนิดที่เชือดโดยไม่เอ่ยนามพระองค์” 
[2] เฏาะบาเฏาะบาอี,มุฮัมมัด ฮุเซน,คำแปลอัลมีซาน,เล่ม 5,หน้า 295,สำนักพิมพ์อิสลามี ญามิอะฮ์ มุดัรริซีน สถาบันศาสนาแห่งเมืองกุม,กุม,ปี 1374 
[3] เพิ่งอ้าง 
[4] อัลมุอ์มินูน, 51 “โอ้ศาสนทูต จงบริโภคแต่อาหารที่สะอาด” 
[5] ดู: มะการิม ชีรอซี,นาศิร,ตัฟซี้รเนมูเนะฮ์,เล่ม 4,หน้า 262,ดารุลกุตุบิลอิสลามียะฮ์,เตหราน,ปี 1374 
[6] กุลัยนี,มุฮัมมัด บิน ยะอ์กู้บ,อัลกาฟี,เล่ม 6,หน้า 308,ดารุลกุตุบิลอิสลามียะฮ์,เตหราน,ปี หมวดสรรพคุณของเนื้อ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سِنَانٍ قَالَ سَأَلْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ ع عَنْ سَيِّدِ الْآدَامِ فِي الدُّنْيَا وَ الْآخِرَةِ فَقَالَ اللَّحْم
[7] เพิ่งอ้าง, عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ اللَّحْمُ يُنْبِتُ اللَّحْمَ وَ مَنْ تَرَكَ اللَّحْمَ أَرْبَعِينَ يَوْماً سَاءَ خُلُقُه‏. 
[8] เพิ่งอ้าง, قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ص مَنْ أَتَى عَلَيْهِ أَرْبَعُونَ يَوْماً وَ لَمْ يَأْكُلِ اللَّحْمَ فَلْيَسْتَقْرِضْ عَلَى اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ وَ لْيَأْكُلْهُ.

อิสลามมิได้ห้ามรับประทานเนื้อดอกหรือ?

