مصباح الشریعه و مفتاح الحقیقه در تزکیه نفس و حقایق و معارف الهى

مصباح الشریعه و مفتاح الحقیقه در تزکیه نفس و حقایق و معارف الهى

مجموعه‌اى است از احادیث گوهربار امام صادق(ع) که توسط آقاى حسن مصطفوى به فارسى ترجمه شده و ذیل هر حدیثى توضیحى نیز به‌عنوان شرح ذکر شده است. مترجم، مى‌گوید: «این کتاب، به‌طور مسلم از مراکز وحى و الهام گرفته شده و به‌وسیله شخصیتى که ارتباط با عالم غیب داشته است، تألیف شده است. در این کتاب، دقائق معارف و اسرار حقایق و لطائف اخلاقیات و مراحل سیر و سلوک و خصوصیات مراتب ایمان، به اندازه‌اى دقیق و تحقیقى و عمیق ذکر شده است که کمترین نقطه ضعف و انحراف و سستى در خلال جملات و مطالب آن دیده نمى‌شود و آنچه مسلم است، این کتاب، در مرتبه فوق کتب مؤلفه متداوله علماء و محققین و عرفاء است.روى این نظر، با تأیید پروردگار متعال و توفیق او خواستم ترجمه و توضیحى از این کتاب، به اندازه فهم محدود و ضعیف خود، بیان کنم تا برادران عزیز که علاقه‌مند به این مطالب بوده و در صراط سیر و سلوک و تکمیل نفس و درک فیوضات الهى هستند، از حقایق و معارف و لطایف این کتاب شریف استفاده کنند... این مجموعه، گذشته از ترجمه و توضیح، از لحاظ تصحیح و مقابله متن کتاب نیز بر نسخه سابق در مواردى امتیاز پیدا مى‌کند و ما در مقام اختلاف نسخ آنچه را که مناسب‌تر است، متن قرار داده و عبارات و کلمات دیگر را در میان پرانتز ذکر نمودیم و هر باب را به دو یا سه قسمت تقسیم کرده و بعد از ذکر متن، ترجمه آن را توأم با مختصر توضیح، نوشته و سپس نتیجه دقیق و حاصل آن مطالب را به بیان ساده یادآور شدیم...» تألیف این کتاب شریف، در ایام مسافرت‌هاى مترجم به زیارت اعتاب مقدسه و بدون وسایل عادى صورت گرفته است و از این لحاظ از نقل روایات وارده و مطالب منقوله دیگر معذور بوده و فقط براى استشهاد و شیرین بودن، اشعار مناسبى بعدا آورده شده است. وى، شرح و تفصیل خصوصیات این کتاب و انتساب آن را به حضرت امام جعفر بن محمد صادق(ع) در مقدمه آن که در سال(۱۳۷۸)، در تهران، طبع و منتشر شده است، ذکر نموده است و ثابت کرده که این کتاب شریف، لفظ و عبارات آن حضرت نیست، بلکه بهترین و پرارزش‌ترین مجموعه‌اى است حاوى آداب و معارف و اخلاق و سنن مذهب شیعه جعفرى که یکى از بزرگان برجسته شیعه، آن را در مقابل مؤلفات مذاهب دیگر تألیف و تدوین فرموده و به تناسب این مرام، آن را به حضرت صادق(ع) که یگانه مروج و مبین أحکام و آداب این مذهب است، نسبت داده است و حقیقت این نسبت، از لحاظ معنى و حقیقت است، نه از نظر لفظ و عبارت.احتمال قوى دارد که مؤلف بزرگوار این کتاب شریف، تمام این مطالب را از روایات و أخبار منقوله از حضرت صادق(ع) استنباط و استنتاج کرده و مضامین و معانى آنها را به این‌صورت ترتیب و تنظیم کرده است.