امام علی(ع)بزرگمردی ناشناخته

امام علی(ع)بزرگمردی ناشناخته

علی(ع) جانشین بر حق پیامبر(ص) و امام شیعیان(مسلمین) است. اگر بخواهیم از بزرگ مردی ناشناخته سخن بگوییم، باید چنین شروع کنیم که او با هر دسته از مردم به مرام خود سخن می گفت و برخورد می کرد. در بخشی از این کتاب آمده است: علی(ع) با متفکران از منظر بلندی فکرشان، با نیکوکاران از جهت نیکی عملشان، با دانشمندان به علم زیادشان، با محققان از حیث تحقیق و کاوش مستمرشان، با محبت پیشگان از نظر مهر و عطوفت شان، با بی رغبتان به دنیا از سیره زهد و بی رغبتی شان، با مصلحان اجتماعی از شیوه اصلاحات شان، با دردمندان از درد فراوان شان، با ستم دیدگان از احساس مظلومیت شان، با ادیبان با ادب شان، با قهرمانان از نظر شجاعتشان، با شهیدان به درجات والایشان و با انسانیت هر زمانی به آنچه که آن را شرف می بخشد و بلند مرتبه می سازد، برخورد می کرد. او تنها امیر تاریخ است که در زمان ریاستش به دست خود آسیاب می چرخاند و کفش خود را وصله می زد. او یگانه عادلی است که همیشه بر پایه حق عمل می کرد، حتی اگر همه مردم روی زمین علیه او متحد می شدند و دشمنان، دشت و بیابان را پر می ساختند، هرگز هراسی به دل راه نمی داد. از کرامات امام علی(ع) این است که راهب یمامه، ابوطالب(ع) را به ولادت وی بشارت داد و به او گفت: به زودی فرزندی از تو به وجود می آید که مهتر اهل زمانش می شود، و اوست ناموس بزرگ و در زمان پیامبر(ص) او بازو و یاور، داماد و وزیر وی است و من زمان او را درک نمی کنم و چون او را ببینی سلام مرا به وی برسان و نزدیک است که من هم او را ببینم (یعنی زمان من به او نزدیک است و ممکن است من هم ملاقاتش کنم). هنگامی که امیرالمومنین(ع) به دنیا آمد، ابوطالب(ع) رفت تا او را خبر کند، دید از دنیا رفته است، برگشت نزد فرزندش(ع) و او را گرفت و بوسید. امیرالمومنین(ع) بر او سلام کرد و گفت: « ای پدر! از نزد آن راهب دندان شکسته که تو را به ولادت من بشارت داد، آمدی؟ و قصه راهب را بر او نقل کرد. پدرش ابوطالب گفت: راست گفتی ای ولی خدا!» خطیب بغدادی (ابوبکر احمد بن علی) از اسماعیل بن جعفر (راوی موثق) ... از ابن عباس نقل کرده است که در قرآن ۳۰۰ آیه درباره علی بن ابی طالب نازل شده است. برخی از قدما مانند طبری و ابونعیم رساله هایی به نام «ما نزل من القرآن فی علی» تالیف کرده اند. همچنین ابن حجر و شبلنجی از ابن عساکر، از ابن عباس موضوع ۳۰۰ آیه را درباره علی(ع) نقل کرده اند. در ضمن حدیثی طولانی از حضرت رسول(ص) نقل شده که آن حضرت فرمودند: «چون علی(ع) به دنیا آمد، زمین به نور او روشن گشت و روشنی ستارگان دو برابر شد و مانند خورشید طالع بود. او بر زمین سجده کرد و گفت؛ "گواهی می دهم که معبودی جز خدا نیست، و محمد پیغمبر خدا است، و علی وصی پیغمبر است، خداوند نبوت را به محمد و وصایت را به من ختم فرمود، و من امیرالمومنین ام"». وقتی علی(ع) متولد شد، حضرت رسول(ص) او را گرفتند و علی(ع) به یگانگی خدا، و نبوت پیغمبر، شهادت دادند و صحفی که خداوند نازل کرده بود، خواندند و کلامی طولانی (با آن حضرت) داشتند. رسول خدا(ص) در ضمن حدیثی فرمودند: «ای علی! تو امیرالمومنان و پیشتاز نورانیان می باشی و تو پدر دو سبط من و پدر امام های نه گانه از صلب حسینی، و مهدی این امت از ماست».