มีมัรญะอ์ท่านใดที่ฟัตวาอนุญาตให้โคลนนิ่ง อิสลามมีความเห็นอย่างไรเกี่ยวกับเรื่องนี้?
การโคลนนิ่ง โดยเฉพาะการโคลนนิ่งมนุษย์ ถือเป็นประเด็นปัญหาใหม่ จึงไม่อาจจะพบโองการกุรอานหรือฮะดีษที่ระบุเกี่ยวกับเรื่องนี้โดยตรง อย่างไรก็ดี ผู้รู้และนักวิชาการชีอะฮ์ได้ใช้กระบวนการวินิจฉัยหลักฐานจากกุรอานและฮะดีษ ทำให้สามารถแสดงทัศนะเกี่ยวกับเรื่องนี้ ซึ่งแบ่งออกเป็นสามทัศนะด้วยกัน
ก. มัรญะอ์บางท่านถือว่าหากไม่มีตัวแปรอื่นใด อนุมัติให้กระทำได้
ข. บางท่านอนุญาตในวงแคบ และตามเงื่อนไขที่จำกัด
ค. บางท่านถือว่ากระบวนการโคลนนิ่งเป็นฮะรอมโดยสิ้นเชิง
เพื่อความกระจ่าง เราจะขอเกริ่นด้วยข้อมูลเบื้องต้นพอสังเขป
ก. กระบวนการโคลนนิ่ง: มีลำดับขั้นตอนต่างๆดังนี้
1. ดูดไข่ออกมาจากรังไข่
2. ดูดนิวเคลียสออกจากไข่ เพื่อใช้เป็นไซโตพลาสผู้รับ (ไข่ที่ปราศจากนิวเคลียสจะสูญเสียโครโมโซมทั้ง23ชนิดไป ซึ่งทำให้สูญเสียลักษณะทางพันธุกรรม แต่ก็ยังมีเหลืออยู่บ้าง)
3. คัดเลือกเซลล์ร่างกายเพื่อเป็นเซลล์ต้นแบบ จากนั้นฉีดเข้าไปในไซโตพลาสผู้รับ(ไข่ที่ปราศจากนิวเคลียส) ทำให้ไข่มีโครโมโซมที่จำเป็น(46ชนิด)อย่างครบถ้วน
4. กระตุ้นไข่ด้วยไฟฟ้าหรือสารเคมี เพื่อเชื่อมต่อไข่กับเซลล์และกระตุ้นการแบ่งเซลล์
5. หลังจากที่เซลล์แบ่งตัวตามต้องการแล้ว ย้ายตัวอ่อนไปฝากในครรภ์ผู้รับ
6. หลังจากระยะที่กำหนด ตัวอ่อนจะเจริญเติบโตและคลอดออกมา ทารกที่เกิดจะคล้ายกับผู้ให้เซลล์ร่างกายถึง 97% (ยกเว้นอิทธิพลเล็กน้อยของดีเอ็นเอที่มีอยู่ในไมโตคอนเดรีย) และทารกจะมีเพศตรงกับผู้ให้เซลล์.[1]
ข. ประเภทการโคลนนิ่ง:
1. โคลนนิ่งระหว่างสัตว์ ไม่ว่าจะสายพันธ์เดียวกันหรือไม่
2. ระหว่างพืชและสัตว์
3. ระหว่างสัตว์และมนุษย์
4. ระหว่างมนุษย์ด้วยกัน ซึ่งมีหลายกรณี เช่น เป็นสามีภรรยากันหรือไม่ เจ้าของครรภ์สมรสแล้วหรือไม่ ฯลฯ ซึ่งแต่ละกรณีก็มีบทบัญญัติศาสนาที่แตกต่างกัน[2]
ประเด็นที่ต้องพิจารณาเป็นพิเศษคือ ผลกระทบต่างๆที่อาจจะเกิดจากการโคลนนิ่งมนุษย์ อาทิเช่น
1. ทำให้เชื้อสายมนุษย์คละกัน
2. ทำให้สับสนเกี่ยวกับสถานะในครอบครัว
3. ขาดผู้รับผิดชอบในฐานะผู้ปกครอง
4. ทำให้สับสนในการแบ่งมรดกและค่าเลี้ยงดู
5. อาจทำให้มีทารกพิการ
6. อาจทำให้ทารกป่วยเป็นโรคแปลกประหลาด
7, ขัดต่อหลักความแตกต่างของบุคคล
8. ลดอัตราการแต่งงานและทำลายสถาบันครอบครัว
9. ทำลายสถานภาพความเป็นแม่
10. อาจส่งผลให้ผิดประเวณี
11. อาจส่งผลให้รักร่วมเพศระบาด
12. อาจตกเป็นเครื่องมือประกอบอาชญากรรม และข้อกังวลทางศาสนาอื่นๆ[3]
ผลกระทบเหล่านี้สร้างความลำบากใจแก่แวดวงนักการศาสนาของคริสเตียนและพี่น้องอะฮ์ลิสซุนนะฮ์อย่างยิ่ง กระทั่งขนานนามว่าเป็นปัญหาแห่งศตวรรษ พระสันตปาปาได้ออกแถลงการณ์ห้ามโคลนนิ่งเนื่องจากขัดต่อเกียรติของมนุษย์ ส่วนพี่น้องอะฮ์ลิสซุนนะฮ์ก็จัดประชุมระดมความคิดกว่าสิบครั้ง ซึ่งมติที่ประชุมเกือบจะเอกฉันท์เห็นว่าเป็นฮะรอม[4] มีเพียงดร.มะห์รู้ส นักวิชาการมัซฮับฮะนะฟีจากอิรักเท่านั้นที่ถือว่าอนุมัติ [5]
ผู้รู้ฝ่ายชีอะฮ์บางท่านได้ตอบข้อสงสัยเกี่ยวกับเรื่องนี้  โดยไม่ถือว่าผลกระทบข้างต้นจะทำให้กระบวนการโคลนนิ่งกลายเป็นฮะรอม[6]
เกี่ยวกับเรื่องดังกล่าว สามารถจำแนกทัศนะของมัรญะอ์ชีอะฮ์ได้ดังนี้
1. อนุญาต(หากไม่มีตัวแปรอื่น) 2. อนุญาตในวงจำกัด 3. ฮะรอมโดยสิ้นเชิง[7]
1. อนุญาต(หากไม่มีตัวแปรอื่น)
มัรญะอ์บางท่านถือเหตุผลที่ว่า ในเมื่อไม่มีหลักฐานศาสนาใดๆที่ระบุว่าห้ามโคลนนิ่งมนุษย์ จึงอาศัยกฏแห่ง“ฮิ้ลล์”(ทุกสิ่งเป็นที่อนุมัตินอกจากจะมีคำสั่งห้าม) และกฏแห่ง“อิบาฮะฮ์”ในการวินิจฉัยอนุมัติ
บรรดาผู้รู้เช่น อายะตุ้ลลอฮ์ฯ ซีสตานี, มูซาวี อัรดะบีลี, ฟาฎิ้ล ลังกะรอนี, ฟัฎลุลลอฮ์, มุฮัมมัด มุอ์มิน ฯลฯ ได้ตอบข้อซักถามที่ว่า “การให้กำเนิดมนุษย์ในห้องทดลองด้วยกรรมวิธีโคลนนิ่งอันทันสมัย เป็นที่อนุมัติหรือไม่?” โดยตอบว่า “โดยตัวของมันเองไม่มีปัญหาอะไร”[8]
ผู้รู้บางท่าน[9]นอกจากจะตอบว่าอนุมัติแล้ว ยังชี้แจงถึงเหตุผลที่ทำให้ผู้อื่นฟัตวาห้ามอีกด้วย[10]
แต่ผู้รู้บางส่วนก็เห็นว่า ในกรณีที่การโคลนนิ่งจะบังเกิดผลเสียที่ไม่อาจหลีกเลี่ยงได้ ก็ให้ถือว่าเป็นฮะรอมในลักษณะซานะวีย์ (ฮะรอมเนื่องจากตัวแปร) อายะตุ้ลลอฮ์ฯ ซัยยิด กาซิม ฮาอิรี และ อายะตุ้ลลอฮ์ฯ มะการิม ชีรอซี ถือทัศนะนี้[11]
2. อนุญาตในวงจำกัด
บางท่านถือว่าการโคลนนิ่งเป็นที่อนุมัติในเบื้องต้นตามหลักฐานและหลักการในภาพรวม แต่ก็เชื่อว่าการโคลนนิ่งในวงกว้างจะทำให้เกิดปัญหาต่างๆตามมา ซึ่งเชคฮะซัน ญะวาฮิรี ถือตามทัศนะนี้ ไม่เพียงแต่ท่านจะถือว่าการโคลนนิ่งในระดับปัจเจกบุคคลเป็นที่อนุมัติ แต่ยังได้ฟัตวาห้ามผู้ใดกล่าวอ้างว่าการโคลนนิ่งเป็นฮะรอมอีกด้วย เนื่องจากท่านเชื่อว่าเป็นการวินิจฉัยที่ไร้เหตุผลรองรับ[12]
3. ฮะรอมโดยสิ้นเชิง
ผู้ที่ถือตามทัศนะนี้มี อายะตุ้ลลอฮ์ฯ ตั้บรีซี และ อัลลามะฮ์ มุฮัมมัดมะฮ์ดี ชัมซุดดีน ชาวเลบานอน ซึ่งไม่เพียงแต่ห้ามการโคลนนิ่งมนุษย์ แต่ยังห้ามรวมไปถึงการโคลนนิ่งสัตว์ด้วย[13]

&nbsp;

&nbsp;

[1] เจาะลึกฟิกเกาะฮ์: การโคลนนิ่งมนุษย์จากมุมมองผู้รู้ชีอะฮ์,สำนักงานกิจการเผยแพร่อิสลาม,หน้า 6
[2] อัลอิสตินซ้าค บัยนัตตักนียะฮ์ วัตตัชรี้อ์, ซัยยิดอลี มูซา ซับซะวอรี,หน้า 43
[3] คัดจากนิตยสารอุฟุกเฮาซะฮ์, และ การโคลนนิ่งมนุษย์จากมุมมองผู้รู้ชีอะฮ์
[4] อ้างแล้ว
[5] อ้างแล้ว
[6] ดู: การโคลนนิ่งมนุษย์และชุดฟัตวาการแพทย์,ซัยยิด มุฮัมมัด ฮะกีม
[7] เจาะลึกฟิกเกาะฮ์: การโคลนนิ่งมนุษย์จากมุมมองผู้รู้ชีอะฮ์,สำนักงานกิจการเผยแพร่อิสลาม,หน้า 32
[8] อ้างแล้ว
[9] อายะตุ้ลลอฮ์ ซัยยิด มุฮัมมัด สะอี้ด ฮะกีม
[10] เจาะลึกฟิกเกาะฮ์: การโคลนนิ่งมนุษย์จากมุมมองผู้รู้ชีอะฮ์,สำนักงานกิจการเผยแพร่อิสลาม,หน้า 32
[11] อ้างแล้ว
[12] อ้างแล้ว
[13] อ้างแล้ว

อิสลามมีบทบัญญัติอย่างไรเกี่ยวกับการโคลนนิ่ง

หญิงสามารถเรียกร้องค่าจ้าง ในการให้น้ำนมแก่ทารกของตน จากสามีของนางได้หรือไม่?
การพิจารณาประเด็นต่อไปนี้ถือว่าจำเป็นกล่าวคือ บทบัญญัติทางศาสนา กับรากแห่งจริยธรรมในอิสลามคือความสมบูรณ์ของกันและกัน ทั้งสองจะไม่แยกออกจากกันเด็ดขาด[1] ด้วยเหตุนี้, แม้ว่าบทบัญญัติในบางกรณีจะกล่าวถึง สิทธิ จากประมวลสิทธิทั้งหลาย ซึ่งเป็นสิ่งตายตัวสำหรับบางคน และผู้ปฏิบัติสามารถใช้ประโยชน์จาก กฎเกณฑ์ของฟิกฮฺได้, แต่โดยหลักการของศาสนา ได้กล่าวถึงสิทธิอีกประการหนึ่งในฐานะของ หลักจริยธรรม ดังนั้น การนำเอาสิทธิทั้งสองประการมาประยุกต์ใช้ในชีวิตประจำวัน จะทำให้มีชีวิตมีความสุขราบรื่น
เกี่ยวกับปัญหาที่ได้กล่าวข้างต้นนั้น, ต้องกล่าวว่าสิ่งนี้ขึ้นอยู่กับประเภทของวัฒนธรรม และการยึดมั่นต่อบทบัญญัติชัรอียฺ นอกจากนั้นยังขึ้นอยู่กับมาตรฐานความรักและความสัมพันธ์ ระหว่างชายกับหญิง
ถ้าหากความสัมพันธ์ของทั้งสองวางอยู่บนคำสอนของศาสนา ความรัก และไมตรีที่มีต่อกัน ประกอบสามีพอมีกำลังทรัพย์, ซึ่งนอกจากค่าเลี้ยงดูและสิ่งจำเป็นทั่วไปแล้ว, เขายังสามารถแบ่งปันและจ่ายเป็นรางวัลค่าน้ำนม ที่ภรรยาได้ให้แก่ลูกของเธอ, แน่นอน ในแง่ของจริยธรรม ถ้าหากสามีไม่มีความสามารถด้านการเงิน, ดีกว่าภรรยาไม่สมควรเรียกรางวัลตอบแทนใดๆ และจงพิจารณาประเด็นเหล่านี้เป็นพิเศษว่า ชีวิตคู่จะมีความสุขราบรื่นก็เมื่อ ทั้งสามีและภรรยาได้ปฏิบัติหน้าที่ทางบทบัญญัติ และหลักจริยธรรมไปพร้อมกัน
แต่ถ้าภรรยายืนยันเสียงแข็งว่า เธอจะปฏิบัติไปตามสิทธิทางชัรอียฺ, ซึ่งการให้คำปรึกษาหรือให้การช่วยเหลือจากผู้หลักผู้ใหญ่ของครอบครัวไม่อาจเป็นไปได้ เธอก็มีสิทธิเรียกร้องสิทธินั้นตามกฎหมายได้
สิ่งสมควรกล่าวคือ การเรียกร้องรางวัลค่าจ้างจากภรรยา, มิใช่สาเหตุที่นำมาสู่ความขัดแย้ง หรือบาดหมาง หรือเข้าใจผิดทางครอบครัว แต่อย่างไรก็ตามการเรียกร้องทำนองนี้โดยปกติไม่มีอยู่ในสังคมอิสลาม
เพื่อการค้นคว้าข้อมูลเกี่ยวกับหน้าที่ของสามีและภรรยา ศึกษาได้จากหัวข้อต่อไปนี้:
www.Islamquest.net
[1] เฎาะบาเฎาะบาอียฺ, ซัยยิด มุฮัมมัด ฮุเซน, อัลมีซาน ฟี ตัฟซีร อัลกุรอาน, เล่ม 2, หน้า 235, ตัฟตัรเอนเตะชารอต อิสลามี ญามิอะฮฺ มุดัรริซีน เฮาเซะฮฺ อิลมียะฮฺ, กุม ปี ฮ.ศ. 1417.

นิติศาสตร์

Articles